Informatics and Law

Παρέμβαση στο ΣτΕ υπέρ του νόμου για τα ΑΕΙ

2012-01-25T12:53:00.001-08:00

Παρέμβαση υπέρ της συνταγματικότητας του νέου νόμου για τα ΑΕΙ έκαναν στο Συμβούλιο της Επικρατείας έξι καθηγητές της νομικής (οι κ. Αλιβιζάτος, Δρόσος, Τασόπουλος, Τσακυράκης, Μανιτάκης, Σταθόπουλος)

Οι «6» παρενέβησαν στο ανώτατο δικαστήριο υπέρ του κύρους των υπουργικών αποφάσεων που εξεδόθησαν κατ' εφαρμογήν του νέου νόμου πλαισίου για τα ΑΕΙ και κατά των οποίων έχουν προσφύγει με αίτηση ακυρώσεως 24 ΑΕΙ και 41 μέλη των πρυτανικών συμβουλίων τους.

Οι καθηγητές της Νομικής τονίζουν, ότι κάθε νόμος με τον οποίο κάποιος διαφωνεί δεν είναι απαραιτήτως αντισυνταγματικός. Η εκδίκαση της προσφυγής έχε οριστεί για τις 3 Φεβρουαρίου.

Πηγή: Καθημερινή 25/01/2012

Η μεταβολή της βάσης της αγωγής στην πολιτική δίκη Άρθρο 224 ΚΠολΔ

2012-01-25T06:52:00.001-08:00

Συγγραφέας: Άνθιμος Μ. Απόστολος

Η έννοια της μεταβολής της βάσης της αγωγής αποτελεί ένα από τα πλέον δυσχερή προβλήματα της πολιτικής δίκης, το οποίο απασχολεί ισότιμα ερευνητές, δικαστές, και δικηγόρους. Αδιάψευστος μάρτυρας η ογκώδης νομολογία των δικαστηρίων μας, που αυξάνεται αδιάκοπα.

Μέχρι σήμερα δεν είχε επιχειρηθεί μονογραφική προσέγγιση της θεματικής. Η παρούσα έκδοση, η οποία συνεκτίμησε και συμπεριλαμβάνει τις αλλαγές που επήλθαν με τον ν. 3994/2011, ανατέμνει τη νομοτυπική μορφή της 224 ΚΠολΔ, καταγράφοντας αναλυτικά και με πλήρη νομολογιακή τεκμηρίωση τις ανεπίτρεπτες και επιτρεπτές μορφές μεταβολής: Στην πρώτη κατηγορία κατατάσσει την αντικατάσταση της αρχικής και την προσθήκη νέας ιστορικής βάσης, καθώς και την απόπειρα συμπλήρωσης αόριστης αγωγής, ενώ στη δεύτερη τις εκφάνσεις της συμπλήρωσης, διευκρίνισης, και διόρθωσης του εισαγωγικού δικογράφου, με διαρκείς αναφορές σε περιπτωσιολογία, χρήσιμη για κάθε νομικό της πράξης, που πολλές φορές πασχίζει να διασώσει την τελευταία στιγμή το δικόγραφό του. Επιπρόσθετα, ειδική ανάλυση λαμβάνει χώρα ως προς το συναφές ζήτημα της μεταβολής στοιχείων που άπτονται των διαδικαστικών προϋποθέσεων της δίκης (με έμφαση στην ενεργητική & παθητική νομιμοποίηση, και το έννομο συμφέρον), καθώς και στη σχέση της 224 ΚΠολΔ προς τις συναφείς διατάξεις των άρθρων 236, 227 & 254 ΚΠολΔ.

Παράλληλα, η μελέτη καταγράφει για πρώτη φορά όλες τις πτυχές του ζητήματος, παρουσιάζει δηλαδή συστηματικά την εφαρμογή του άρθρου 224 ΚΠολΔ σε όλες τις εκφάνσεις της πολιτικής δίκης. Ειδικότερα, η μεταβολή της βάσης εξετάζεται όχι μόνο σε σχέση με το κλασσικό εισαγωγικό ένδικο βοήθημα της αγωγής κατά την τακτική διαδικασία, αλλά στο σύνολο των υφιστάμενων ενδίκων βοηθημάτων και μέσων, δηλαδή, για την παρέμβαση, την προσεπίκληση και ανακοίνωση, την ανακοπή σε όλες τις νοητές της εκδοχές, την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας, τις ειδικές διαδικασίες (με έμφαση στις οικογενειακές, μισθωτικές και εργατικές διαφορές), την ανταγωγή, την αίτηση έκδοσης διαταγής πληρωμής, την ανακοπή ερημοδικίας, την έφεση, την αναψηλάφηση, και την αναίρεση. Παράλληλα, λαμβάνονται υπόψη, ερευνώνται και αποσαφηνίζονται οι διαδικαστικές διαφορές κατά την εκδίκαση στα πρωτοβάθμια δικαστήρια , και η σημασία τους ως προς το εξεταστέο ζήτημα της μεταβολής της βάσης, και τους παραδεκτούς τρόπους επιστράτευσης της 224 εδ. β' ΚΠολΔ.

Πρόκειται για βιβλίο απόλυτα πρακτικό, ευσύνοπτο, με πλήρη νομολογιακή και βιβλιογραφική κάλυψη μέχρι τα τέλη του 2011, ιδιαίτερα χρήσιμο για δικαστικούς λειτουργούς των πολιτικών δικαστηρίων και μαχόμενους δικηγόρους.

BILETA ANNUAL CONFERENCE 2012 - CALL FOR PAPERS

2012-01-18T01:49:00.000-08:00

29 - 30 MARCH, NORTHUMBRIA LAW SCHOOL
'Too many laws, too few examples’
The 27th Annual BILETA Conference will be hosted by Northumbria Law School on 29th
- 30th March 2012.

The conference theme is taken from the words of the French revolutionary, Louis Antoine Léon de SaintJust. They go to the heart of a long debate about regulation – how best to regulate human activities, and inspire good conduct. Saint-Just was in no doubt: he states the case in words that echo a complex debate about the nature of regulation in human affairs that stretches back over two millennia, and which is central to the technological issues of the twenty-first century.

Participants are invited to the BILETA 2012 Conference (law.unn.ac.uk/bileta) to enter the debate with reference to law, technology and legal education. Do too many laws stifle human aspiration and creativity? Or do we have the wrong laws? Is legal regulation the only way to achieve justice in our technological societies? Are our lives happier because we have ever more laws governing our use of technology? In relation to legal education, regulators internationally themselves are opening debate on their regulatory regimes – how best can technology be regulated for educational and ethical purposes in learning Justice?

Conference papers, or abstracts (approximately 300 words), should be submitted by the deadline of 10th January 2012. All submissions will be reviewed by Stream Chairs and presenters will be notified of Chairs decisions by 14th February 2012.

Key areas for streams include:
• Legal education, regulation and technology-enhanced learning
• Regulation of ISPs
• E-commerce and e-governance
• Internet censorship and surveillance
• Computer and internet crime
• ICANN and domain names
• Intellectual property
• Privacy
• Internet access and human rights
• Social networking
Ideas for further streams and expressions of interest in convening a stream are very welcome. Please
email your submission (full paper or abstract) or expression of interest to convene a stream by 10th
January 2012 to: Abhilash Nair, abhilash.nair@northumbria.ac.uk

Η χρήση υπηρεσιών κοινωνικής δικτύωσης από δικηγόρους

2012-01-16T03:13:00.000-08:00

ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ 2011 (88)

Book Review: Copyright Enforcement and the Internet

2012-01-15T02:07:00.000-08:00

Copyright Enforcement and the Internet
Edited by: Irini Stamatoudi
Imprint: Kluwer Law International 2010
ISBN: 9789041133465
Format: Hardcover

Google Preview

Copyright infringements are taking place on a large scale on the Internet and in more particular, in platforms such as P2P networks. Due to the anarchic structure of the Internet, the effort of right holders of IP rights and national governments to enforce copyright faces many difficulties. Enforcement mechanisms such as the "three strikes system" are put in place which are heavily criticised. Hence, many remain pessimistic about the future of copyright protection.

This book, edited by I. Stamatoudi, comprises the contributions of many experts addressing issues of copyright enforcement on the Internet. Most of the existing European Union and international policies are considered in some depth, and the authors also discuss a variety of national laws and initiatives, technical measures, and the soft law and hard law models that have been proposed.

Some of the issues discussed in this book are the following: Directive 2004/48, ACTA, policies of international organisations, the role of ISPs, the graduated response in France (the 'HADOPI' law), Data protection issues, etc.

Book Review: Peer-to-Peer File Sharing and Secondary Liability in Copyright Law

2012-01-14T08:14:00.000-08:00

Peer-to-Peer File Sharing and Secondary Liability in Copyright Law, Edited by Alain Strowel, Professor, Facultés Universitaires Saint-Louis, Brussels and University of Liège, Avocat, Belgium

Edward Elgar
Cheltenham, UK • Northampton, MA, USA

In this book prominent academics and specialised practitioners from the US and the EU offer a comprehensive review on the issue of secondary liability for copyright infringement, particularly P2P file sharing and online infringements. Some contributions analyse the relevant case law on third-party liability and their implications for the future. The decisions on P2P also involve issues of international law and data protection. Other more forward-looking contributions provide original insight into the future shape of copyright in the online world, for instance whether it could or even should evolve towards a compensation system. By combining these avenues, the book will be of particular interest to practitioners and legal scholars.

It follows an abstract from the Introduction:

Every book has a history. This book originates in a 2005 Brussels conference discussing the impact of peer to-peer technology on the future of copyright law. Peer-to-peer technology, as further explained below, allows people to exchange information over the Internet via many equal or ‘peer’ machines linked across a network, rather than on a central server. From a copyright point of view, the main controversy surrounding peer-to-peer networks is whether providers of peer-to-peer technology and services can be liable when users infringe copyright through their networks. This issue has been hotly debated in legal circles and in the press, especially in 2005, when the US Supreme Court issued its highly anticipated decision in the controversial case MGM Studios, Inc. v Grokster Ltd.3 In this decision, the Supreme Court held that the two popular file-sharing networks, Grokster and Streamcast (dba Morpheus), were indeed liable for ‘actively inducing’ the end-users’ acts of infringement. As will be explained, the liability for inducement is one form of secondary liability for copyright infringement.

Peer-to-peer (or P2P) file sharing and secondary liability are the central themes in this collection of essays on copyright. Both topics are closely linked. ‘Secondary’ (or derived) liability presupposes a primary infringer. In peer-topeer networks, the primary infringers, those who upload copyrighted files without authorization, are numerous and difficult to reach, and going after them poses many legal and practical issues. Copyright owners thus prefer to direct their legal actions against those who allow or promote direct infringements, for instance, those who operate the peer-to-peer networks or develop the technical means (in particular the software) to make primary infringements online possible. The development of peer-to-peer networks over the Internet has, therefore, brought the issue of secondary liability to the forefront.

AMAZON

Δημόσια Διαβούλευση επί του «Πλαισίου Παροχής Υπηρεσιών Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης»

2012-01-11T07:18:00.000-08:00

Με πρωτοβουλία του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, διενεργείται δημόσια διαβούλευση για το Πλαίσιο Παροχής Υπηρεσιών Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης προκειμένου στη συνέχεια να εκδοθεί σχετική Υπουργική Απόφαση για την Κύρωση Πλαισίου Παροχής Υπηρεσιών Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης.

Στόχος της διαβούλευσης είναι η εξεύρεση τρόπων για την απλούστευση των διαδικασιών, τη μείωση του διοικητικού βάρους, την εξάλειψη σημαντικού μέρους της υπάρχουσας γραφειοκρατίας, τον αποτελεσματικότερο έλεγχο των πιστοποιητικών και την ταχύτερη, αποδοτικότερη επικοινωνία των δημοσίων φορέων μεταξύ τους και γενικότερα τον εκσυγχρονισμό του κράτους σχετικά με την παροχή ηλεκτρονικών υπηρεσιών από τους φορείς προς κάθε ενδιαφερόμενο (πολίτη – government to citizen, επιχείρηση – government to business και άλλο δημόσιο φορέα-government to government).

Η δημόσια διαβούλευση θα ολοκληρωθεί την Δευτέρα 23 Ιανουαρίου 2012.

Περισσότερες πληροφορίες, υποστηρικτικό υλικό και διαδικασία συμμετοχής στη διαβούλευση είναι διαθέσιμες στη σχετική σελίδα του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης.

[Εξωτ. σύνδεσμος: http://www.opengov.gr/minreform/?p=129 ]

Tο πρόγραμμα Open Court

2012-01-09T12:49:00.000-08:00

Ένα νέο, πιλοτικό πρόγραμμα, το πρόγραμμα "Ανοικτό Δικαστήριο" (Open Court) στις ΗΠΑ εγκαινιάζει μια νέα πρακτική που φέρνει τον πολίτη εγγύτερα προς τη δικαιοσύνη και ενισχύει την ανεξαρτησία της. Ειδικότερα, έχοντας ως πλατφόρμα επικοινωνίας την ιστοσελίδα opencourt.us , με την υποστήριξη του Ιδρύματος Knight News, και σε συνεργασία με το Ανώτατο Δικαστήριο της Μασαχουσέτης και το Cyberlaw Clinic of Harvard Law School, βιντεοσκοπούνται και προβάλλονται σε ανοικτή μετάδοση μέσω του Διαδικτύου οι συνεδριάσεις του Δικαστηρίου του Κουίνσι, ενώ παράλληλη παρέχεται πρόσβαση σε ασύρματο δίκτυο για τους δημοσιογράφους και κατόχους ιστολογίων που επιθυμούν να μεταδίδουν νέα από τα δικαστήρια στα νέα μέσα.

Η ζωντανή βιντεοσκόπηση των συνεδριάσεων των δικαστηρίων γίνεται σύμφωνα με τους δικονομικούς κανόνες της Μασαχουσέτης και μπορεί να απαγορεύεται σε ορισμένες περιπτώσεις. Ειδικότερα, αυτή λαμβάνει χώρα όταν είναι παρών ένας δικαστής, ο οποίος ελέγχει τη διαδικασία και μπορεί να ορίσει τη διακοπή της βιντεοσκόπησης.

Στο τέλος της ημέρας, οι καταγραφές αρχειοθετούνται και δημοσιεύονται στο αρχείο της ιστοσελίδας.

Το πρόγραμμα αυτό έχει ως σκοπό να αναδείξει πειραματικά την επίδραση των νέων τεχνολογιών στην απονομή της δικαιοσύνης, με την πεποίθηση ότι η διαφάνεια στην δικαστική πρακτική συμβάλλει στην ενίσχυση της δημοκρατίας.

Για ζωντανή αναμετάδοση βλ. εδώ

Διατήρηση δεδομένων ηλεκτρονικών επικοινωνιών

2012-01-09T02:08:00.000-08:00

Προβλήματα στην εφαρμογή της οδηγίας 2006/24 για τη διατήρηση δεδομένων που παράγονται ή υποβάλλονται σε επεξεργασία σε συνάρτηση με την παροχή διαθεσίμων στο κοινό υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών ή δημοσίων δικτύων επικοινωνιών" διαφαίνονται, σύμφωνα με Έκθεση της Επιτροπής της ΕΕ (15-12-2011), καθώς μόνο 7 από τα 27 κράτη μέλη της ΕΕ ενσωμάτωσαν μέχρις στιγμής την οδηγία στο εσωτερικό τους δίκαιο.

Στην έκθεση επισημαίνεται η κοινή αντίληψη ότι η αξία της διατήρησης δεδομένων είναι μικρή και η ότι υφίσταται νομική ανασφάλεια ως προς τις κατηγορίες δεδομένων που υπόκεινται σε διατήρηση, σε σχέση με τη διαθεσιμότητα των δεδομένων, ενώ δεν υπάρχει σύστημα επιτήρησης επί των διατηρούμενων δεδομένων κοκ. Ακόμα, στην Έκθεση προβάλλεται η ανάγκη εξέτασης πιθανών λύσεων για την αναθεώρηση της οδηγίας.

Privacy issues of smartphones

2011-12-30T09:22:00.000-08:00

CNIL, the French Data Protection Authority published on 13th December 2011 the results of a study concerning privacy issues of smartphones. It is entitled: "smartphone and private life: a friend who wishes you well?"
Smart mobile phones such as iPhone, Androied, Windows Phone, Blackberry, are now in the hands of 17 millions of French people and thus, it is appropriate to study their uses and privacy implications. The Study Smartphone et viee privee is published in: http://www.cnil.fr/

Basically, the CNIL ackonwledges that the smartphone is a universal terminal that can be adapted to the uses of every person. Some use it to communicate, while others to store photos, videos, etc., but 7 out of 10 persons never loose touch from it. There is however limited protection of data stored in smartphones and no transparency. Geolocalisation poses also many problems.

Subsequently, the CNIL lays down 10 security tips:

1. Do not store confidential information (PINs, access codes, bank account ...) in your smartphone (theft, hacking, identity theft ...).
2. Do not disable the PIN code and also, change the default PIN. Choose a complicated code. Not your birthday!
3. Set up an autolock period of the phone. In addition to the PIN, it can inactivate (lock) the phone after a while. This prevents the consultation of the information in the phone if lost or stolen.
4. Enable encryption if possible backup of the phone. For this, use the settings of the platform with which you connect the phone. This action will ensure that no one will be able to use your data without the password you set.
5. Install an antivirus when possible.
6. Note the number "IMEI" to block the phone if lost or stolen.
7. Do not download application from unknown sources. Prefer official platforms.
8. Check on what data on your smartphone application that you install will have access.
9. Read the terms and conditions of service before installing it. The views of other users may also be useful!
10. Adjust the settings in the phone or in the location-based applications (Twitter, Foursquare, Plyce ...) to always control when and by whom you want to be geolocated. Turn off the GPS or WiFi when you do not use more than one location-based application.

EU DIRECTIVE Proposal on combating the sexual abuse, sexual exploitation of children and child pornography

2011-12-30T00:19:00.000-08:00

On 29.3.2010 the Commission presented a proposal for a new law on combating sexual abuse, sexual exploitation of children and child pornography [COM(2010)94 final]. The proposed Directive aims to build a more coherent framework to increase effectiveness in preventing and combating this type of crime and protecting the victims. This proposalis intended to repeal the Framework Decision 2004/68/JHA. The proposal contains provisions aimed at extending the criminalisation of child sexual abuse and exploitation and child pornography.

The most important provisions of the Directive are the following:

Art. 3 Offences concerning sexual abuse

2. Causing, for sexual purposes, a child who has not reached the age of sexual consent
under national law to witness sexual abuse or sexual activities, even without having to participate, shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least two years.
3. Engaging in sexual activities with a child who has not reached the age of sexual consent under national law shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least five years.
4. Engaging in sexual activities with a child, where:
(i) abuse is made of a recognised position of trust, authority or influence over the child shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least eight years; or
(ii) abuse is made of a particularly vulnerable situation of the child, notably because of a mental or physical disability or a situation of dependence shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least eight years; or
(iii) use is made of coercion, force or threats shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least ten years.
5. Coercing a child into sexual activities with a third party shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least ten years.

Art. 4 Offences concerning sexual exploitation
2. Causing a child to participate in pornographic performances shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least two years.
3. Profiting from or otherwise exploiting a child participating in pornographic performances shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least two years.
4. Knowingly attending pornographic performances involving the participation of children shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least two years.
5. Recruiting a child to participate in pornographic performances shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least five years.
6. Causing a child to participate in child prostitution shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least five years.
7. Profiting from or otherwise exploiting a child participating in child prostitution shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least five years
8. Engaging in sexual activities with a child, where recourse is made to child prostitution shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least five years.
9. Coercing a child to participate in pornographic performances shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least eight years.
10. Recruiting a child to participate in child prostitution shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least eight years.
11. Coercing a child into child prostitution shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least ten years.

Art. 5 Offences concerning child pornography
2. Acquisition or possession of child pornography shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least one year.
3. Knowingly obtaining access, by means of information and communication technology, to child pornography shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least one year.
4. Distribution, dissemination or transmission of child pornography shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least two years.
5. Offering, supplying or making available child pornography shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least two years.
6. Production of child pornography shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least five years.

Art. 6 Solicitation of children for sexual purposes
Member States shall take the necessary measures to ensure that the following intentional conduct is punishable:
The proposal, by means of information and communication technology, by an adult to meet a child who has not reached the age of sexual consent under national law, for the purpose of committing any of the offences referred to in Articles 3 (3) and Article 5 (6), where this proposal has been followed by material acts leading to such a meeting, shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least two years.

Art. 8 Consensual sexual activities between peers
The provisions of Article 3 (2), with regard to witnessing sexual activities, and (3); Article 4 (2) and (4) and Article 5 do not govern consensual sexual activities between children or involving persons who are close in age and degree of psychological and physical development or maturity, insofar as the acts did not involve any abuse.

Art.9 Aggravating circumstances
1. In so far as the following circumstances do not already form part of the constituent elements of the offences referred to in Articles 3 to 7, they shall be considered as aggravating circumstances for the purposes of this Directive:
(a) the child has not reached the age of sexual consent under national law;
(b) the offence was committed against a child in a particularly vulnerable situation, notably because of a mental or physical disability or a situation of dependence;
(c) the offence was committed by a member of the family, a person cohabiting with the child or a person having abused their authority;
(d) the offence was committed by several people acting together;
(e) the offences are committed within the framework of a criminal organisation within the meaning of Framework Decision 2008/841/JHA10;
(f) the perpetrator has previously been convicted of offences of the same nature.
(g) the offence endangered the life of the child;
(h) the offence involved serious violence or caused serious harm to the child.

Art. 11 Liability of legal persons
1. Member States shall take the necessary measures to ensure that legal persons may be held liable for any of the offences referred to in Articles 3 to 7 committed for their benefit by any person, acting either individually or as part of an organ of the legal person, and having a leading position within the legal person.

Art. 16 Jurisdiction and coordination of prosecution
1. Member States shall take the necessary measures to establish its jurisdiction over the
offences referred to in Articles 3 to 7 where:
(a) the offence is committed in whole or in part within its territory; or
(b) the offender is one of its nationals or has a habitual residence in its territory; or
(c) the offence is committed against one of its nationals or a person who has a habitual residence in its territory; or
(d) the offence is committed for the benefit of a legal person established in the territory of that Member State.

Art. 18 Assistance and support to victims
1. Member States shall take the necessary measures to ensure that assistance and support are provided to victims before, during and for an appropriate time after criminal proceedings.

Art. 19 Protection of child victims in criminal investigations and proceedings
1. Member States shall take the necessary measures to ensure that in criminal investigations and proceedings, judicial authorities appoint a special representative for the child victim where, by national law, the holders of parental responsibility are precluded from representing the child as a result of a conflict of interest between them and the child victim, or where the child is unaccompanied or separated from the family.

Art. 21 Blocking access to websites containing child pornography

1. Member States shall take the necessary measures to obtain the blocking of access by Internet users in their territory to Internet pages containing or disseminating child pornography. The blocking of access shall be subject to adequate safeguards, in particular to ensure that the blocking is limited to what is necessary, that users are informed of the reason for the blocking and that content providers, as far as possible, are informed of the possibility of challenging it.
2. Without prejudice to the above, Member States shall take the necessary measures to obtain the removal of internet pages containing or disseminating child pornography.

EU Study: Towards a New EU Legal Framework for Data Protection and Privacy

2011-12-21T07:40:00.000-08:00

The EU Directorare General for Internal Policies recently published a Study on a New EU Legal Framework for Data Protection and Privacy, which was requested by the European Parliament's Committee on Civil Liberties, Justice and Home Affairs.

This study addresses the new challenges stemming from data processing policies and systems falling in the scope of police and judicial cooperation in criminal matters in the EU Area of Freedom, Security and Justice. It identifies a set of common basic principles and standards for the genuine assurance of data protection in all the phases of EU policymaking and for the effective implementation of this fundamental right.
The study puts forward a set of recommendations to guide the European Parliament’s role and legislative inputs into the upcoming revision of the EU legal framework on data protection, which is expected to be launched by the end of 2011.

The authors of the study are:
Prof. Didier Bigo (Centre d’Etudes sur les Conflits, C&C)
Dr Sergio Carrera (Centre for European Policy Studies, CEPS)
Ms Gloria González Fuster (Vrije Universiteit Brussel, VUB)
Prof Elspeth Guild (CEPS and Radboud University of Nijmegen)
Prof. Paul de Hert (Vrije Universiteit Brussel, VUB)
Dr Julian Jeandesboz (Centre d’Etudes sur les Conflits, C&C)
Dr Vagelis Papakonstantinou (Vrije Universiteit Brussel, VUB)

Proposal for an EU-Regulation on Data Protection

2011-12-19T07:57:00.000-08:00

On 29/11/2001 the EU announced a Proposal for a REGULATION OF THE EUROPEAN PARLIAMENT AND OF THE COUNCIL on the protection of individuals with regard to the processing of personal data and on
the free movement of such data (General Data Protection Regulation).

This consistis in two legislative proposals:
– a proposal for a Regulation of the European Parliament and of the Council on the
protection of individuals with regard to the processing of personal data and on the free
movement of such data (General Data Protection Regulation), and
– a proposal for a Directive of the European Parliament and of the Council on the protection
of individuals with regard to the processing of personal data by competent authorities for
the purposes of prevention, investigation, detection or prosecution of criminal offences or
the execution of criminal penalties, and the free movement of such data (Police and
Criminal Justice Data Protection Directive).

Please read the Proposal

Προσχώρηση της ΕΕ στην ACTA

2011-12-19T03:20:00.000-08:00

Στις 16.12.2011 το Συμβούλιο της ΕΕ αποφάσισε την προσχώρηση στη σύμβαση Anti-Counterfeiting Trade Agreement (ACTA) [βλ. σχετικά ICT Law 18.4.2011]. Όπως λέγεται, η ΑCTA θα αποτελέσει ένα χρυσό πρότυπο (gold standard) στην παγκόσμια μάχη κατά της πειρατείας έργων και των παραβιάσεων της πνευματικής ιδιοκτησίας στο Διαδίκτυο [βλ. Netzpolitik.org].H εν λόγω σύμβαση είναι ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη, καθώς προβλέπει ιδιαίτερα επεμβατικά μέσα που πρόκειται να έχουν ιδιαίτερη επίδραση σητν ελευθερία του λόγου και της έκφρασης και στην ιδιωτική ζωή.Βλ. σχετικά το σχόλιο της Digitale Gesellschaft e.V.:“Η σύμβαση ACTA-Abkommen είναι ένα βήμα για τη περιχαράκωση της ελευθερίας της έκφρασης και των προσωπικών δεδομένων στο Διαδίκτυο. Τα συμφέροντα των δικαιούχων σταθμίζονται ως υπέρτερα των θεμελιωδών αυτών δικαιωμάτων. Δεν είναι άξιο απορίας ότι η βιομηχανία δικαιωμάτων (σημ.: διανοητικής ιδιοκτησίας) κάθισε από την αρχή στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων - σε αντίθεση με τα εθνικά κοινοβούλια, τους διεθνείς οργανισμούς και την κοινωνία πολιτών. Φοβόμαστε ότι η σύμβαση ACTA θέτει το ζήτημα της ρύθμισης της ελευθερίας της έκφρασης στη διάθεση ιδιωτικών επιχειρήσεων, καθώς μπορεί να υποχρεωθούν τρίτοι, όπως είναι π.χ. οι παροχείς Διαδικτύου, να παρακολοθούν το διαδικτυακό περιεχόμενο. Όμως δεν είναι υποχρέωσή τους ούτε έχουν την εξουσία να καθορίζουν το δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης"

Η ηλεκτρονική δίκη καθίσταται πραγματικότητα; Οι νέες διατάξεις του σχεδίου νόμου «για τη δίκαιη δίκη και την αντιμετώπιση φαινομένων αρνησιδικίας»

2011-12-15T08:43:00.000-08:00

Σε δημόσια διαβούλευση τέθηκε στις 14/12/2011 η νομοθετική πρωτοβουλία του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για τη δίκαιη δίκη και την αντιμετώπιση φαινομένων αρνησιδικίας. Όπως σημειώνεται στο δικτυακό τόπο διαβουλεύσεων, "Με το παρόν σχέδιο νόμου προωθούνται τολμηρά μέτρα στην απονομή της δικαιοσύνης, που στόχο έχουν την επιτάχυνσή της, την αποσυμφόρηση των δικαστηρίων και την προστασία του δικαιώματος κάθε ανθρώπου σε μια δίκαιη και έντιμη δίκη που διεξάγεται μέσα σε εύλογη προθεσμία, δικαίωμα το οποίο κατοχυρώνεται τόσο στο Σύνταγμα της Ελλάδας όσο και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και στο Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ειδικότερα, περιλαμβάνονται οι εξής διατάξεις: Άρθρο 11: Ηλεκτρονική έκδοση αποφάσεων Το άρθρο 304 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας αντικαθίσταται ως εξής: «1. Αφού περατωθεί η ψηφοφορία, ο εισηγητής δικαστής συντάσσει την απόφαση σε ηλεκτρονική μορφή. Αν πρόκειται για αποφάσεις του Προέδρου του Μονομελούς Πρωτοδικείου και του Ειρηνοδικείου, την απόφαση συντάσσει σε ηλεκτρονική μορφή και ακολούθως, χρονολογεί και υπογράφει την αποτύπωσή της σε υλική μορφή ο δικαστής που εκδίδει την απόφαση. 2. Η απόφαση της παραγράφου 1 δημοσιεύεται σε δημόσια συνεδρίαση. Ο δικαστής που παραδίδει την απόφαση σε ηλεκτρονική μορφή, παραδίδει ομοίως και το πρωτότυπο της απόφασης με πλήρες το περιεχόμενο που προβλέπεται στο άρθρο 305». Σχολιασμός: Θα πρέπει να αξιοποιηθεί η διάταξη αυτή για την πλήρη ηλεκτρονική αρχειοθέτηση των δικαστικών αποφάσεων και την κατάργηση του φυσικού αρχείου. Άρθρο 41:Συνοπτική έκθεση δικογράφου και ηλεκτρονική διεύθυνση 1. Στο τέλος της παραγράφου 2 του άρθρου 19 του π.δ. 18/1989 προστίθενται εδάφια ως εξής: «Σε περίπτωση κατά την οποία το δικόγραφο υπογράφεται από δικηγόρο, αναγράφεται η ηλεκτρονική του διεύθυνση. Στο δικόγραφο περιέχεται συνοπτική έκθεση των τιθέμενων νομικών ζητημάτων, η οποία δεν υπερβαίνει τις 200 λέξεις. Εάν ελλείπει η έκθεση, δεν ορίζεται δικάσιμος μέχρις ότου συμπληρωθεί το δικόγραφο. Η υποχρέωση αυτή δεν αφορά την αίτηση αναστολής και την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων». Σχολιασμός: Η αναγραφή της ηλεκτρονικής διεύθυνσης καθιστά δυνατή την ηλεκτρονική επικοινωνία μεταξύ των παραγόντων της δίκης. Είναι συνεπώς μια πολύ σημαντική ρύθμιση. Άρθρο 42: Ηλεκτρονική κατάθεση και επίδοση δικογράφου 1. Στο άρθρο 19 του π.δ. 18/1989 προστίθεται παράγραφος 8 ως εξής: «8. Το ένδικο μέσο ή βοήθημα μπορεί να υποβάλεται και με ηλεκτρονικά μέσα, εφόσον φέρει προηγμένη ηλεκτρονική υπογραφή, κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 του π.δ. 150/2001 (Α΄ 125). Το ένδικο μέσο ή βοήθημα που έχει υποβληθεί με ηλεκτρονικά μέσα θεωρείται ότι κατατέθηκε, εφόσον επιστραφεί στον αποστολέα του εγγράφου από το δικαστήριο ηλεκτρονική απόδειξη που φέρει προηγμένη ηλεκτρονική υπογραφή, κατά την ως άνω έννοια, και περιέχει και την έκθεση κατάθεσης». 2. Στο άρθρο 21 του π.δ. 18/1989 προστίθεται παράγραφος 7 ως εξής: «7. Οι προβλεπόμενες από τις ανωτέρω παραγράφους επιδόσεις του δικαστηρίου προς τους διαδίκους μπορεί να γίνονται και με ηλεκτρονικά μέσα, εφόσον το δικόγραφο και η πράξη του Προέδρου περί ορισμού δικασίμου και εισηγητή φέρουν προηγμένη ηλεκτρονική υπογραφή, κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 του π.δ. 150/2001 (Α΄ 125). Το δικόγραφο και η πράξη του Προέδρου που έχουν επιδοθεί με ηλεκτρονικά μέσα θεωρείται ότι επιδόθηκαν, εφόσον επιστραφεί στο δικαστήριο από τον παραλήπτη ηλεκτρονική απόδειξη, που φέρει προηγμένη ηλεκτρονική υπογραφή, κατά την ως άνω έννοια, και ισχύει ως έκθεση επίδοσης». 3. Στην παράγραφο 5 του άρθρου 34 του π.δ. 18/1989 προστίθεται εδάφιο ως εξής: «Η κοινοποίηση μπορεί να γίνει και με ηλεκτρονικά μέσα σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παρ. 7 του άρθρου 21 του παρόντος.». Σχολιασμός: οι παραπάνω διατάξεις είναι πολύ σημαντικές διότι καθιστούν δυνατή την ηλεκτρονική διεξαγωγής της πολιτικής δίκης. Παρόμοιες διατάξεις με τις παραπάνω προβλέπονται και για τη διαδικασία στα διοικητικά δικαστήρια, όπου ούτως ή άλλως είναι μειωμένης σημασία η φυσική παρουσία του δικηγόρου και θα έπρεπε να επιτρέπεται η πλήρης διεξαγωγής της δίκης με ηλεκτρονικά μέσα. Άρθρο 48: Συνοπτική έκθεση δικογράφου και ηλεκτρονική διεύθυνση 1. Στην παράγραφο 1 του άρθρου 45 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας προστίθεται περίπτωση δ ως εξής: «δ΄. Στο δικόγραφο περιέχεται συνοπτική έκθεση των τιθέμενων ζητημάτων, η οποία δεν υπερβαίνει τις 200 λέξεις. Η υποχρέωση αυτή δεν αφορά την αίτηση αναστολής και την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων». 2. Στο τέλος της παραγράφου 2 του άρθρου 45 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας προστίθεται εδάφιο ως εξής: «Στην περίπτωση που το δικόγραφο υπογράφεται από δικηγόρο, αναγράφεται η ηλεκτρονική του διεύθυνση». 3. Στο άρθρο 46 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας προστίθεται δεύτερο εδάφιο ως εξής: «Εάν ελλείπει η έκθεση της περίπτωσης δ της παραγράφου 1 του άρθρου 45 του παρόντος κώδικα, δεν ορίζεται δικάσιμος μέχρις ότου συμπληρωθεί το δικόγραφο». Άρθρο 49: Ηλεκτρονική κατάθεση και επίδοση δικογράφου 1. Στο άρθρο 48 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας προστίθεται παράγραφος 6 ως εξής: «6. Οι προβλεπόμενες από τις ανωτέρω παραγράφους επιδόσεις μπορούν να γίνονται και με ηλεκτρονικά μέσα, εφόσον τα προς επίδοση έγγραφα φέρουν προηγμένη ηλεκτρονική υπογραφή, κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 του π.δ. 150/2001 (Α΄ 125). Τα προς επίδοση έγγραφα που υποβλήθηκαν με ηλεκτρονικά μέσα θεωρείται ότι επιδόθηκαν, εφόσον επιστραφεί στο δικαστήριο από τον παραλήπτη ηλεκτρονική απόδειξη, που φέρει προηγμένη ηλεκτρονική υπογραφή, κατά την ως άνω έννοια, και ισχύει ως έκθεση επίδοσης». 2. Στο άρθρο 126 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας προστίθεται παράγραφος 7 ως εξής: «8. Τα δικόγραφα μπορεί να υποβάλονται και με ηλεκτρονικά μέσα, εφόσον φέρουν προηγμένη ηλεκτρονική υπογραφή, κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 του π.δ. 150/2001 (Α΄ 125). Τα δικόγραφα που έχουν υποβληθεί με ηλεκτρονικά μέσα θεωρείται ότι κατατέθηκαν, εφόσον επιστραφεί στον αποστολέα του εγγράφου από το δικαστήριο ηλεκτρονική απόδειξη που φέρει προηγμένη ηλεκτρονική υπογραφή, κατά την ως άνω έννοια, και περιέχει και την έκθεση κατάθεσης». 3. Στο άρθρο 195 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας προστίθεται παράγραφος 3 ως εξής: «3. Η κοινοποίηση μπορεί να γίνει και με ηλεκτρονικά μέσα σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παρ. 6 του άρθρου 48 του παρόντος».

JURIX 2011 University of Vienna

2011-12-13T23:13:00.000-08:00

JURIX2011The 24th International Conference on Legal Knowledge and Information Systems.University of Vienna, AT14th-16th December 2011For more than 20 years the Jurix Conference has provided an international forum for academics and practitioners in the field of legal informatics for sharing ideas and experiences on the representation of legal content and its representation in computer systems. We invite submission of original papers on the advanced management of legal information and knowledge (foundations, methods, tools, systems and applications).The 24th edition of Jurix will be organised by the University of Vienna, Centre for Legal Informatics, and held on December 14th-16th 2011.The conference proceedings will be published by IOS Press (Amsterdam, Berlin, Oxford, Tokyo, Washington DC) in their series “Frontiers in Artificial Intelligence and Applications” before the Conference.You can get in contact with the Conference by sending an email to: jurix2011@jurix.nl or K.M.Atkinson@liverpool.ac.uk (Programme Chair) or Erich.Schweighofer@univie.ac.at (Local Chair).id=119"> Programme:

Δημόσια Διαβούλευση για τους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης (ΟΣΔ) και το δικαίωμα δημόσιας εκτέλεσης έργων πνευματικής ιδιοκτησίας

2011-12-13T07:42:00.000-08:00

Ο Υπουργός Πολιτισμού ανήρτησε τη Δημόσια Διαβούλευση για τους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης (ΟΣΔ) και το δικαίωμα δημόσιας εκτέλεσης έργων πνευματικής ιδιοκτησίας στο διαδικτυακό τόπο opengov. Η διαβούλευση θα είναι ανοικτή έως τις 31.12.2011. Σύμφωνα με το εισαγωγικό σημείωμα του Υπουργού, σε δημόσια διαβούλευση τίθεται όχι ένα έτοιμο σχέδιο νόμου αλλά τα ζητήματα τα οποία κρίνεται ότι χρειάζονται νομοθετική ρύθμιση, προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα σε όλους να υποβάλουν τις απόψεις τους και συγκεκριμένες προτάσεις για την επίλυση των σχετικών ζητημάτων. Παράλληλα με τη δημόσια διαβούλευση θα ξεκινήσει η διαδικασία σύνταξης σχεδίου νόμου, η οποία θα λάβει υπόψη της τα αποτελέσματα της διαβούλευσης.Το κείμενο της διαβούλευσης δημοσιεύεται εδώ:Τα θέματα, στα οποία οι χρήστες του Διαδικτύου μπορούν να υποβάλλουν σχόλια είναι τα εξής:Νομοθετικό πλαίσιο για ΟΣΔΣυμμετοχή των δικαιούχων στη λήψη αποφάσεωνΔιαφάνειαΜηχανισμός επίλυσης διαφορών ΟΣΔ – δικαιούχωνΑπόδειξη εκπροσώπησης – νομιμοποίησης των ΟΣΔ0 Σχόλια.ΟΣΔ που ασκούν τα δικαιώματα δημόσιας εκτέλεσης ΑμοιβολόγιαΜηχανισμός επίλυσης διαφορών ΟΣΔ – χρηστώνΚυρώσεις Πληροφόρηση χρηστώνΥποβολή λοιπών προτάσεων

Cyber Law in Greece

2011-12-07T22:40:00.001-08:00

Derived from the renowned multi-volume International Encyclopaedia of Laws, this practical guide to cyber law – the law affecting information and communication technology (ICT) – in Greece covers every aspect of the subject, including intellectual property rights in the ICT sector, relevant competition rules, drafting and negotiating ICT-related contracts, electronic transactions, privacy issues, and computer crime. Lawyers who handle transnational matters will appreciate the detailed explanation of specific characteristics of practice and procedure.

Following a general introduction, the book assembles its information and guidance in seven main areas of practice: the regulatory framework of the electronic communications market; software protection, legal protection of databases or chips, and other intellectual property matters; contracts with regard to software licensing and network services, with special attention to case law in this area; rules with regard to electronic evidence, regulation of electronic signatures, electronic banking, and electronic commerce; specific laws and regulations with respect to the liability of network operators and service providers and related product liability; protection of individual persons in the context of the processing of personal data and confidentiality; and the application of substantive criminal law in the area of ICT.

Its succinct yet scholarly nature, as well as the practical quality of the information it provides, make this book a valuable time-saving tool for business and legal professionals alike. Lawyers representing parties with interests in Greece will welcome this very useful guide, and academics and researchers will appreciate its value in the study of comparative law in this relatively new and challenging field. Imprint: Kluwer Law International ISBN: 9789041137791 Paperback: 296 pages Google Books

Contents: The Author. Table of Contents. List of Abbreviations. Preface. General Introduction. Part I. Regulation of the ICT Market. 1. Regulatory Framework of the Telecommunications Sector. 2. Regulation of Competition in the ICT Market. 3. Regulation of Cryptography and other Dual Use Goods. 4. Legal Status of Standardization. 5. Legal Status of Out-of-Court Dispute Settlement in the ICT Sector. Part II. Protection of Intellectual Property in the ICT Sector. 1. Application of Copyright in the Area of ICT. 2. Legal Protection of Software. 3. Legal Protection of Databases. 4. Legal Protection of Computer Chips. 5. Other Intellectual Property Rights in the ICT Sector. 6. Internet Domain Name Registration. Part III. ICT Contracts. 1. Hardware Contracts. 2. Software Contracts. 3. Turnkey Contracts. 4. Distribution Agreements. 5. Maintenance Contracts. 6. Facilities Management. 7. Network Services. 8. Government Contracts. Part IV. Electronic Transactions. 1. Legal Status of Electronic Transactions. 2. Regulation of Electronic Signatures and Certification Services. 3. Legal Aspects of Electronic Banking. 4. Protection of Users of Electronic Services. Part V. Non-Contractual Liability. 1. Negligence. 2. Liability of Network Operators. 3. Liability of Service Providers. 4. Product Liability. Part VI. Privacy Protection. 1. Regulation of Personal Data Processing. 2. Protection of Telecommunications Privacy. Part VII. Computer Related Crime. 1. General legal development. 2. Application of Substantive Criminal Law in the Area of ICT. 3. Application of Criminal Procedure Law in the Area of ICT. Conclusions. Index

Antitrust: Commission opens formal proceedings to investigate sales of e-books

2011-12-06T08:35:00.001-08:00

Press Release

The European Commission has opened on 06 December 2011 formal antitrust proceedings to investigate whether international publishers Hachette Livre (Lagardère Publishing, France), Harper Collins (News Corp., USA), Simon & Schuster (CBS Corp., USA), Penguin (Pearson Group, United Kingdom) and Verlagsgruppe Georg von Holzbrinck (owner of inter alia Macmillan, Germany) have, possibly with the help of Apple, engaged in anti-competitive practices affecting the sale of e-books in the European Economic Area (EEA)1, in breach of EU antitrust rules. The opening of proceedings means that the Commission will treat the case as a matter of priority. It does not prejudge the outcome of the investigation.The Commission will in particular investigate whether these publishing groups and Apple have engaged in illegal agreements or practices that would have the object or the effect of restricting competition in the EU or in the EEA. The Commission is also examining the character and terms of the agency agreements entered into by the above named five publishers and retailers for the sale of e-books. The Commission has concerns, that these practices may breach EU antitrust rules that prohibit cartels and restrictive business practices (Article 101 of the Treaty on the Functioning of the European Union – TFEU).The duration of antitrust investigations depends on a number of factors, including the complexity of each case, the extent to which the undertakings concerned cooperate with the Commission and the exercise of the rights of defence.Background on the ebooks investigationIn March 2011, the Commission carried out unannounced inspections at the premises of several companies active in the e-book publishing sector in several Member States (see MEMO/11/126).To date, the Commission and the UK Office of Fair Trading have investigated in parallel and in close cooperation whether arrangements for the sale of e-books may breach competition rules. Before the Commission opened formal proceedings, the OFT had closed its investigation on grounds of administrative priority. The OFT has made a substantial contribution to the ebooks investigation and will continue to co-operate closely with the Commission going forward.Background on antitrust investigationsArticle 101 of the TFEU prohibits agreements and concerted practices which may affect trade and prevent or restrict competition. The implementation of this provision is defined in the Antitrust Regulation (Council Regulation No 1/2003) which can be applied by the Commission and by the national competition authorities of EU Member States.The legal base for the Commission's opening of formal proceedings is Article 11(6) of the Antitrust Regulation (Council Regulation No 1/2003).Article 11(6) of the Antitrust Regulation provides that the initiation of proceedings by the Commission relieves the competition authorities of the Member States of their competence to also apply EU competition rules to the practices concerned. Article 16(1) further provides that national courts must avoid giving decisions, which would conflict with a decision contemplated by the Commission in proceedings that it has initiated.The Commission has informed the companies and the competition authorities of the Member States that it has opened proceedings in this case.Press release: Rapid

Opendata Hackathon

2011-11-30T02:54:00.000-08:00

Η Εταιρεία Ελεύθερου Λογισμικού /Λογισμικού Ανοιχτού Κώδικα σε συνεργασία με το Ερευνητικό Κέντρο «Αθηνά» και σε σύμπραξη με την Ελληνική κοινότητα εθελοντών, στο πλαίσιο των δράσεών της για την προώθηση ανοιχτού περιεχομένου και ανοιχτών δεδομένων, διοργανώνουν στις 3 Δεκεμβρίου στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο την Ελληνική Ημέρα Ανοικτών Δεδομένων (Greek Open Data Day).

Τη συγκεκριμένη ημέρα διοργανώνεται από εθελοντές σε όλο τον κόσμο η Παγκόσμια Ημέρα Ανοικτών Δεδομένων. Σκοπός της ημέρας, η οποία γίνεται σε συνέχεια αντίστοιχων εθελοντικών προσπαθειών τα τελευταία χρόνια, είναι η ανάδειξη της σημασίας των ανοικτών δεδομένων για τη διαφάνεια και τη λογοδοσία, την ανάπτυξη υπηρεσιών προστιθέμενης αξίας, την ενδυνάμωση των πολιτών και την αρωγή δημοσίων οργανισμών σε νέες κατευθύνσεις για την εξυπηρέτηση του πολίτη.

Η Ελλάδα ήδη συμμετέχει ενεργά στις δράσεις της παγκόσμιας προσπάθειας για την ελεύθερη διάθεση δημόσιας πληροφορίας και περιεχομένου, μέσα από μια ενεργή κοινότητα εθελοντών. Η δυναμική αυτή έχει βρει ανταπόκριση από την Ελληνική Κυβέρνηση, η οποία τα τελευταία δύο χρόνια πρωτοπορεί σε παγκόσμιο επίπεδο, σε θέματα διαφάνειας και ελεύθερης διάθεσης δημόσιας πληροφορίας. Ηλεκτρονικές υπηρεσίες όπως η Διαύγεια, το GeoData, το illegalsigns, αποτελούν διεθνή παραδείγματα καλής πρακτικής και θέτουν τον πήχη για ακόμη σημαντικότερη καινοτομία.

Επιπλέον, ο νόμος 3979/2011 για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση, με τον οποίο καθορίζεται θεσμικά η ελεύθερη διάθεση δημόσιας πληροφορίας, θα εξασφαλίσει την απρόσκοπτη πρόσβαση του πολίτη σε δημόσιο περιεχόμενο, την ενίσχυση της καινοτομίας και της επιχειρηματικότητας, καθώς και τη βελτίωση της αποδοτικότητας της δημόσιας διοίκησης.

Πηγή: http://conferences.ellak.gr/opendata2011/

Απόφαση του ΔΕΕ σχετικά με την χρήση φίλτρων για την απαγόρευση της πρόσβασης σε προγράμματα “peer-to-peer”

2011-11-24T23:16:00.000-08:00

Με την από 24-11-2001 απόφασή του στην υπόθεση C‑70/10 (υπόθεση Scarlet Extended SA κατά Société belge des auteurs, compositeurs et éditeurs SCRL (SABAM),με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, που υπέβαλε το cour d’appel de Bruxelles (Βέλγιο) με απόφαση της 28ης Ιανουαρίου 2010, το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν υπάρχει υποχρέωση του παροχέα πρόσβασης στο Διαδίκτυο να θέσει σε λειτουργία σύστημα χρήσεως φίλτρου που να περιορίζει την πρόσβαση σε πληροφορίες που διακινούνται μέσω συστημάτων διαδικτυακού διαμοιράσματος αρχείου («peer-to-peer»).

Η διαφορά της κύριας δίκης εστιαζόταν στο αν εταιρία παροχής υπηρεσιών πρόσβασης στο Διαδίκτυο (Internet Access Provider) μπορούσε να υποχρεωθεί να χρησιμοποιήσει ένα σύστημα φίλτρων και αποκλεισμού της παράνομης ανταλλαγής μουσικών έργων μέσω προγραμμάτων peer-to-peer. Το Δικαστήριο δέχθηκε ότι κεντρικό ζήτημα ήταν η νομιμότητα της εισαγωγής ενός συστήματος φίλτρου, το οποίο όμως είχε ως συνέπεια ότι για να λειτουργεί σωστά, θα έπρεπε: 1) να εντοπίζει επί του συνόλου των επικοινωνιών, τα διακινούμενα αρχεία, 2) να εντοπίζει ποια αρχεία περιλαμβάνουν έργα επί των οποίων οι δικαιούχοι πνευματικών δικαιωμάτων κατέχουν τέτοια δικαιώματα, 3) να καθορίζει ποια πό τα αρχεία αποτελούν αντικείμενο παράνομης ανταλλαγής και 4) να αποκλείει την ανταλλαγή αρχείων τα οποία χαρακτηρίσθηκαν ως παράνομα.

Κατά συνέπεια, διαπιστώνεται ότι μια τέτοια προληπτική επιτήρηση απαιτεί την ενεργό παρακολούθηση του συνόλου των επικοινωνιών μέσω διαδικτύου στο πλαίσιο των υπηρεσιών του παροχέα, η οποία ωστόσο, αντικείται στη διάταξη του άρθρου 15 παρ.1 της οδηγίας 2000/31, η οποία προβλέπει ότι δεν υπάρχει υποχρέωση γενικής επιτήρησης. Το Δικαστήριο στη συνέχεια κάνει επίκληση της απόφασης της 29ης Ιανουαρίου 2008, C‑275/06, Promusicae, η οποία στο διατακτικό της ορίζει ότι τα δικαιώματα πενυματικής ιδιοκτησίας πρέπει να σταθμίζονται με άλλα θεμελιώδη δικαιώματα. Συνακόλουθα, δέχθηκε ότι μια τέτοια υποχρέωση αποτελεί προσβολή της επιχειρηματικής ελευθερίας του παροχέα, "καθόσον τον υποχρεώνει να θέσει σε λειτουργία ένα σύστημα πληροφορικής που είναι περίπλοκο, δαπανηρό και θα λειτουργεί σε μόνιμη βάση με δικά του αποκλειστικώς έξοδα, πράγμα το οποίο είναι επίσης αντίθετο προς τις οριζόμενες στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2004/48 προϋποθέσεις κατά τις οποίες τα μέτρα που λαμβάνονται για την προστασία των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας δεν πρέπει να είναι περίπλοκα ή δαπανηρά άνευ λόγου".

Επιπλέον, η υποχρέωση αυτή θίγει τα δικαιώματα προστασίας των προσωπικών δεδομένων των πελατών του παροχέα και την ελευθερία τους να λαμβάνουν και να μεταδίδουν πληροφορίες, αλλά και την ελευθερία πληροφόρησης, ενδεχομένως, διότι μπορεί να μην είναι δυνατό να γίνεται διάκριση μεταξύ παράνομου και νόμιμου περιεχομένου.

Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι από τον συνδυασμό των οδηγιών:

– 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2000, για ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά («οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο»),

– 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας,

– 2004/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας,

– 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών, και

– 2002/58/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2002, σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την προστασία [της] ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες),

και λαμβανομένων υπόψη των απαιτήσεων που απορρέουν από την υποχρέωση προστασίας των θιγόμενων εν προκειμένω θεμελιωδών δικαιωμάτων, προκύπτει ότι οι οδηγίες αυτές έχουν την έννοια ότι είναι αντίθετες προς την επιβολή υποχρεώσεως σε φορέα παροχής υπηρεσιών προσβάσεως στο διαδίκτυο να θέσει σε λειτουργία σύστημα χρήσεως φίλτρου

– για το σύνολο των επικοινωνιών μέσω διαδικτύου οι οποίες πραγματοποιούνται μέσω των υπηρεσιών του, ιδίως με τη χρήση προγραμμάτων «peer-to-peer»·

– όσον αφορά το σύνολο αδιακρίτως της πελατείας του·

– προληπτικά·

– με δικά του αποκλειστικώς έξοδα, και

– για απεριόριστο χρονικό διάστημα,

ικανό να εντοπίσει εντός του δικτύου του φορέα αυτού τη διακίνηση ηλεκτρονικών αρχείων που περιλαμβάνουν μουσικά, κινηματογραφικά ή ραδιοτηλεοπτικά έργα επί των οποίων ο αιτών διατείνεται ότι κατέχει δικαιώματα και, στη συνέχεια, να παρεμποδίσει τη μεταφορά αρχείων των οποίων η ανταλλαγή συνιστά προσβολή του δικαιώματος του δημιουργού.

Απόλυση λόγω επισκέψεων στο Facebook

2011-11-09T09:16:00.000-08:00

ΜΠρΑθ 34/2011

Απόλυση για αντισυμβατική συμπεριφορά - Επισκέψεις σε ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης (facebook) κατά την ώρα της εργασίας.

Με την παραπάνω απόφαση απορρίφθηκε η αγωγή της υπαλλήλου αεροπορικής εταιρίας, με την οποία ζητούσε να αναγνωρισθεί η ακυρότητα της απόλυσής της. Συγκεκριμένα, κρίθηκε νόμιμη η καταγγελία σύμβασης εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου εργαζομένης σε αεροπορική εταιρία, λόγω πλημμελούς εκπλήρωσης των συμβατικών της υποχρεώσεων, η οποία συνίστατο στην κατ’ επανάληψη καθυστέρηση προσέλευσης στην εργασία, στην χρήση των τηλεφωνικών γραμμών της εταιρίας για προσωπικές κλήσεις της εις βάρος της εταιρίας και της εξυπηρέτησης των πελατών της, καθώς και στην καθημερινή επίσκεψη ιστοσελίδων κοινωνικής δικτύωσης όπως το facebook, δηλ. ιστοσελίδων με περιεχόμενο άσχετο με την εργασία της, παρά τη ρητή απαγόρευση εκ μέρους της εργοδότιδας εταιρίας. Απόρριψη της αγωγής της εργαζομένης με την οποία ισχυρίζετο ότι η επίδικη καταγγελία ήταν άκυρη ως καταχρηστική και ζητούσε την αναγνώριση της εν λόγω ακυρότητας, την καταδίκη της εναγομένης να αποδέχεται τις υπηρεσίες της και να της καταβάλει τις οφειλόμενες αποδοχές, αποδοχές υπερημερίας καθώς και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.

Το Δικαστήριο δέχθηκε ότι η ενάγουσα αργούσε συστηματικά να προσέλθει στην εργασία της, χρησιμοποιούσε τις τηλεφωνική γραμμές της εναγομένης για να πραγματοποιεί προσωπικές της κλήσεις και δη όχι αναγκαίες κατά την ώρα της εργασίας της καθώς και (χρησιμοποιούσε) το διαδίκτυο, όπου πραγματοποιούσε επισχέσεις σε ιστοσελίδες άσχετες με την εργασία της, όπως ιστοσελίδες για κοινωνική δικτύωση και ιστοσελίδες συνομιλίας για συναντήσεις ανθρώπων, γεγονός το οποίο, όπως αναφέρονταν στην επιστολή, έγινε αντιληπτό παρουσία του Γενικού Διευθυντή και του Διευθυντή Πωλήσεων της εναγομένης (αερ. εταιρίας), στις 29-4-2009, οπότε και καταλήφθηκε οπό αυτούς να επισκέπτεται ιστοσελίδα στο facebook, με την παράλληλη γνωστοποίηση στην επιστολή, άτι εάν η ενάγουσα συνεχίσει την ίδια αντισυμβατική συμπεριφορά, η εναγομένη δεν θα έχει άλλη επιλογή από το γα προβεί στη λήξη της σύμβασης εργασίας της χωρίς καμία περαιτέρω προειδοποίηση.

Παραπέρα, η απόφαση δέχθηκε ότι, παρότι η εναγομένη είχε αποστείλει ήδη από τις 16-12-2008, γενικό ηλεκτρονικό μήνυμα, με το οποίο απαγόρευε στο προσωπικό της να επισκέπτεται ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης, όπως το facebook, ήτοι ιστοσελίδες με περιεχόμενο άσχετο με την εργασία του, η ενάγουσα, όπως καταθέτει στην ανωτέρω ένορκη βεβαίωσή της, η μάρτυρας της εναγομένης ..., καθημερινά κατά τη διάρκεια της εργασίας της επισκέπτονταν την ανωτέρω ιστοσελίδα, προκειμένου να διάβασα και να γράψει σχόλια, ενώ αρκετές φορές, όταν την καλούσαν πελάτες νια να προβούν σε κράτηση εισιτηρίων, τους απαντούσε ότι το σύστημα κρατήσεων δεν λειτουργεί και τους ζητούσε να ξανακαλέσουν αργότερα, προκειμένου να έχει περισσότερο χρόνο για να αμοληθεί με την περιήγηση στο fecebook.

Conference - Trust in the information society

2011-11-03T03:49:00.000-07:00

CRI celebrates its 20th anniversary with an international conference on

Trust in the information society.
In search of Trust Generating Mechanisms for the Network Society

14-15 November, 2011 - Leuven (Belgium)

Central theme and objective of the conference: The goal of the conference is to advance the reflection and debate about “Trust in the Information Society”. What strategies and techniques have been, or could be, used to foster trust in the media, communication and information technology sectors? What particular role can law and regulation play in enhancing trust, and vice versa, what role does the concept of trust play for future regulation and policies? What are the major challenges for trust in different areas of our e-society and which “trust generating mechanisms” could overcome those challenges?

Interdisciplinarity: Through a series of thought-provoking lectures delivered by international leading experts from various disciplines – law, economics, engineering, computer science, social and cultural studies – the conference intends to confront different insights and to explore new routes and tools – legal and non-legal – to generate more trust in networked, digital information and communication technologies that are shaping modern society.

Conference topics:The lectures will cover, amongst others: trust and the open internet; trust and authenticity; data protection and the right to be forgotten; trust and cybercrime; trust in e-health environments; e-commerce and intellectual property, trust in online new(s) media; labels of trust for media content; online safety and risks for children; trust and net neutrality and independent regulators as trustworthy authorities…

Confirmed speakers include: Viktor Mayer Schoenberger (Oxford Internet Institute); Rob Frieden (Penn State University); Patrick Ryan (University of Colorado at Boulder; Policy Counsel Open Internet at Google); Tom Smedinghoff; Jeannette Hofmann (LSE); Bernt Hugenholtz (University of Amsterdam); Frank Robben (Crossroads Bank for Social Security & K.U. Leuven); Caroline Pauwels (Free University of Brussels); Natali Helberger (University of Amsterdam); Wolfgang Schulz (Hans-Bredow-Institut); Brian ONeill (Dublin Institute of Technology); Luciana Duranti (University of British Columbia, Vancouver)

Venue: Faculty of Law, K.U.Leuven, Tiensestraat 41, 3000 Leuven (Belgium)

Conference abstracts and speakers short bios: online version or print friendly version

Full programme: The full-text program is available for download in pdf-format.

Programme

Monday 14 November
9:30-9:40h Welcome by Paul Van Orshoven, dean of the Faculty of Law K.U.Leuven
9:40-10:00h Introduction by Jos Dumortier, founder of ICRI; Vice Dean Faculty of Law
10:00-10:45h Putting your Trust in the Clouds: Why Trust Matters in the Open Internet by Patrick Ryan (University of Colorado at Boulder; Policy Counsel Open Internet at Google)
10:45-11:00h Coffee break
11:00-11:45h Trust Is Not All: Authenticity Requirements for Digital Records by Luciana Duranti(University of British Columbia, Vancouver)
11:45-12:30h Trust through Deleting: The Virtue of Forgetting in the Digital Age by Viktor Mayer Schönberger (Oxford Internet Institute)
12:30-13:30h Lunch
13:30-14:15h Cybercrime as unintended consequence – A tale of trust and disenchantment by Jeannette Hofmann (LSE)
14:15-15:00h Trust & eHealth by Frank Robben (Crossroads Bank for Social Security & K.U. Leuven)
15:00-15:15h Coffee break
15:15-16:00h Trust and cyberspace by Tom Smedinghoff (tbc)
16:00-16:45h Conclusions from the rapporteurs and panel discussion
18:00-20:00h Conference diner

Tuesday 15 November
9:30-10:00h Welcome & introduction by Peggy Valcke, director of ICRI
10:00-10.45h Press for more: trust as a scarce commodity in times of digitisation and information overload by Caroline Pauwels (Free University of Brussels)
10:45-11:00h Coffee break
11:00-11:45h More independence – less trust? Media regulators in Europe by Wolfgang Schulz (Hans-Bredow-Institut)
11:45-12:30h Trust? Media Labels? by Natali Helberger (University of Amsterdam)
12:30-13:30h Lunch
13:30-14:15h Trust and children’s use of the internet: findings and policy recommendations from EU Kids Online by Brian O’Neill (Dublin Institute of Technology) (EU Kids Online)
14:15-15:00h Do Conduit Neutrality Mandates Promote or Hinder Trust in Internet-mediated Transactions? by Rob Frieden (PennState University)
15:00-15:45h In (c) we trust by Bernt Hugenholtz (University of Amsterdam)
15:45-16:30h Conclusions by the rapporteurs and panel discussion
16:30-18:00h Festive Cocktail Reception ICRI 20th anniversary – with key note on “Trust & innovation” by Wim Dewaele (CEO IBBT)

Γαλλόφωνη βάση δεδομένων στο Διαδίκτυο

2011-10-17T00:04:00.000-07:00

Η Ένωση ανώτατων γαλλόφωνων δικαστηρίων ανακοίνωσε την επαναλειτουργία της βάσης δεδομένων Juricaf, η οποία δημοσιεύει αποφάσεις ανώτατων γαλλόφωνων δικαστηρίων. Η εν λόγω βάση δεδομένων δημοσιεύει τις σχετικές πληροφορίες σε ελεύθερη πρόσβαση, στο Διαδίκτυο. Βλ. την ιστοσελίδα http://www.juricaf.org/

Η βάση δεδομένων περιέχει πάνω από 700.000 αποφάσεις σε πλήρες κείμενο από 46 κράτη. Στατιστικά για την κάλυψη και για τον αριθμό των αποφάσεων κάθε δικαστηρίου εδώ. Δεν είναι ωστόσο σαφές αν οι αποφάσεις υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα.

Η λειτουργία της βάσης δεδομένων σε ελεύθερη πρόσβαση, που στο παρελθόν ήταν περιορισμένης πρόσβασης, προσδίδει νέα δυναμική σε αυτήν, καθώς την εντάσσει στο ρεύμα της ελεύθερης πρόσβασης στη νομική πληροφόρηση. Στο νέο σύστημα της Juriscaf οι αποφάσεις είναι σε μορφή HTML. Στο κείμενο της ενσωματώνονται μεταδεδομένα Dublin Core metadata, τα οποία έχουν την ένδειξη URN:LEX. Επίσης χρησιμοποιούνται RSS feeds για ειδοποιήσεις σε σχέση με νέες αποφάσεις δικαστηρίων (σε κάθε δικαστήριο και δικαιοδοσία).

On-line survey on privacy‏

2011-10-14T08:45:00.000-07:00

What does it mean to ‘give consent’ when you sign up for an online service such as Facebook or YouTube or give your details to a company selling you goods online. It is not clear just what web site users think they are doing when they give consent, nor whether they know what the company intends to do with any personal information. The EU funded CONSENT project is a Europe-wide team from a number of universities investigating these issues and will be reporting to the European Commission who are considering whether they should legislate on what it means when a web site user ‘gives consent’ and what may be done with that data.

As first part of the project the team are collecting responses to an online survey. This takes around 10-15 minutes maximum and seeks to find out what users actually do – do you read privacy statements, do you know how the system settings can be changed, etc. This is obviously important and your input will help build a picture of what is happening across Europe and whether there is a real problem which needs addressing.

If you have a few spare minutes, please complete the anonymous survey at:

http://bit.ly/Survey-CONSENT

If you have any queries about the project, you can contact one of the members of the team from the UK, Philip Leith of Queen’s University of Belfast at p.leith@qub.ac.uk The web site for the CONSENT project is at http://consent.law.muni.cz/

5th International Conference on Information Law and Ethics 2012

2011-10-11T01:04:00.000-07:00

5th International Conference on Information Law and Ethics 2012

Equity, Integrity and Beauty in Information Law and Ethics

Corfu, Greece June 29-30, 2012
Ionian Academy

Organizers: Ionian University-International Society for Ethics and Technology

See call for papers at http://conferences.ionio.gr/icil2012

Keynote speakers: Luciano Floridi, Professor, Unesco Chair for Information Ethics-Oxford University
Herman Tavani, Professor, Rivier College, US
Guest speakers: Professor Dimitris Gritzalis, Professor Karsten Weber, Professor Kenneth Einar Himma

Special sessions:

1. Arts and Ethics

2. Women in Academia

Guest speakers: Professor Kia Nobre, University of Oxford
Dr. Apsasia Tsaoussis, Lecturer, Aristotle University

Contributions to all sessions are open. Contact botti@otenet.gr.

ICIL 2012

Digital Agenda: public consultations on access to telecoms networks

2011-10-06T23:17:00.000-07:00

The European Commission has launched two public consultations related to access for alternative operators to the fixed telephone and broadband networks of established operators. The consultations are part of Commission efforts to boost the Single Market for telecoms services by ensuring consistent and coherent approaches to regulating telephone and broadband networks in all Member States.

The first consultation concerns non-discriminatory access for alternative operators to the infrastructure and services of dominant telecom operators. The second concerns the way national regulators calculate prices that operators have to pay for this wholesale access (cost-orientation remedies). The results will help the Commission to draft Recommendations for a consistent, investment-friendly application of non-discrimination and price control remedies.

Neelie Kroes, European Commission Vice President for the Digital Agenda said "We need regulatory consistency in all Member States to ensure a level playing field for telecoms across the whole EU, in which competition and investment can thrive. This will reassure markets that putting money into fibre networks is a safe and profitable investment."

Regulatory consistency is crucial to ensuring that telecoms operators have predictability and regulatory clarity, particularly when considering the large scale investments needed to roll-out ultra-fast optical fibre-based networks (see MEMO/10/424). These "next generation" networks are essential to meet the Digital Agenda for Europe goal of giving every European access to fast and ultra-fast broadband by 2020 (see IP/10/581, MEMO/10/199 and MEMO/10/200). Consistency also helps telecoms operators to be active in several Member States. The consultation on wholesale pricing examines in particular how the relationship between copper and fibre access prices can affect the incentives to invest in new fibre-based networks.

The Commission is looking into these topics because national telecoms regulators are currently taking different approaches when they choose to regulate in these fields.

When applied by national telecoms regulators, the Commission's guidance will ensure that operators will be able to buy broadband access products, such as unbundled local loops or "Bitstream", in a similar way across the EU. This will enable operators, ultimately, to offer their own competitive retail services to consumers on equivalent conditions.

Both consultations are open to telecoms operators, consumer organisations, national regulators, Member States and other interested parties until 28 November 2011.

Brussels, 3rd October 2011

Consultation on Web Neutrality

2011-10-06T23:14:00.000-07:00

Consultation on draft Guidelines on Net Neutrality and Transparency

As its latest contribution to the debate in Europe on Net Neutrality, BEREC today launched a consultation on draft Guidelines on Net Neutrality and Transparency:
Best practices and recommended approaches. The report underlines the responsibility of NRAs to ensure that consumers are benefitting from effective transparency and analyses some possible approaches and tools that could be put in place to help reach this goal.

The Guidelines set out:

• the type of information that should be provided - the scope of the service (e.g. typical speeds), general limitations (e.g. usage caps), and specific limitations (e.g. traffic management practices)
• which bodies should provide information – as well as the Framework requirements on ISPs, various third parties provide an important complementary source of information.
• the importance of comparability – for which common frames of references and
users involvement are needed

See in particular: http://erg.ec.europa.eu/doc/berec/consult_info.pdf
[d/line 2 Nov SO SOON]

About BEREC:
The European Regulators Group for electronic communications networks and services was set up by the Commission to provide a suitable mechanism for encouraging cooperation and coordination between national regulatory authorities and the Commission, in order to promote the development of the internal market for electronic communications networks and services. To build on this experience, the ERG will now be replaced by the Body of European Regulators for Electronic Communications (BEREC). BEREC and its support Office were created within the recently approved reform of the EU Telecom rules to improve the consistency of implementation of the EU regulatory framework. The first meetings of the Board of Regulators of BEREC and the Management Committee of the Office were held in Brussels on 28 January 2010.

Workshop on Modelling Policy-making (MPM 2011)

2011-10-05T07:25:00.000-07:00

In conjunction with the 24th International Conference on Legal Knowledge and Information Systems (JURIX 2011)

December 12 or 13 (TBA), 2011
Vienna, Austria

Context:

As the European Union develops, issues about governance, legitimacy, and transparency become more pressing. National governments and the EU Commission realise the need to promote widespread, deliberative democracy in the policy-making cycle, which has several phases: 1) agenda setting, 2) policy analysis, 3) lawmaking, 4) administration and implementation, and 5) monitoring. As governments must become more efficient and effective with the resources available, modern information and communications technology (ICT) are being drawn on to address problems of information processing in the phases. One of the key problems is policy content analysis and modelling, particularly the gap between on the one hand policy proposals and formulations that are expressed in quantitative and narrative forms and on the other hand formal models that can be used to systematically represent and reason with the information contained in the proposals and formulations.

Submission Focus:

The workshop invites submissions of original research about the application of ICT to the early phases of the policy cycle, namely those before the legislators fix the legislation: agenda setting, policy analysis, and lawmaking. The research should seek to address the gap noted above. The workshop focuses particularly on using and integrating a range of subcomponents – information extraction, text processing, representation, modelling, simulation, reasoning, and argument – to provide policy making tools to the public and public administrators.

Intended Audience:

Legal professionals, government administrators, political scientists, and computer scientists.

Areas of Interest:

information extraction from natural language text
policy ontologies
formal logical representations of policies
transformations from policy language to executable policy rules
argumentation about policy proposals
web-based tools that support participatory policy-making
tools for increasing public understanding of arguments behind policy decisions
visualising policies and arguments about policies
computational models of policies and arguments about policies
integration tools
multi-agent policy simulations
Workshop Schedule:

To be announced.

Workshop Location:

Vienna, Austria. Specific location to be announced.

Webpage URL:

http://wyner.info/LanguageLogicLawSoftware/?p=1157

Important Dates:

Submission: Monday, October 24
Review Notification: Monday, November 7
Final Version: Monday, November 28
Workshop date: in the week of December 12
Author Guidelines:

Submit position papers of between 2-5 pages in length in PDF format and using the IOS Press style ﬁles and authors’ guidelines at:
IOS Press Author Instructions

Submit papers to:

MPM 2011 on EasyChair

Publication:

A call for selected extended versions of the papers will be issued for a special issue of AI and Law on Modelling Policy-making.

Program:

To be announced.

Contact Information:

Adam Wyner, adam@wyner.info
Neil Benn, n.j.l.benn@leeds.ac.uk

Program Committee Co-Chairs:

Adam Wyner (University of Liverpool, UK)
Neil Benn (University of Leeds, UK)

Program Committee (Preliminary):

Katie Atkinson
Trevor Bench-Capon
Bruce Edmonds
Tom van Engers
Euripidis Loukis
Tom Gordon
Ann Macintosh
Gunther Schefbeck
Maria Wimmer

Ελευθερία έκφρασης και ανωνυμία στο Διαδίκτυο: το παράδειγμα των ιστολογίων

2011-10-04T23:19:00.000-07:00

Απόσπασμα από την εκδήλωση της παράταξης '' ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΗ-Συνεργασία-Ανεξάρτητοι'' με θέμα τα ιστολόγια:

http://www.youtube.com/watch?v=6bx-PglZsmk&feature=player_embedded

SWIFT Agreement

2011-10-03T08:00:00.000-07:00

Sylvia Kierkegaard

US war on terror EU SWIFT(ly) signs blank cheque on EU data

The EU and the United States signed the Terrorist Finance Tracking Program (also known as SWIFT Agreement) agreement giving the US authorities access to bulk data containing the millions of records in the EU to enable the US authorities to trace financial transactions related to suspected terrorist activity (or to put it bluntly, against US interest). The SWIFT Agreement added some data protection safeguards, but the United States has been found to circumvent the agreement with the aid of the Europol. The EU Commission and the Europol have classified all documents concerning the SWIFT Agreement as secret. EU citizens confront a dark future where unelected EU bureaucrats continue to betray the trust of the people handing out bulk data to “counter terrorism” but at the same time undermining cherished values and violating human right standards and principles.

Computer Law & Security Review
Volume 27, Issue 5, September 2011, Pages 451-464

Δημόσια διαβούλευση της Ευρ. Επιτροπής για τη γνωστοποίηση παραβιάσεων προσωπικών δεδομένων

2011-10-03T07:50:00.000-07:00

Στις 14 Ιουλίου 2011 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ξεκίνησε τη δημόσια διαβούλευση για παραβιάσεις προσωπικών δεδομένων. Με βάση το πακέτο για τις τηλεπικοινωνίες και πιο συγκεκριμένα την οδηγία 2002/58, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2009/136, η Επιτροπή πρέπει να εφαρμόσει τεχνικά μέτρα για τις περιπτώσεις, τις διαδικασίες και τα πρότυπα γνωστοποιήσεων και για το σκοπό ζητά πληροφορίες από τα ενδιαφερόμενα μέρη σχετικά με την αντιμετώπιση των παρακάτω θεμάτων:

• διαδικασίες για την ενημέρωση των εθνικών αρχών ή ατόμων σχετικά με παραβιάσεις προσωπικών δεδομένων
• χρήση τεχνολογικών μέτρων που καθιστούν μη αναγνώσιμα τα προσωπικά δεδομένα
• τη σημασία του εύλογου διαστήματος για τη γνωστοποίηση
• το πρότυπο και τα μέσα της γνωστοποίησης
• το μορφότυπο των αρχείων παραβιάσεων προσωπικών δεδομένων και
• τη διαδικασία ελέγων από τις εθνικές αρχές

Βλ. το έγγραφο διαβούλευσης

Postgraduate Studies in ICT, IP and Media Law

2011-10-03T04:08:00.000-07:00

The Postgraduate Studies in ICT, IP & Media Law programme provides a one-year comprehensive and in-depth study of European ICT, IP & Media Law. It distinguishes itself from existing programmes through its focus on interdisciplinary perspectives (ranging from technological and economic studies to socio-political, cultural, and media studies) and on problem-oriented learning and practical skills training (offering an internship as well as a specific skills course module). Its highly individualised approach, whereby students are appointed a personal tutor for preparing tasks and papers, makes this postgraduate programme unique in Europe and beyond. Participants may choose a professional stream, including a field internship, with the emphasis on acquiring up-to-date knowledge and professional legal skills. Or, those wishing to acquire fundamental insights in the field of ICT & media law research may prefer a research stream with a research-oriented internship.

Course lecturers and coordinators are Prof. Jos Dumortier and Prof. Peggy Valcke (K.U. Leuven), both leading European experts on ICT and media law. To answer the need for specialised training, the faculty is drawn from a wide array of academics, government officials, civil servants from such institutions as the European Commission and national regulatory authorities, as well as leading practitioners. In this way, the programme offers academic quality and added value both to graduate students wishing to cap their curriculum, and to practitioners in search of top-quality, cutting-edge expertise.

Students will have the opportunity to follow the introductory week on European law organized by the law faculty for its various LL.M. and advanced studies programmes.

For more information here

Εφαρμογή των διατάξεων περί τύπου στα ιστολόγια

2011-09-29T23:42:00.000-07:00

Τείνει να παγιώνεται η νομολογία των πολιτικών δικαστηρίων στη Χώρα μας, η οποία δέχεται ότι οι διατάξεις περί τύπου δεν εφαρμόζονται σε αυτά. Η νομολογία αυτή δέχεται ειδικότερα, ότι δεν εφαρμόζονται αναλογικά οι διατάξεις του ν. 1178/1981, όπως ισχύει, στα ιστολόγια (ΠΠρΠειρ 4980/2009, ΔiΜΕΕ 2010, 101 επ., με σχόλια Σ. Τάσση, ΠολΠρΘεσ 25552/2010, ΔiΜΕΕ 2010 515 επ.)

Ο λόγος για τον αποκλεισμό αυτό είναι ότι τα ιστολόγια δεν παρουσιάζουν την επιχειρηματική διάρθρωση ενός παραδοσιακού εντύπου ούτε έχουν ιεραρχική δομή οργανώσεως, ώστε να εμπίπτουν στις ρυθμίσεις τους. Επίσης, σύμφωνα με τη νομολογία αυτή, δεν εφαρμόζονται στα ιστολόγια οι διατάξεις περί τύπου, διότι σκοπός τους δεν είναι η διάδοση πληροφοριών προς μαζική ενημέρωση, αλλά η ανταλλαγή απόψεων, ιδεών, σκέψεων και αναλύσεων μέσω ενός μηχανισμού δυναμικής επικοινωνίας . Αναφέρεται, δε ότι το ιστολόγιο είναι διαδραστικό μέσο και για αυτό διαφέρει από τις ιστοσελίδες που διατηρούν τα μέσα ενημέρωσης στο Διαδίκτυο, διότι η διαμόρφωση του περιεχομένου του δεν αποφασίζεται μόνο από τον κύριο και τους δημοσιογράφους του μέσου ενημέρωσης, αλλά από όλους τους χρήστες του Διαδικτύου, οι οποίοι είναι αναγνώστες του ιστολογίου, καθώς και ότι ο κάτοχος – διαχειριστής κατά κανόνα δεν έχει τη δυνατότητα να επιλέγει τους αναγνώστες του ιστολογίου και να αποφασίζει ποιοι από αυτούς επιτρέπεται να ανακοινώνουν τα σχόλιά τους σε αυτό.

Οι συνέπειες από τη νομολογία αυτή είναι πολλές. Καταρχήν, είναι θετικό ότι δεν εφαρμόζονται τα κατώτερα όρια αποζημιώσεως που προβλέπονται στο νόμο, οπότε σε περίπτωση επιδίκασης αποζημίωσης, αυτή θα καθορίζεται ελεύθερα από το Δικαστήριο που επιλαμβάνεται της εκάστοτε αγωγής αποζημίωσης. Ασφαλώς, θα ήταν αδύνατο να εφαρμοστούν αναλογικά οι διατάξεις του ν. 1178/1981, οι οποίες αναφέρονται σε ημερήσιες εφημερίδες και περιοδικά (ή το άρθρο 4 παρ. 10 ν. 2328/1995 που αναφέρεται σε τηλεοπτικούς σταθμούς), στα ιστολόγια που είναι ένα νέο επικοινωνιακό μέσο.

Επίσης, δεν εφαρμόζεται η διαδικασία του άρθρου 681 Δ ΚΠολΔ για την εκδίκαση διαφορών που αφορούν σε προσβολές από δημοσιεύματα ή ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές, αλλά η τακτική διαδικασία.

Περαιτέρω, τίθεται το ζήτημα αν εφαρμόζεται η νομοθεσία για την προστασία προσωπικών δεδομένων (ν. 2472/1997). Στη νομοθεσία μας δεν υπάρχει εξαίρεση για την επεξεργασία δεδομένων από δημοσιογράφους (βλ. σχετικ΄την απόφαση Satamedia του ΔικΕΕ) ώστε να εφαρμόζεται και για τους bloggers, με εξαίρεση τη διάταξη του άρθρου 7 ν. 2472/1997 περ. ζ΄ (Η επεξεργασία αφορά δεδομένα δημοσίων προσώπων, εφόσον αυτά συνδέονται με την άσκηση δημοσίου λειτουργήματος ή τη διαχείριση συμφερόντων τρίτων, και πραγματοποιείται αποκλειστικά για την άσκηση του δημοσιογραφικού επαγγέλματος), η οποία έχει στενή εφαρμογή. Γενικώς, δηλ. επί των ιστολογίων βρίσκει πλήρη εφαρμογή ο ν. 2472/1997.

Τέλος, το κρισιμότερο ερώτημα είναι αν ισχύει η συνταγματική προστασία του τύπου. Γενικά γίνεται δεκτό ότι οι ηλεκτρονικές εκδόσεις του τύπου εμπίπτουν στη σχετική προστασία, ωστόσο αυτό δεν ισχύει για τα ιστολόγια (βλ. Ιγγλεζάκη, Ελευθερία έκφρασης και ανωνυμία στο Διαδίκτυο: το παράδειγμα των ιστολογίων, υπό δημοσίευση στο περιοδικό ΔiMEE). Ωστόσο, εν προκειμένω βρίσκει εφαρμογή η γενική διάταξη του άρθρου 14 του Συντάγματος για την ελευθερία της έκφρασης. Αναλογικά θα μπορούσαν, θεωρούμε, να εφαρμοστούν ορισμένες από τις ελευθερίες του τύπου, όπως προστασία πηγών, απαγόρευση λογοκρισίας κλπ.

Προστασία των παιδιών στο ψηφιακό περιβάλλον

2011-09-29T23:31:00.000-07:00

Σε έκθεση της 13.9.2011 που δημοσίευσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η οποία εντάσσεται στο ψηφιακό θεματολόγιο της ΕΕ, προβάλλεται το συμπέρασμα ότι απαιτούνται περαιτέρω ενέργειες για διασφάλιση των παιδιών, σύμφωνα με έκθεση της Επιτροπής. Στην εν λόγω έκθεση εξετάζεται πως τα κράτη μέλη υλοποιούν τις συστάσεις της ΕΕ ώστε τα παιδιά να μπορούν απολαμβάνουν τον ψηφιακό κόσμο με αξιοπιστία και ασφάλεια. Τα μέτρα που λαμβάνουν τα κράτη μέλη και ο κλάδος της ψηφιακής τεχνολογίας για την υλοποίηση των συστάσεων της ΕΕ, του 1998 και του 2006, που αποβλέπουν στην προστασία των ανηλίκων κατά τη χρήση οπτικοακουστικών και επιγραμμικών (διαδικτυακών) υπηρεσιών αποδείχθηκαν ανεπαρκή συνολικά.

Συγκεκριμένα, από την έκθεση προκύπτει ότι οι χώρες της ΕΕ δεν ανταποκρίνονται επαρκώς, ή ότι έχουν διαφορετικές προσεγγίσεις όσον αφορά την αντιμετώπιση και την καταγγελία παράνομου ή βλαβερού περιεχομένου, την εξασφάλιση της πρόσβασης των παιδιών σε κατάλληλο για την ηλικία τους περιεχόμενο, καθιστώντας τα κοινωνικά δίκτυα ασφαλέστερα για τα παιδιά και προστατεύοντάς τα από βλαβερά βιντεοπαιχνίδια. Για παράδειγμα, πολλές είναι οι διαφορές μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο οι ανοιχτές τηλεφωνικές γραμμές ελέγχουν τη νομιμότητα, ή τη βλαβερότητα του περιεχομένου που τους καταγγέλλεται, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο ανατρέχουν στην πηγή του και το επισημαίνουν στις αρμόδιες αρχές. Παρομοίως, οι χώρες της ΕΕ χρησιμοποιούν διάφορα συστήματα διαβάθμισης με βάση την ηλικία και τεχνικά μέσα ώστε οι ιστότοποι και τα παιχνίδια να ενδείκνυνται για άτομα της συγκεκριμένης ηλικίας. Από την έκθεση προκύπτει ότι υπάρχουν σημαντικά περιθώρια για την ενίσχυση της προστασίας των παιδιών στα πεδία αυτά. Η Επιτροπή πρόκειται να αντιμετωπίσει αυτά τα ζητήματα εντός του τρέχοντος έτους στο πλαίσιο ολοκληρωμένης πρωτοβουλία για την ενδυνάμωση και την προστασία των παιδιών που χρησιμοποιούν νέες τεχνολογίες.

Η κα Neelie Kroes, αντιπρόεδρος της Επιτροπής, αρμόδια για το ψηφιακό θεματολόγιο, δήλωσε: «Τα παιδιά συνδέονται διαδικτυακά ολοένα περισσότερο και σε μικρότερη ηλικία, διερευνώντας έναν συναρπαστικό ψηφιακό κόσμο ευκαιριών. Πρέπει όμως επειγόντως να εντείνουμε τις προσπάθειές μας, καθώς και τη συνεργασία μας, με σκοπό την ενδυνάμωση και την προστασία των παιδιών στο σημερινό, συνεχώς μεταβαλλόμενο ψηφιακό κόσμο. Πρέπει να παροτρύνουμε τους γονείς και τους δασκάλους ώστε να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Η στρατηγική που θα παρουσιάσω εντός του τρέχοντος έτους θα αντιμετωπίζει κατά μέτωπο αυτά τα προβλήματα.»

Στην έκθεση προτείνεται ανάληψη διάφορων δράσεων, όπου περιλαμβάνονται:

Βλαβερό και παράνομο περιεχόμενο: ευρύτερη γνωστοποίηση των ανοιχτών γραμμών επικοινωνίας και βελτίωση των υποδομών στήριξης ώστε να γίνεται αποτελεσματικότερα η απομάκρυνση παράνομου περιεχομένου.

Κοινωνική δικτύωση και ιδιωτικότητα: ενίσχυση της ευαισθητοποίησης όσον αφορά τους κινδύνους και τους τρόπους περιορισμού τους.

Συστήματα διαβάθμισης με βάση την ηλικία: ευρύτερη χρήση συστημάτων διαβάθμισης με βάση την ηλικία (όπως του PEGI) για επιγραμμικά παιχνίδια· κατάρτιση δεοντολογικών κωδίκων και άλλων τρόπων για ευαισθητοποίηση του λιανικού εμπορίου ως προς τη διαβάθμιση με βάση την ηλικία, ώστε να αποφεύγονται πωλήσεις παιχνιδιών σε ανήλικους·

Σύμφωνα με την έρευνα EUKidsOnline (IP/11/479), οι 9-10χρονοι χρήστες του διαδικτύου στην Ευρώπη αναφέρουν ότι, κατά μέσο όρο, άρχισαν να συνδέονται από ηλικία 7 ετών. Ποσοστό 33% των συνδέονται διαδικτυακά με κινητό τηλέφωνο ή συσκευή χειρός. Το 77 % των 13-16χρονων και το 38 % των 9-12χρονων χρηστών ου διαδικτύου στην Eυρώπη δηλώνουν ότι διαθέτουν λογαριασμό σε ιστότοπο κοινωνικής δικτύωσης· το ένα τέταρτο όσων χρησιμοποιούν ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης αναφέρουν ότι το προφίλ τους είναι δημόσιο. Οποιαδήποτε ενωσιακή στρατηγική στο πεδίο αυτό οφείλει να λαμβάνει υπόψη τον παγκόσμιο και συνεχώς μεταβαλλόμενο χαρακτήρα του ψηφιακού περιβάλλοντος και να ανταποκρίνεται με ευελιξία στις νέες προκλήσεις.

Οι συστάσεις της ΕΕ, του 1998 και του 2006, για την προστασία των ανηλίκων αφορούσαν το γεγονός ότι η ενωσιακή και η εθνική κανονιστική ρύθμιση δεν μπορεί πάντοτε να συμβαδίζει με τον γοργό ρυθμό των εξελίξεων στο πεδίο των οπτικοακουστικών και των διαδικτυακών υπηρεσιών πληροφοριών. Σε επίπεδο ΕΕ (μέσω της οδηγίας για τις υπηρεσίες οπτικοακουστικών μέσων) και στα περισσότερα κράτη μέλη ισχύουν συγκεκριμένοι κανόνες ειδικά για το περιεχόμενο των οπτικοακουστικών μέσων επικοινωνίας. Αυτό καθιστά ακόμη πιο σημαντική για τα κράτη μέλη και τους παρόχους υπηρεσιών την επίγνωση των νέων προκλήσεων όσον αφορά την προστασία των ανηλίκων και την προώθηση των κατάλληλων συνθηκών πλαισίου, μέσω συνεργασίας των ενδιαφερόμενων φορέων και συρρύθμισης ή αυτορύθμισης.

Η έκθεση αναφέρεται σε διάφορες δράσεις που περιλαμβάνει το Ψηφιακό θεματολόγιο για την Ευρώπη. Η Επιτροπή έχει εν προκειμένω αναλάβει δέσμευση για «προώθηση πολυμερούς διαλόγου ενδιαφερομένων και αυτορύθμισης των ευρωπαϊκών και παγκόσμιων παρόχων υπηρεσιών (π.χ. πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης, πάροχοι κινητών επικοινωνιών), ιδίως όσον αφορά τη χρήση των υπηρεσιών τους από ανηλίκους» (δράση 37).

Το Ψηφιακό θεματολόγιο καλεί επίσης τα κράτη μέλη «έως το 2013, να έχουν εφαρμόσει πλήρως ανοικτές γραμμές επικοινωνίας για την καταγγελία προσβλητικού ή βλαβερού επιγραμμικού περιεχομένου, να διοργανώσουν εκστρατείες ευαισθητοποίησης παιδιών για την επιγραμμική ασφάλεια, και να προσφέρουν διδασκαλία επιγραμμικής ασφάλειας στα σχολεία, καθώς και να ενθαρρύνουν παρόχους επιγραμμικών υπηρεσιών να εφαρμόζουν μέτρα αυτορύθμισης σχετικά με τη διαδικτυακή ασφάλεια των παιδιών» (δράση 40).

Εξάλλου, η Επιτροπή επιδιώκει την προώθηση της δημιουργίας διαδικτυακού ποιοτικού περιεχομένου ανάλογου προς την ηλικία του παιδιού (IP/11/746). Ένας στους τρεις 9-12χρονους βρίσκει στο διαδίκτυο αρκετά ενδιαφέροντα πράγματα, όπως δήλωσαν σε έρευνα του EUKidsOnline (IP/10/1368).

5th International Conference on Information Law and Ethics 2012

2011-09-21T09:34:00.000-07:00

Corfu, June 29-30, 2012

International Conference on Information Law
Equity, integrity and beauty in information law and ethics

The 5th International Conference on Information Law is organized by the Department of Archive and Library Sciences of the Ionian University. The Conference aims at the presentation of papers on a variety of subjects within information law and also, information ethics. The conference will host invited presentations and refereed paper presentations.

ICIL 2012 is sponsored by the International Society for Ethics and Technology (US) and the Institute for Legal Informatics (Germany).

Call for papers

We are interested in papers on intellectual property, data protection, freedom of information, individual rights and information, privacy, cyberlaw and cyberethics, media law and ethics, digital divide and information technology, e-government, surveillance, intellectual freedom, open access, digital divide and other.

We are also particularly interested in papers on the historical development of information laws and ethical theory and we would also consider papers dealing with the social, political or psychological aspects of information.

More detailed information will be available soon.

De-Mail: Ασφαλής επικοινωνία μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου

2011-09-19T03:44:00.000-07:00

Με μια νέα εφαρμογή ηλεκτρονικής διακυβέρνησης στη Γερμανία, την εφαρμογή De-Mail, η αποστολή μηνυμάτων ηλεκτρονικής αλληλογραφίας γίνεται το ίδιο ασφαλής και εύκολη όπως η αποστολή επιστολής μέσω του ταχυδρομείου.

Η εφαρμογή αυτή αναπτύσσεται στο πλαίσιο του προγράμματος "πύλες πολιτών" ("Bürgerportale") από το Υπουργείο Εσωτερικών σε συνεργασία με ιδιωτικούς φορείς, τη διοίκηση και σωματεία μκο. Οι πολίτες θα μπορούν να αποστέλλουν μηνύματα και έγγραφα μέσω του συστήματος De-Mail εμπιστευτικά, αξιόπιστα και χωρίς αλλοιώσεις. Το σύστημα αυτό έχει το χαρακτηριστικό ότι πίσω από κάθε διεύθυνση De-Mail βρίσκονται πρόσωπα η ταυτότητα των οποίων έχει επαληθευτεί, ενώ συμπληρώνεται με ένα σύστημα αποθήκευσης εγγράφων, το De-Safe και ένα σύστημα επαλήθευσης ταυτότητας το De-Ident.

Ειδικότερα, μέσω του συστήματος De-Mail, μπορεί να αποδειχθεί η ταυτότητα των επικοινωνούντων και η αποστολή των σχετικών μηνυμάτων, χωρίς ωστόσο, να αναγνώσκεται το περιεχόμενό τους ή να αλλοιώνεται. Για αυτό φροντίζουν ασφαλείς διαδικασίες δήλωσης και συνδέσεις με τους παροχείς, καθώς και κρυπτογραφημένες μέθοδοι αποστολής δεδομένων.

Έτσι, το σύστημα De-Mail αυξάνει την ασφάλεια των ηλεκτρονικών επικοινωνιών σε σύγκριση με το παραδεδομένο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και βοηθά στην αποφυγή της ανεπιθύμητης ηλ. αλληλογραφίας και του Phishing.

Οι πάροχοι υπηρεσιών De-Mail πρέπει να διασφαλίζουν υψηλό επίπεδο ασφάλειας και να πληρούν τις προδιαγραφές του σχετικού νόμου ("Gesetz zur Regelung von De-Mail-Diensten und zur Änderung weiterer Vorschriften")

Ευελπιστούμε να αναληφθεί ανάλογη πρωτοβουλία και στη Χώρα μας, διότι όχι θα καταστήσει ασφαλέστερη την επικοινωνία μέσω ηλ. ταχυδρομείου, αλλά θα μπορεί τα μηνύματα να χρησιμοποιούνται ως αποδεικτικά μέσα στη δίκη και η γνησιότητά τους ως ηλεκτρονικών εγγράφων δεν θα μπορεί κατά κανόνα να αμφισβητηθεί.

Ελευθερία έκφρασης και ανωνυμία στο Διαδίκτυο: το παράδειγμα των ιστολογίων

2011-09-16T11:16:00.000-07:00

Ιωάννης Δ. Ιγγλεζάκης
Επικ. Καθηγητής Νομικής ΑΠΘ

Τα ιστολόγια συνιστούν ένα νέο μέσο για τη διάδοση απόψεων και ιδεών μέσω του Διαδικτύου, το οποίο έχει κατακτήσει το ενδιαφέρον των χρηστών και ανταγωνίζεται πλέον ισότιμα τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης. Ο λόγος είναι ότι καθιστούν δυνατή την έκφραση των απόψεων, εύκολα, γρήγορα, ανέξοδα και στο πλαίσιο ενός οικουμενικού καναλιού επικοινωνίας, όπως είναι το Διαδίκτυο.
Τα ιστολόγια είναι από μία από τις υπηρεσίες του συμμετοχικού Διαδικτύου, του Web 2.0, στις οποίες περιλαμβάνονται και οι υπηρεσίες κοινωνικής δικτύωσης. Τα νέα αυτά μέσα χρησιμοποιούνται κατά κόρον από τους πολίτες – υπηκόους καταπιεστικών κρατών για την ελεύθερη έκφραση των ιδεών, ενώ χρησιμοποιήθηκαν και για το συντονισμό των διαδηλωτών στις πρόσφατες αραβικές εξεγέρσεις.
Μπορούμε λοιπόν να πούμε ότι η αξιοποίηση των ιστολογίων, όπως και των μικροιστολογίων (microblogs) για τη διάδοση απόψεων και την ελεύθερη έκφραση των ιδεών αποτελεί κατάκτηση της κοινωνίας των πολιτών και για αυτό είναι χρήσιμο να τα μελετήσουμε και να διερευνήσουμε τα όρια της ελευθερίας έκφρασης και του ανώνυμου λόγου στο πλαίσιό τους.
Χρήστες των ιστολογίων είναι γενικά όσοι επιθυμούν να δημοσιεύσουν πληροφορίες ή εικόνες από την καθημερινή τους ζωή, έτσι ώστε το ιστολόγιο να χρησιμεύσει ως σημείο αναφοράς στο πλαίσιο των κοινωνικών τους επαφών, αλλά και ειδικοί σε διάφορους τομείς, όπως είναι η πολιτική, ο αθλητισμός, η πληροφορική, αλλά και η νομική επιστήμη κοκ. Σημαντική μερίδα ιστολογίων αφιερώνεται στον σχολιασμό της επικαιρότητας, αποτελώντας έτσι ένα εναλλακτικό μέσο ενημέρωσης. Οι κάτοχοι ιστολογίων (μπλόγκερς) τα οποία παρουσιάζουν ειδήσεις είναι συνήθως δημοσιογράφοι, αλλά μπορεί να είναι και ερασιτέχνες, για τους οποίους μπορούμε να πούμε ότι δρουν στο πλαίσιο της συμμετοχικής δημοσιογραφίας.
Το πλεονέκτημα που παρέχουν τα ιστολόγια είναι ότι επιτρέπουν την κατάθεση σχολίων των αναγνωστών επί των θέσεων που εκφράζει ο κάτοχός τους και την απάντηση του τελευταίου σε αυτά, έχουν δηλ. διαδραστικό χαρακτήρα, σε αντίθεση με τον έντυπο τύπο, όπου δεν είναι δυνατή η άμεση επικοινωνία με το αναγνωστικό κοινό. Ακόμα, ο κάτοχος του ιστολογίου μπορεί να επέμβει ανά πάσα στιγμή και να διορθώσει ή να συμπληρώσει τις απόψεις που εκφράζει σε αυτό.
H ελευθερία έκφρασης που εξασφαλίζουν τα ιστολόγια στους κατόχους και τους επισκέπτες – χρήστες τους προστατεύεται συνταγματικά μέσα από ένα πλέγμα διατάξεων. Καταρχήν, η ελευθερία εκφράσεως κατοχυρώνεται στο άρθρο 14 § 1 Σ και στο άρθρο 10 § 1 ΕΣΔΑ. Η διάταξη του άρθρου 14 § 1 Σ αναφέρεται στην προφορική, γραπτή και δια του τύπου έκφραση και διάδοση των στοχασμών, ωστόσο, γίνεται δεκτό ότι η αναφορά αυτή είναι ενδεικτική. Ως εκ τούτου, στο προστατευτικό πεδίο της διάταξης αυτής εμπίπτει και η χρήση του Διαδικτύου, εν γένει.
Αντίστοιχα, το άρθρο 10 § 1 ΕΣΔΑ με πιο γενική διατύπωση ορίζει ότι το δικαίωμα της ελευθερίας έκφρασης περιλαμβάνει την ελευθερία γνώμης και την ελευθερία λήψεως ή μεταδόσεως πληροφοριών ή ιδεών χωρίς επέμβαση δημόσιων αρχών και πέρα από σύνορα. Η διάταξη αυτή συνοδεύεται, βεβαίως, από τη ρήτρα ότι περιορισμοί του δικαιώματος πρέπει να αποτελούν αναγκαία μέτρα σε μια δημοκρατική κοινωνία.
Άλλες διατάξεις που κατοχυρώνουν την προστασία της ελευθερίας της έκφρασης είναι το άρθρο 19 § 2 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα και το άρθρο 19 της Οικουμενικής Διακηρύξεως για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, το οποίο έχει εμπνεύσει πολλά συνταγματικά κείμενα ανά τον κόσμο και, αν και δεν έχει δεσμευτικό χαρακτήρα, αναδεικνύεται ως πρόσφορη νομική βάση σε διεθνές επίπεδο για την κατοχύρωση της ελευθερίας εκφράσεως στα ιστολόγια.
Αν αναλύσουμε ειδικότερα το περιεχόμενο του δικαιώματος στην ελευθερία της γνώμης γίνεται σαφές ότι βρίσκει πλήρη εφαρμογή στα ιστολόγια. Ειδικότερα, όπως γίνεται δεκτό, η ελευθερία της γνώμης περιλαμβάνει το δικαίωμα της διαμόρφωσης, κατοχής, έκφρασης, διάδοσης, αποσιώπησης και λήψης γνώμης, καλύπτει δε ιδέες, γεγονότα, μηνύματα, ειδήσεις, απόψεις με ιδεολογικό υπόβαθρο ή κερδοσκοπικό κίνητρο ή ακόμα και για ψυχαγωγία ή ικανοποίηση της περιέργειας του αποδέκτη. Επομένως, το δικαίωμα προστατεύει κάθε είδους μήνυμα που μεταδίδεται στο Διαδίκτυο και ειδικότερα, τις δημοσιεύσεις στα πάσης φύσεως ιστολόγια.
Επιπλέον, η ελευθερία εκφράσεως καλύπτει τόσο τις προσωπικές απόψεις πολιτικού, κοινωνικού, φιλοσοφικού ή ιδεολογικού χαρακτήρα, όσο και τη μετάδοση πληροφοριών και στατιστικών στοιχείων, στα οποία μπορεί να βασισθεί η διαμόρφωση γνώμης κοκ. Επομένως, δεν πρέπει να γίνεται διάκριση ανάμεσα στις πληροφορίες που δημοσιεύονται στα ιστολόγια και να αποκλείονται από τη συνταγματική προστασία οι απλές πληροφορίες που δεν εμπεριέχουν αξιολογικές κρίσεις.
Η ελευθερία εκφράσεως στα ιστολόγια περιλαμβάνει, ειδικότερα, τη δυνατότητα των κατόχων των ιστολογίων με τις αναρτήσεις τους και των επισκεπτών με τα σχόλια επί αυτών, να εκφράζουν τη γνώμη τους ακόμα και με προκλητική διατύπωση. Η διατύπωση της γνώμης θα πρέπει να μην έχει δυσμενείς συνέπειες και να μην περιορίζεται από την υποχρέωση λ.χ. να μη διατυπώνονται αιρετικές απόψεις σε θρησκευτικά θέματα ή ακραίες πολιτικές απόψεις.
Βεβαίως, η ελευθερία έκφρασης σύμφωνα με το Σύνταγμα υπόκειται στην επιφύλαξη του νόμου. Το εν λόγω δικαίωμα δεν περιλαμβάνει την ελευθερία εξυβρίσεως ή συκοφαντικής δυσφημήσεως τρίτων προσώπων. Έχει νομολογηθεί δε ότι η τιμώρηση των εγκλημάτων κατά τιμής, ακόμα και όταν διαπράττονται στο Διαδίκτυο, συνιστά θεμιτό περιορισμό της ελευθερίας της γνώμης. Σχετικά βρίσκει εφαρμογή όμως η διάταξη του άρθρου 367 § 1 ΠΚ που ορίζει ότι δεν αποτελούν άδικη πράξη οι δυσμενείς κρίσεις και εκδηλώσεις που γίνονται για την εκτέλεση νόμιμων καθηκόντων, την άσκηση νόμιμης εξουσίας ή για τη διαφύλαξη δικαιώματος ή από άλλο δικαιολογημένο ενδιαφέρον. Συνακόλουθα, ο κάτοχος ιστολογίου έχει τη δυνατότητα να προβεί σε δυσμενείς κρίσεις προκειμένου να γνωστοποιήσει στους χρήστες του Διαδικτύου ένα σημαντικό γεγονός που αφορά την κοινή γνώμη δίχως τις κυρώσεις του νόμου.
Ιδίως όσον αφορά τα δημόσια πρόσωπα, γίνεται δεκτό ότι τα όρια της αποδεκτής κριτικής είναι ευρύτερα από ό,τι σε σχέση με έναν απλό ιδιώτη, καθώς το δημόσιο πρόσωπο εκτίθεται αναπόφευκτα στον έλεγχο των πράξεων του. Μάλιστα, η ελληνική έννομη τάξη αναγνωρίζει ότι το δημοσιογραφικό ενδιαφέρον μπορεί να οδηγήσει στην αποκάλυψη ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων όταν η επεξεργασία αφορά δεδομένα δημοσίων προσώπων που συνδέονται όμως με την άσκηση δημοσίου λειτουργήματος. Αυτό προβλέπεται ειδικότερα ως εξαίρεση από τον κανόνα της απαγόρευσης της επεξεργασίας ευαίσθητων δεδομένων στο ν. 2472/1997.
Αμφισβητήσεις προκαλεί ωστόσο το ζήτημα του ελέγχου των σχολίων επί των δημοσιεύσεων των ιστολογίων. Βασικό χαρακτηριστικό τους γνώρισμα είναι η δυνατότητα αμφίδρομης επικοινωνίας που παρέχουν με τους χρήστες, οι οποίοι μπορεί να διατυπώνουν σχόλια στις αναρτήσεις, εφόσον δεν έχει αποκλεισθεί η δυνατότητα σχολιασμού από τον κάτοχο του ιστολογίου. Υποστηρίζεται ότι δεν μπορεί να επιβληθεί στον διαχειριστή του ιστολογίου η υποχρέωση αφαιρέσεως σχολίων με υβριστικό ή συκοφαντικό περιεχόμενο, διότι τούτο είναι πρακτικά ανέφικτο, ωστόσο, σύμφωνα με τις διατάξεις του πδ 131/2003 για το ηλεκτρονικό εμπόριο, η υποχρέωση αυτή του διαχειριστή υφίσταται όταν γνωρίζει ότι ένα σχόλιο έχει τέτοιο περιεχόμενο, ενώ εάν δεν το γνωρίζει, οφείλει, μόλις λάβει γνώση ή ειδοποιηθεί από τον θιγόμενο, να το αφαιρέσει άμεσα.
Η ελευθερία της έκφρασης συνδέεται και με το δικαίωμα πληροφόρησης στην παθητική του διάσταση, η οποία προϋποθέτει τον πλουραλισμό των μέσων ενημέρωσης. Το δικαίωμα στην πληροφόρηση προστατεύεται άλλωστε δυνάμει του άρθρου 5 Α § 1 Σ, το οποίο αποκλείει απαγορεύσεις στην πρόσβαση στο Διαδίκτυο και σε πηγές ενημέρωσης, όπως είναι τα ιστολόγια. Αντίστοιχα, η ελευθερία της δημιουργίας ιστολογίου προστατεύεται συνταγματικά βάσει της διάταξης του άρθρου 5 Α § 2 Σ που κατοχυρώνει το δικαίωμα συμμετοχής στην κοινωνία της πληροφορίας.
Ιδιαίτερα ζητήματα προκαλεί η ανωνυμία στην περίπτωση των ιστολογίων. Γενικά, η ανωνυμία στο Διαδίκτυο είναι δικαίωμα που απορρέει από την ιδιωτικότητα, η οποία προστατεύεται αποτελεσματικά όταν δεν αποκαλύπτονται τα προσωπικά στοιχεία των χρηστών υπηρεσιών του Διαδικτύου. Η ανώνυμη έκφραση, όπως και η χρήση ψευδωνύμου, είναι επίσης συνιστώσα της ελευθερίας εκφράσεως και χρησιμοποιείται κατά κόρον στα πλαίσια της δημοσιογραφίας.
Θα πρέπει ωστόσο να σημειωθεί ότι, γενικά, η ανωνυμία στο Διαδίκτυο μπορεί να οδηγήσει και σε παραβίαση δικαιωμάτων τρίτων προσώπων, ιδίως της ιδιωτικότητάς τους, όταν γίνεται κατάχρηση της ανωνυμίας με σκοπό τη δυσφήμηση ή παραβίαση της ιδιωτικής σφαίρας κοκ. Σχετικά, το ΕΔΑΔ έκρινε στην υπόθεση Κ.U. κατά Φινλανδίας ότι το κράτος είχε παραβιάσει την υποχρέωσή του να προστατεύσει το δικαίωμα προστασίας του ιδιωτικού βίου (άρθρο 8 ΕΣΔΑ) ενός παιδιού, καθ’ ότι δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα για τον εντοπισμό των ηλεκτρονικών ιχνών των δραστών που εν αγνοία του δημοσίευσαν μία διαφήμιση σεξουαλικής φύσεως σε ιστοσελίδα γνωριμιών και πιο συγκεκριμένα, διότι η ισχύουσα νομοθεσία απαγόρευε την άρση του απορρήτου των επικοινωνιών για το συγκεκριμένο αδίκημα.
Ζήτημα ανακύπτει επομένως όσον αφορά την επικείμενη νομοθέτηση της υποχρεωτικής δήλωσης των στοιχείων των υπευθύνων των ιστολογίων στο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης. Ο στόχος της ρύθμισης αυτής είναι να δίδεται η δυνατότητα στους θιγόμενους από αναρτήσεις σε ιστολόγια να προσφεύγουν στο ΕΣΡ προκειμένου να πληροφορηθούν την ταυτότητα του διαχειριστή του ιστολογίου και να στραφούν στη συνέχεια εναντίον του ασκώντας τις σχετικές αξιώσεις.
Αντίστοιχη υποχρέωση του ιδιοκτήτη εφημερίδας ή περιοδικού να ορίζει εκδότη ή διευθυντή, τα στοιχεία των οποίων αναγράφονται στο φύλλο του εντύπου, υφίσταται με βάση τη νομοθεσία περί τύπου (άρθρο μόνο § 3 ν. 1178/1981). Επομένως, η νομοθετική κατοχύρωση της υποχρέωσης «επωνυμοποίησης» των ιστολογίων, εφόσον αυτά έχουν καθαρά ενημερωτικό χαρακτήρα, δεν είναι ξένη με το νομικό μας σύστημα. Ήδη δε έχει αρθεί νομοθετικά η δυνατότητα ανώνυμης χρήσης των κινητών τηλεφώνων και τούτο με σκοπό τη διαφύλαξη της εθνικής ασφάλειας και την προστασία της δημόσιας τάξης από αξιόποινες πράξεις.
Το ζήτημα που τίθεται είναι αν η υποχρέωση αποκάλυψης της ταυτότητας των διαχειριστών των ιστολογίων συνιστά υπέρμετρο περιορισμό της συνταγματικά κατοχυρωμένης ελευθερίας της έκφρασης. Κατά την άποψή μας, τούτο δεν συμβαίνει, κατά πρώτον, διότι η προκειμένη ρύθμιση δικαιολογείται από λόγους γενικού συμφέροντος, όπως είναι η προστασία των δικαιωμάτων των θιγόμενων από δυσφημιστικές αναρτήσεις σε ιστολόγια, λαμβανόμενης υπόψη και της νομολογίας του ΕΔΑΔ, στην οποία έγινε προηγουμένως αναφορά, κατά δεύτερον δε διότι δεν παραβιάζεται ο πυρήνας του δικαιώματος, εφόσον δεν επηρεάζεται η ελευθερία έκφρασης, και κατά τρίτον, διότι δεν θίγεται ούτε και η αρχή της αναλογικότητας, καθ’ όσον ο επιδιωκόμενος σκοπός δεν μπορεί να επιτευχθεί με άλλα, ηπιότερα μέσα.
Θεωρούμε, ωστόσο, ότι δεν είναι αναγκαία η αναγραφή των στοιχείων των συντακτών των αναρτήσεων, ούτε και των χρηστών που αναγράφουν σχόλια, και ως εκ τούτου, η επιβαλλόμενη υποχρέωση δεν μπορεί να αφορά και αυτά τα πρόσωπα, πέρα από τον διαχειριστή του ιστολογίου. Επομένως, ως προς αυτούς μπορεί να διατηρηθεί περαιτέρω η ανωνυμία.
Άλλης τάξεως θέμα είναι το ότι η ρύθμιση είναι πρακτικά ανεφάρμοστη. Δεδομένου ότι η φιλοξενία των ιστολογίων παρέχεται από παρόχους που βρίσκονται στο εξωτερικό, όπως είναι η Google, που έχει έδρα την Καλιφόρνια, δεν θα έχει ισχύ ο νόμος επί των παρόχων, ενώ επιπλέον, δεν μπορεί να εξαναγκασθεί ο κάτοχος ιστολογίου να συμμορφωθεί με την υποχρέωση αποκάλυψης της ταυτότητάς του, διότι δεν επιτρέπεται άρση απορρήτου επί παραβιάσεως της υποχρέωσης αυτής. Τούτο επιτείνεται από το γεγονός ότι στο Διαδίκτυο μπορεί κανείς να αποκρύψει τα ηλεκτρονικά του ίχνη κάνοντας χρήση υπηρεσιών ανωνυμοποίησης. Μία εναλλακτική λύση θα ήταν η υιοθέτηση ενός κώδικα δεντολογίας που θα προβλέπει την αναφορά του ονόματος του διαχειριστή σε κάθε ενημερωτικό ιστολόγιο, ωστόσο, δεν έχει αναληφθεί μία τέτοια προσπάθεια και θα ήταν μάλλον ανεδαφική ενόψει του πλήθους των ιστολογίων που ευδοκιμούν στην ελληνική μπλογκόσφαιρα.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ - ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ

2011-09-12T06:54:00.000-07:00

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ-ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ

Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου • 7:30 μ.μ. - 10:30 μ.μ.
ΘΕΜΑ: “ blogs/ιστολόγια”: Το ζήτημα της επωνυμίας/ανωνυμίας και της ελευθερίας της έκφρασης στις σημερινές συνθήκες
ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ 3ΟΥ ΟΡΟΦΟΥ "ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΝΩΛΕΔΑΚΗ" ΚΤΙΡΙΟ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ (ΔΙΑΓΩΝΙΟΣ), οδός Τσιμισκή 103

ΟΜΙΛΗΤΕΣ
Γιάννης Ιγγλεζάκης, Επίκουρος Καθηγητής, Νομική Σχολή ΑΠΘ
Γιώργος Νούσκαλης, Λέκτορας Ποινικού Δικαίου , Νομική Σχολή ΑΠΘ
Λευτέρης Αρβανίτης, Υπ. Διδάκτορας Πολιτικών Επιστημών, δημ/φος του tvxs.gr και alterthess.gr

ΣΥΝΤΟΝΙΖΕΙ
Θέμη Τσολάκου, Δικηγόρος, Υπ.Διδάκτορας Συνταγματικού Δικαίου

Copyright Alert System: Σύστημα προειδοποίησης για δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στις ΗΠΑ

2011-09-12T04:31:00.001-07:00

Οι εκπρόσωποι της βιομηχανίας κινηματογράφου και μουσικής στις ΗΠΑ [Motion Picture Association of America (MPAA) και Recording Industry Association of America (RIAA)] συμφώνησαν με τους σημαντικότερους αμερικανούς παροχείς υπηρεσιών Διαδικτύων (AT&T, Comcast και Verizon) να δημιουργήσουν ένα σύστημα προειδοποίησης δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας (Copyright Alert Systems) και υπέγραψαν σχετική συμφωνία στις 6.7.2011.

Η συμφωνία αυτή προβλέπει ότι οι χρήστες του Διαδικτύου θα ειδοποιούνται με μήνυμα ηλεκ.ταχυδρομείου από τους παροχείς Διαδικτύου σχετικά με ενεργείς παράνομες λήψεις διαδικτυακού περιεχομένου. Σύμφωνα με τη συμφωνία αυτή, οι προειδοποιήσεις μπορούν να είναι μέχρι 6 και μετά, αν συνεχιστεί η πρακτική της παράνομης λήψης περιεχομένου, θα ακολουθεί η περιστολή της σύνδεσης.

Αν και αυτή η πρακτική ομοιάζει με το σύστημα του "three strikes", ωστόσο, δεν προβλέπεται η πλήρης διακοπή της σύνδεσης και η ανακοίνωση του ονόματος του χρήστη στους δικαιούχους δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας. Προβλέπεται ότι σε περίπτωση που η παρέμβαση του παρόχου είναι αβάσιμη, να μπορεί ο χρήστης να ζητήσει τη διερεύνηση του περιστατικού. Επίσης, προβλέπεται η ίδρυση ενός Center for Copyright Information.

βλ. τη συμφωνία εδώ:

Επίσης, βλ. Major ISPs and Content Providers Band Together for New Copyright Alert System

ΠΡΑΣΙΝΟ ΒΙΒΛΙΟ για τη διαδικτυακή διανοµή οπτικοακουστικών έργων στην EE

2011-09-12T04:18:00.001-07:00

H Ευρωπαϊκή επιτροπή δημοσίευσε στις 13.7.2011 την πράσινη βίβλο με την οποία αρχίζει δημόσια διαβούλευση για την ψηφιακή αγορά οπτικοακουστικών έργων (COM(2011), 427 τελικό, βλ. εδώ). Το ζήτημα που τίθεται εν προκειμένω είναι αν πρέπει να τροποποιηθεί το νομικό πλαίσιο για την εμπορία και κυκλοφορία στην αγορά οπτικοακουστικών έργων.

Η πράσινη βίβλος δημοσιεύεται στο πλαίσιο της στρατηγικής «Ευρώπη 2020», η
οποία έχει ως στόχο την προώθηση της έξυπνης, βιώσιμης και χωρίς αποκλεισμούς
ανάπτυξης στην Ευρώπη, του Ψηφιακού θεματολογίου για την Ευρώπη και της ανακοίνωσης
της Επιτροπής «Η ενιαία αγορά για τα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας». Όπως ορίζεται στη στρατηγική για τα ΔΔΙ, παρότι το διαδίκτυο δεν έχει σύνορα, οι επιγραμμικές αγορές στην ΕΕ εξακολουθούν να είναι κατακερματισμένες εξαιτίας των πολυάριθμων εμποδίων ενώ δεν έχει επιτευχθεί ακόμη μια ενιαία αγορά. Η πράσινη βίβλος έχει έτσι ως στόχο να συμβάλει στην ανάπτυξη ψηφιακής ενιαίας αγοράς ξεκινώντας δημόσια συζήτηση ειδικά για τις ευκαιρίες και τις προκλήσεις της επιγραμμικής
διανομής οπτικοακουστικών έργων.

Όπως επισημαίνεται, μεταξύ άλλων, στη Βίβλο, η ψηφιακή τεχνολογία και το διαδίκτυο αλλάζουν γρήγορα τον τρόπο παραγωγής, διαφήμισης και διανομής του περιεχομένου στους καταναλωτές. Με τη βοήθεια συγκλινουσών τεχνολογιών, το ίδιο περιεχόμενο μπορεί να μεταδοθεί από διαφορετικά δίκτυα, είτε μέσω παραδοσιακής μετάδοσης (επίγεια, καλωδιακή και δορυφορική εκπομπή) είτε μέσω του διαδικτύου και δύναται να διανεμηθεί σε οποιαδήποτε από τις εξής συσκευές: τηλεόραση, προσωπικός υπολογιστής, κονσόλα παιχνιδιών, συσκευή κινητών μέσων. Τα συγκλίνοντα δίκτυα και οι συσκευές εμφανίζονται ολοένα συνηθέστερα στην αγορά, συμπεριλαμβανομένης της καλωδιακής διανομής τηλεόρασης και διαδικτύου και της εμφάνισης τηλεοράσεων με δυνατότητα διαδικτυακής σύνδεσης. Οι περαιτέρω ευκαιρίες που ανακύπτουν με την ανάπτυξη υπηρεσιών που βασίζονται στον ιστό, συμπεριλαμβανομένου του «υπολογιστικού νέφους», είναι πιθανό ότι θα επιταχύνουν αυτή την τάση. Οι καταναλωτές αναμένουν ολοένα και περισσότερο να μπορούν να παρακολουθούν οτιδήποτε, οπουδήποτε, οποτεδήποτε και σε οποιαδήποτε συσκευή. Οι εξελίξεις αυτές ασκούν πιέσεις αφενός στα παραδοσιακά δίκτυα διανομής για τις υπηρεσίες οπτικοακουστικών μέσων επικοινωνίας και αφετέρου στην παραδοσιακή σειρά κυκλοφορίας των ταινιών, καθώς οι κινηματογραφικές ταινίες μεγάλης διάρκειας μπορούν επίσης να διατεθούν στους καταναλωτές με πιο ευέλικτους τρόπους από ότι μέχρι πρότινος. Οι παραδοσιακές αλυσίδες αξίας είναι ρευστές και τα επιχειρηματικά μοντέλα εξελίσσονται για να καλύψουν τις προσδοκίες των καταναλωτών, καθιστώντας μεταξύ άλλων τις υπηρεσίες διαθέσιμες σε διασυνοριακό επίπεδο.

Η Πράσινη Βίβλος εστιάζει στις τεχνολογικές εξελίξεις στη διανομή και στην πρόσβαση σε οπτικοακουστικά και κινηματογραφικά έργα και επιδιώκει την έναρξη μιας δημόσιας
συζήτησης σχετικά με τις επιλογές πολιτικής για την ανάπτυξη ενός πλαισίου εντός του
οποίου η ευρωπαϊκή βιομηχανία και οι ευρωπαίοι καταναλωτές θα μπορούν να επωφεληθούν
από τις οικονομίες κλίμακας που παρέχει η ενιαία ψηφιακή αγορά. Βασίζεται στην άποψη ότι απαιτείται μια εις βάθος ανάλυση προκειμένου να προσδιοριστεί η ύπαρξη και το εύρος των εμποδίων για την ανάπτυξη ψηφιακής ενιαίας αγοράς.

Child sex crimes: EP to crack down on child abusers and web pornography

2011-08-25T03:29:00.000-07:00

Press release

Child abusers and viewers of child sex images on the web would face tough penalties for abuse, exploitation and pornography offences under draft EU rules as agreed with Council representatives and approved by the Civil Liberties Committee on Tuesday. The rules would also require EU Member States to remove child porn web sites, or, failing that, make it possible to block access to them within their territory, if a Member State so decides.

"The new directive to combat sexual abuse and exploitation of children and child pornography is an innovative legislative instrument and represents a step forward for the protection of our children. The text will be at the disposal of the competent authorities and NGOs, so that there is zero tolerance against all crimes against children" said Roberta Angelilli (EPP, IT), who is steering the legislation through Parliament.

Tougher penalties for child abusers...

The draft directive sets out minimum penalties for about 20 criminal offences to do with sexual abuse, sexual exploitation and child pornography - far more than are usually provided for in EU legislation. The draft has been agreed with the Council of Ministers representatives, subject to Parliament's plenary vote in September 2011.

MEPs fought for tougher penalties across the EU, especially in cases of abuse by persons in a position of trust, authority or influence over the child (e.g. family members, guardians or teachers) or abuse of particularly vulnerable children (e.g. those with a physical or mental disability or under the influence of drugs or alcohol).

Offenders could face penalties ranging from one to at least ten years in prison, depending on the crime (since the draft directive lays down only minimum penalties, Member States could impose harsher measures and sentencing). For instance, causing a child to witness sexual activities could be punishable by one year in prison, and coercing a child into sexual actions by ten. Attending pornographic performances involving children could by punishable by at least two years in prison, and forcing a child into prostitution by at least ten. Child pornography producers could face at least three years in prison, whilst those possessing it would face at least one year.

... and child pornography viewers

"Knowingly obtaining access" by means of information and communication technology to child pornography would also be a crime. To be liable to prosecution, a person would have both intend to enter a site containing child pornography and know that such images could be found there.

Child porn web pages must go...

Parliament’s negotiating team have, from the outset, advocated complete removal of web pages containing or disseminating child pornography. These web pages must be removed, they say, as blocking access to them, as initially proposed by the Commission, has proved not to be entirely effective.

Moreover, removal at source would be more reassuring for children, given that images to which access is merely blocked could still be somewhere in cyberspace, they add. MEPs have ensured that the text requires Member States to ensure the prompt removal of web pages hosted in their territory. They must also co-operate with third countries to obtain the removal of pages hosted outside the EU.

... but blocking may still be needed

However, the removal of child pornography content at its source is often not possible (e.g. because the state where servers are hosted is unwilling to co-operate or because removal would take too long). In these cases, Member States may block access to those pages for internet users in their territory, says the text agreed with the Council.

"Let's be clear: we are not talking about censorship here, we are talking just and only about child pornography - images, photographs, films or clips in which a crime against children is clearly being committed", said Ms Angelilli. These measures to block access to web pages would have to follow transparent procedures and provide adequate safeguards. Users would have to be informed of the reason for the restriction and have the possibility of judicial redress, says the text.

EU-wide criminalization of on-line "grooming"

New forms of abuse and exploitation, such as on-line "grooming" (befriending children via the web with the intention of sexually abusing them) or making children pose sexually in front of web cameras, would be a crime.

Child sex tourism

"Sex tourists" travelling abroad to abuse children would also face prosecution, under new rules on jurisdiction. The text introduces the concept of "child sex tourism" for the first time in EU legislation. Member States would have to ban travel arrangements for the purpose of child sex tourism. Other measures, e.g. a code of conduct in the tourism industry or "quality labels" for tourist organisations combating child sex tourism, should also be promoted, says the text.

Ban on working with children

Since some 20% of sex offenders go on to commit further offences after conviction, the text stipulates that convicted offenders "may be temporarily or permanently prevented from exercising at least professional activities involving direct and regular contacts with children". Employers when recruiting would be entitled to request information on convictions for sexual offences against children. Member States would also be entitled to take other measures, such as listing convicted persons in "sex offender registers".

Protecting victims

MEPs have also strengthened rules on assisting, supporting and protecting victims, e.g. to ensure that they have easy access to legal remedies and suffer as little as possible from participating in criminal investigations and trials. MEPs have also added a specific article incorporating child sex crime prevention within the scope of the directive. Studies suggest that between 10% and 20% of minors in Europe may be sexually assaulted during childhood.

Next steps

The agreement is to be put to the vote by Parliament as a whole at the September II plenary session and should be formally adopted by the Council of Ministers shortly thereafter. Once adopted, this directive will replace current EU legislation dating from 2004. Member States will have two years to transpose the new rules into their national laws. The UK and Ireland have notified their wish to take part in the adoption and application of this directive. Denmark is the only Member State not taking part.

ΕΔΑΔ: Απόφαση για την ελευθερία της έκφρασης και την παιδική πορνογραφία

2011-08-05T08:28:00.000-07:00

To Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εξέδωσε στις 10.5.2011 απόφαση (αίτηση αριθ. 1685/10 της Ulla Annikki KARTTUNEN κατά Φινλανδίας με την οποία έκρινε ότι η δημοσίευση υλικού παιδικής πορνογραφίας στο πλαίσιο ενός έργου τέχνης δεν εμπίπτει στην προστασία της ελευθερίας έκφρασης του άρθρου 10 ΕΣΔΑ.

Η διαδικασία ενώπιον του ΕΔΑΔ αφορούσε την έκθεση το 2008 („Neitsythuorakirkko“, „Εκκλησία παρθένων πορνών“) μιας φινλανδής καλλιτέχνιδας που περιείχε πάνω από 100 πορνογραφικές εικόνες ανήλικων κοριτσιών και γυναικών. Η καλλιτέχνης χρησιμοποίησε φωτογραφίες από δημόσια προσβάσιμες ιστοσελίδες. Μετά την έκθεση οι εικόνες κατασχέθηκαν από την αστυνομία και η καλλιτέχνις καταδικάσθηκε για την έκθεση πορνογραφικών εικόνων.

Η εν λόγω καλλιτέχνης αφού εξάντλησε τα ένδικα μέσα άσκησε προσφυγή στο ΕΔΑΔ ισχυριζόμενη ότι παραβιάσθηκε το άρθρο 10 ΕΣΔΑ και ειδικότερα, ότι παραβιάσθηκε το δικαίωμά της στην ελεύθερη έκφραση ως καλλιτέχνιδος. Ισχυρίσθηκε ότι με τις πορνογραφικές εικόνες ήθελε να δώσει το έναυσμα για συζήτηση σχετικά με την παιδική πορνογραφία και την ευκολία πρόσβασης στο σχετικό υλικό στο Διαδίκτυο.

Το ΕΔΑΔ απέρριψε την προσφυγή της και έκρινε ότι και οι καλλιτέχνες δεσμεύονται από το άρθρο 10 παρ. 2 ΕΣΔΑ (Η άσκησις τωv ελευθεριώv τoύτωv, συvεπαγoμέvωv καθήκovτα και ευθύvας δύvαται vα υπαχθή εις ωρισμέvας διατυπώσεις, όρoυς, περιoρισμoύς ή κυρώσεις, πρoβλεπoμέvoυς υπό τoυ vόμoυ και απoτελoύvτας αvαγκαία μέτρα εv δημoκρατική κoιvωvία δια τηv εθvικήv ασφάλειαv, τηv εδαφικήv ακεραιότηταv ή δημoσίαv ασφάλειαv, τηv πρoάσπισιv της τάξεως και πρόληψιv τoυ εγκλήματoς, τηv πρoστασίαv της υπoλήψεως ή τωv δικαιωμάτωv τωv τρίτωv, τηv παρεμπόδισιv της κoιvoλoγήσεωςεμπιστευτικώv πληρonoριώv ή τηv διασφάλσισιv τoυ κύρoυς και αμερoληψίας της δικαστικής εξoυσίας. ) Το Δικαστήριο δέχθηκε ότι οι ποινικές διατάξεις με βάση τις οποίες τιμωρήθηκε αποσκοπούν στην προστασία των ηθών και των δικαιωμάτων των άλλων, ιδιαίτερα δε ότι αποσκοπούν στην προστασία των παιδιών από τη σεξουαλική κακοποίηση και την προστασία της ιδιωτικής τους σφαίρας. Παρά δε την αλλαγή των ηθών η απόφαση ήταν εύλογη και ήταν αποτέλεσμα σωστής στάθμισης των αντιτιθέμενων δικαιωμάτων.

Ειδικότερα, το δικαστήριο δέχθηκε:

22. (...) the Court notes that the applicant’s conviction on the basis of Chapter 17, sections 18 and 19, of the Penal Code was intended to protect morals as well as the reputation or rights of others. The domestic courts found that the artistic work in question included hundreds of photographs of teenage girls or otherwise very young women in sexual poses and acts and that the possession and distribution of these pictures were criminalised. Their criminalisation was mainly based on the need to protect children against sexual abuse as well as violation of their privacy but also on moral considerations.
23. The Court recognises that conceptions of sexual morality have changed in recent years. Nevertheless, the Court does not find the view taken by the Finnish courts unreasonable, especially as the present case concerned minors or persons likely to be minors. The domestic courts, especially the District Court which balanced at length the relationship between freedom of expression, on the one hand, and morals and reputation and rights of others, on the other hand, found that the applicant’s freedom of expression did not justify the possession and public display of child pornography.
24. The applicant claimed that she had included the pictures in her work in an attempt to encourage discussion and raise awareness of how wide-spread and easily accessible child pornography was. The Court notes that the domestic courts acknowledged the applicant’s good intentions and therefore did not impose any sanctions on her. However, possessing and distributing sexually obscene pictures depicting children was still an act subject to criminal liability. The Court considers that it does not follow from the applicant’s claim that her conviction did not, in all the circumstances of the case, respond to a genuine social need.
25. In conclusion, in the Court’s opinion the reasons relied on by the domestic courts were both relevant and sufficient to show that the interference complained of was “necessary in a democratic society”. Having regard to all the foregoing factors, and the margin of appreciation afforded to the State in this area, the Court considers that the interference was proportionate to the legitimate aim pursued.
26. Accordingly, the applicant’s application is manifestly ill-founded and must thus be declared inadmissible pursuant to Article 35 §§ 3 and 4 of the Convention.

Ευρωπαϊκό σύστημα παρακολούθησης της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας (TFTP)

2011-08-05T08:22:00.000-07:00

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Η Επιτροπή προτείνει εναλλακτικές δυνατότητες για τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού συστήματος παρακολούθησης της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας
Βρυξέλλες, 13 Ιουλίου 2011 – Ανταποκρινόμενη σε αίτημα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Επιτροπή εξέδωσε σήμερα ανακοίνωση στην οποία περιγράφει τις σημαντικότερες εναλλακτικές δυνατότητες για τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού συστήματος παρακολούθησης της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας (TFTP). Η ανακοίνωση αυτή αποτελεί μια πρώτη απόκριση στο αίτημα να καταρτιστεί ένα νομικό και τεχνικό πλαίσιο για τη δημιουργία ενός τέτοιου συστήματος στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η Επίτροπος Εσωτερικών Υποθέσεων κα Cecilia Malmström δήλωσε: «Μετά τη σύναψη της συμφωνίας TFTP ΕΕ-ΗΠΑ, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο κάλεσαν την Επιτροπή να προτείνει ευρωπαϊκή λύση για την εξαγωγή των απαιτούμενων δεδομένων σε ευρωπαϊκό έδαφος. Η σημερινή ανακοίνωση περιγράφει τις διάφορες πιθανές εναλλακτικές λύσεις και αποσκοπεί στη δρομολόγηση ενός διαλόγου για ενδεχόμενες προτάσεις που θα υποβληθούν στο μέλλον. Δεδομένου ότι οι προτάσεις αυτές θα πρέπει να σέβονται πλήρως τα θεμελιώδη δικαιώματα, ιδίως δε να εξασφαλίζουν ένα υψηλό επίπεδο προστασίας των δεδομένων, προτίθεμαι να δώσω ιδιαίτερη προσοχή στην αναγκαιότητα και την αναλογικότητα οιωνδήποτε μέσων προταθούν».

Το ευρωπαϊκό TFTS θα πρέπει να έχει δύο κύριους στόχους: πρώτον, το σύστημα πρέπει να συμβάλλει στον περιορισμό του όγκου προσωπικών δεδομένων που διαβιβάζονται στις ΗΠΑ. Δεύτερον, θα πρέπει να συμβάλλει σημαντικά στις προσπάθειες, αφενός, αποκλεισμού των τρομοκρατών από πηγές χρηματοδότησης και υλικά και, αφετέρου, στην παρακολούθηση των οικονομικών τους συναλλαγών.

Η ανακοίνωση περιλαμβάνει σαφείς ενδείξεις σχετικά με τα βασικά ζητήματα που πρέπει να διευκρινιστούν προτού καταστεί δυνατή η δημιουργία ενός τέτοιου συστήματος. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται: η ανάγκη να γίνουν απόλυτα σεβαστά τα θεμελιώδη δικαιώματα των ευρωπαίων πολιτών, ζητήματα προστασίας και ασφάλειας των δεδομένων, το επιχειρησιακό πεδίο του συστήματος, καθώς και οι δαπάνες.

Η σημερινή ανακοίνωση εκθέτει τις διάφορες εναλλακτικές δυνατότητες που εξετάζονται κατά το παρόν στάδιο, χωρίς να εκδηλώνει συγκεκριμένες προτιμήσεις. Η Επιτροπή θα συζητήσει τώρα λεπτομερώς τις δυνατότητες αυτές με το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προτού αποφασίσει τα επόμενα βήματα βάσει μιας ενδελεχούς εκτίμησης των επιπτώσεων.

Ιστορικό του φακέλου
Στις 28 Ιουνίου 2010, η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής υπέγραψαν τη συμφωνία για την επεξεργασία και διαβίβαση δεδομένων μηνυμάτων χρηματοοικονομικής φύσεως στο πλαίσιο του Προγράμματος Παρακολούθησης της Χρηματοδότησης της Τρομοκρατίας (Συμφωνία TFTP ΕΕ-ΗΠΑ). Συγχρόνως, το Συμβούλιο της ΕΕ κάλεσε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να υποβάλει, έως την 1η Αυγούστου 2011, πρόταση «νομικού και τεχνικού πλαισίου για την εξαγωγή δεδομένων στο έδαφος της ΕΕ». Έκτοτε, η Επιτροπή εργάστηκε για την ενδεχόμενη θέσπιση ενός τέτοιου συστήματος. Η παρούσα ανακοίνωση αποτελεί το πρώτο βήμα για την υποβολή συγκεκριμένων προτάσεων.

Η ανάπτυξη ενός TFTS εγγράφεται σε ένα ευρύτερο θεματολόγιο για την πρόληψη της τρομοκρατίας και την προστασία των ευρωπαίων πολιτών, όπως προσδιορίζεται στη Στρατηγική εσωτερικής ασφάλειας της ΕΕ που εξέδωσε η Επιτροπή τον Νοέμβριο του 2010 (βλ. IP/10/1535 και MEMO/10/598).

JURIX 2011

2011-08-05T06:11:00.000-07:00

The 24th International Conference on Legal Knowledge and Information Systems.
University of Vienna, AT
14th-16th December 2011

For more than 20 years the Jurix Conference has provided an international forum for academics and practitioners in the field of legal informatics for sharing ideas and experiences on the representation of legal content and its representation in computer systems. We invite submission of original papers on the advanced management of legal information and knowledge (foundations, methods, tools, systems and applications).

The 24th edition of Jurix will be organised by the University of Vienna, Centre for Legal Informatics, and held on December 14th-16th 2011.

The conference proceedings will be published by IOS Press (Amsterdam, Berlin, Oxford, Tokyo, Washington DC) in their series “Frontiers in Artificial Intelligence and Applications” before the Conference.

Call for Papers
The JURIX conference has been running annually for over 20 years and provides an international forum for both academics and practitioners in the field of legal informatics to meet and share their research and ideas to advance the field of legal knowledge systems.

The 24th edition of JURIX will be hosted by the University of Vienna. We invite submission of original papers on the advanced management of legal information and knowledge, covering foundations, methods, tools, systems and applications for the following (non-exhaustive) list of topics:

Support for lawyers, in legal reasoning, document drafting, negotiation;
Support for the production and management of legislation, in agenda setting, policy analysis, drafting, workflow management, monitoring implementation;
Support for the judiciary, in application of the law, analysis of evidence, management of cases;
Support for police activities, in forensic inquiries, search and evaluation of evidence, management of investigations;
Support for public administration, in applying regulations and managing information;
Support for the acquisition, management or use of legal knowledge, using rules, cases, neural networks, intelligent agents or other methods;
Systems and methods to support policies and legal issues for social networks;
Retrieval of legal information;
Legal education;
Digital-rights management;
Alternative dispute resolution, particularly on-line;
Regulatory compliance and compliance of business processes;
Theoretical foundations for the use of Artificial Intelligence techniques in the legal domain;
Models of legal knowledge, including concepts (legal ontologies), rules, cases, principles, values and procedures;
Legal inference and argumentation;
Verification and validation of legal knowledge systems;
Management of legal information in the semantic web;
XML standards for legal documents, including legislative, judicial, administrative acts as well as private documents, such as contracts;
Modelling the legal interactions of autonomous agents and digital institutions;
Methods for managing organizational change when introducing legal knowledge systems;
Evaluation of systems using advanced informatics techniques in legal applications.
Interdisciplinary applications of legal informatics methods and systems.

IEL Cyber Law Greece

2011-07-21T14:22:00.000-07:00

An new update of the monograph Cyberlaw Greece has been recently published by Kluwerlaw International. It is offered as part of the Series International Encyclopaedia of Cyber Law, but it can also be accessed separately online here.

The Encyclopaedia consists primarily in a series of national monographs, treating the different legal subjects related to information and communication technology on the basis of a common standard outline. The outline contains, besides a general introduction, the following parts:

The Author. Table of Contents. List of Abbreviations. Preface.
General Introduction.
Part I. Regulation of the ICT Market.
1. Regulatory Framework of the Telecommunications Sector.
2. Regulation of Competition in the ICT Market.
3. Regulation of Cryptography and other Dual Use Goods.
4. Legal Status of Standardization.
5. Legal Status of Out-of-Court Dispute Settlement in the ICT
Sector.
Part II. Protection of Intellectual Property in the ICT
Sector.
1. Application of Copyright in the Area of ICT.
2. Legal Protection of Software.
3. Legal Protection of Databases.
4. Legal Protection of Computer Chips.
5. Other Intellectual Property Rights in the ICT Sector.
6. Internet Domain Name Registration.
Part III. ICT Contracts.
1. Hardware Contracts.
2. Software Contracts.
3. Turnkey Contracts.
4. Distribution Agreements.
5. Maintenance Contracts.
6. Facilities Management.
7. Network Services.
8. Government Contracts.
Part IV. Electronic Transactions.
1. Legal Status of Electronic Transactions.
2. Regulation of Electronic Signatures and Certification Services.
3. Legal Aspects of Electronic Banking.
4. Protection of Users of Electronic Services.
Part V. Non-Contractual Liability.
1. Negligence.
2. Liability of Network Operators.
3. Liability of Service Providers.
4. Product Liability.
Part VI. Privacy Protection.
1. Regulation of Personal Data Processing.
2. Protection of Telecommunications Privacy.
Part VII. Computer Related Crime.
1. General legal development.
2. Application of Substantive Criminal Law in the Area of ICT.
3. Application of Criminal Procedure Law in the Area of ICT.
Conclusions. Index

The authors of this monograph are:
Dimitrios Maniotis, Professor of Law at Democritus University in Thrace
Michail-Theodoros Marinos, Professor of Law at Democritus University in Thrace
Apostolos Anthimos, Attorney-at-law at the Thessaloniki Bar Association
Ioannis Iglezakis, Assistant Professor at Aristotle University of Thessaloniki
George Nouskalis, Lecturer at Aristotle University of Thessaloniki

Looseleaf IEL Cyber Law
Online ISBN 9789041121882
Print ISBN 9789041121882

Νέο Περιοδικό jusletter it

2011-07-19T12:39:00.000-07:00

Το νέο περιοδικό Jusletter IT είναι ένα πανευρωπαϊκό περιοδικό, όπως δηλώνει και ο τίτλος του, αλλά και το όνομα χώρου του (www.jusletter-it.eu) σε επιγραμμική σύνδεση που αφορά την πληροφορική και το δίκαιο. Το νέο αυτό περιοδικό περιλαμβάνει θεματικές που αφορούν διαφορετικές χώρες, γλώσσες και νομικά ζητήματα.

Το περιοδικό αυτό είναι μπορούμε να πούμε η ψηφιακή πλατφόρμα για τα ζητήματα που αφορούν την πληροφορική και το δίκαιο, περιλαμβάνοντας αρθρογραφία από ειδικούς τέσσερις φορές το χρόνο για τις τελευταίες εξελίξεις και προβληματικές, καθώς και για ειδικά θέματα.

Το Jusletter IT εκδίδεται από τον Erich Schweighofer, Associate Professor, Vienna, AT και τον Franz Kummer, co-owner Weblaw AG, Bern, Switzerland.

Βλ. την τρέχουσα λίστα συγγραφέων: http://jusletter-it.weblaw.ch/author?list=1&lang=de

Μεγάλο μέρος των δημοσιευμάτων του περιοδικού αποτελείται από παρουσιάσεις στο International Legal Informatics Symposium IRIS, που διοργανώνεται τακτικά στο Salzburg.

Το τρέχον τεύχος περιέχει τις παρακάτω μελέτες:

Proportionalität und Quantitative Gerechtigkeit: Eine Einführung und Hinführung
Rainhard Z. Bengez
Für uns stehen der Mensch und sein Ungerechtigkeitsempfinden im Zentrum der nachfolgenden Betrachtung. Gerechtigkeit sehen wir als einen sekundären Begriff an. Wir weisen nach, dass diese facettenreicher ist als die klassische, auf ARISTOTELES und AQUIN basierte Definition; ferner, dass auch quantitative Aspekte, Maße und Metriken bedeutsam sind. Durch eine Verallgemeinerung des Gleichheitsgedankens gelangen wir zu dem Invarianzprinzip. Mit dessen Hilfe lässt sich die allgemeine kultur- und generationenübergreifende Form der Gerechtigkeit darstellen. Fügt man zu diesem Prinzip noch die eigentliche Dynamik, das Ungerechtigkeitsempfinden und die Wertschätzung des Lebens, hinzu, erhalten wir die Basis für eine Geometrie der Gerechtigkeit.
Rechtsgebiet(e): Rechtstheorie
Sprache: deutsch, ca. 13975 Wörter
A Note on Relations in Law
Lothar Philipps
Is it possible to iterate iterations of modalities, and does it make sense? Can we give a valid juridical interpretation of such a scheme?
Rechtsgebiet(e): Rechtstheorie
Sprache: englisch, ca. 5271 Wörter
A Social Interpretation of Possible Worlds
Lothar Philipps
This article sketches some elements of modal logic, on the basis of a logical game which was created by Hughes and Cresswell. Several variants of these games are determined by the different relations of perception among the participants (which «worlds» are represented). It will be discussed, why an obvious variation of the game, in which no self-perception exists, is tacitly omitted by both the authors. A missing variant is added because it just makes it possible to conduct a structural analysis for the important social phenomenon of the acknowledgement relation.
Rechtsgebiet(e): Rechtstheorie
Sprache: englisch, ca. 3102 Wörter
Iustitia distributiva – ein Fall für die Experimentalphilosophie
Lothar Philipps
Lassen sich Fragen der Moral durch die Anwendung des Gesetzes der Großen Zahlen klären? Oder birgt der Versuch den Populismus (Referendum) in die praktische (Rechts-) Philosophie durch das Etikett des Empirismus einzuführen auch Gefahren? Und wo liegen die Grenzen und Möglichkeiten empirischer Ansätze in der Philosophie; oder anders gesagt, können tausende Ameisen und Schwärme von Fischen und Menschen sich nicht auch täuschen und was sagt dieses Bestreben letztlich über die Fristigkeit und Modeerscheinung von moralischen Grundsätzen aus?
Rechtsgebiet(e): Rechtstheorie
Sprache: deutsch, ca. 1843 Wörter
Modale und deontische Logik, autonome Kampfroboter
Lothar Philipps
Ist es möglich oder erstrebenswert moralische und dennoch emotionslose Militärroboter zu konstruieren? Durch die deonitsche Logik, bzw. die sog. Modallogik ist uns ein Instrument an die Hand gegeben eine verwobene sozialweltliche und materialweltliche Kausalstruktur möglicher Folgen aufzuzeigen. Der hier dargelegte Vergleich kann hilfreich sein, neue Technologien in den bekannten Rechtsdiskurs zu stellen.
Rechtsgebiet(e): Rechtstheorie
Sprache: deutsch, ca. 1906 Wörter
Legal positivism: a self-effacing theory
José de Sousa e Brito
Legal positivism should be defined by the two theses of the conceptual separation of law and morals and of the social sources of law, the second implying the first. The separation thesis stays and falls with the social sources thesis. According to inclusive legal positivism in a rule of law state the validity of a law may depend on its compatibility with critical morality or ethics. Ethics may be critical of a law, despite all social facts relevant to the validity of such a law. In such a case legal positivism must retire the social sources thesis, because of the way the law is socially understood as ethically justified. So legal positivism remains coherent. It is not self-defeated, but in this case it is self-effacing.
Rechtsgebiet(e): Rechtstheorie
Sprache: englisch, ca. 4190 Wörter
Challenging the «cause-in-fact» / «cause-in-law» dichotomy
Rui Soares Pereira
This article seeks, on one hand, to discuss the relevance of the fact/law distinction to the causal inquiry in law and, on the other hand, to discuss how can be sustained the fact causality/legal causality distinction and if it is necessary to give greater importance to one or another of these elements.
Rechtsgebiet(e): Rechtstheorie
Sprache: englisch, ca. 18433 Wörter
The Principle of Proportionality
Marijan Pavcnik
The principle of proportionality is the balance between too much and too little. It isolated itself at the beginning already, not only from purpose, which is self-sufficient, but also from the medium, which is blind and obedient. The most important is just the question, how can one obtain the right balance between rights and legal obligations, goods and cost or between purpose and means. The principle of proportionality must consider and make sure that all rights and obligations are correlative.
Rechtsgebiet(e): Rechtstheorie
Sprache: englisch, ca. 2171 Wörter
The disaggregation of law into elementary particles and the interactions among them
Amedeo Santosuosso
Being the transnational flow of legal standards an undeniable fact, the real question is about the conceptual frame, able to encompass the new symptoms, and to explain them in a hopefully consistent way. The project of an International Multilingual Archive (ALST) in the field of science and law is presented as a laboratory bench: an experimental confined field where to observe interactions and spontaneous ways of action within the transnational science and law domain.
Rechtsgebiet(e): Rechtstheorie
Sprache: englisch, ca. 8037 Wörter
Values and Factors in Legal Balancing
Michal Araszkiewicz
The paper deals with the problem of the relation between factor-based reasoning and teleological reasoning in legal balancing. The basic types of value judgments employed in legal argumentation are identified. The problem of legal balancing is commented upon from the perspective of ideas if corrective and distributive justice. I argue that it is possible to distinguish three functions of factor-based reasoning with regard to legal teleology: approximating function, constraining function and determining function. Several types of argument schemes concerning factors and values are presented and discussed.
Rechtsgebiet(e): Rechtstheorie
Sprache: englisch, ca. 7355 Wörter
Epistemic models for justification and law
Alessandro Serpe
The whole epistemological enterprise is thought to be reduced to strict dichotomies of foundationalism versus coherentism. Is this rivalry tenable? In the first part, the paper practices such a distinction with particular reference to theories of law and, by taking the figure of the idealized judge drawn by Dworkin, Hercules, into special account, sketches out some common features of coherence legal theories. In the second part, the paper explores the very general idea of defeasible reasoning as a related avenue of investigation that corresponds to the various difficulties to which foundational and coherence legal theories are exposed.
Rechtsgebiet(e): Rechtstheorie
Sprache: englisch, ca. 14422 Wörter
Some aspects of the evolution of legal norms in the Lower Pleistocene
Francesco Romeo
The research focuses on the relationship between normativity, law, and evolution of culture: legal normativity is represented as a cognitive trait allowing a temporal displacement useful for contemporaneous considerations of temporally detached realities, coupled with the trust in what ought to be. The mix-up between reality and representation in the first cave paintings allowed the hormones that regulate the trusting behavior at the brain level, to increase individual cooperative behaviors, leading to the introduction of egalitarian rules in sharing the prey, stabilizing the cooperation in the group and enabling culture to evolve.
Rechtsgebiet(e): Rechtstheorie
Sprache: englisch, ca. 6493 Wörter
On the Sense of Justice from the Evolutionary Perspective
Wojciech Zaluski
The analysis of the origins of the sense of justice pursued in the paper revolves around the distinction between the rudimentary and the genuine sense of justice. It is argued that only the rudimentary sense of justice is a biological adaptation; that thereby the genuine sense of justice cannot be explained on purely biological grounds; and that the rudimentary sense of justice is «Janus-faced» – rational-emotional in character, as it is constrained greed plus a bundle of emotions. The paper also presents two ways in which the genuine sense of justice can develop out of its rudimentary form.
Rechtsgebiet(e): Rechtstheorie
Sprache: englisch, ca. 6997 Wörter
The Responsibility to overcome the Question of Guilt
Markus Fath
This paper deals with the question of guilt as one important decision factor for modern legal systems. First of all a short look on the Solomonic Judgment will point out the importance of considering a systemic point of view. Then the impacts of the integration of the question of guilt as decision factor for conflict resolutions are highlighted, considering different human relations on different social levels. The question of guilt always becomes a fertilizer of escalation. This will lead back to the modern legal systems and the necessity to overcome the question of guilt, respectively to overcome a personalizing point of view.
Rechtsgebiet(e): Rechtstheorie
Sprache: englisch, ca. 9092 Wörter
Shared Responsibility
Markus Fath
The paper starts with a short summary of the work done so far by the author on this topic by pointing out the necessity to overcome the question of guilt as a decision factor. Then by the example of (sexual) child abuse the concept of shared responsibility as replacement is introduced and specified. The paper closes with a suggestion of practical measures that are able to leave a sustainable impact on necessary changes of social structures and make a contribution to the goal of general prevention.
Rechtsgebiet(e): Rechtstheorie
Sprache: englisch, ca. 3655 Wörter
The role of the Internet in educational justice
Vera Gehlen-Baum
Based on a recent idea of the German government, the costs of the Internet are going to be included in payments. This indicates the thinking that this could be an important first step for creating more justice in education. Therefore it is necessary not only to have access to this kind of information but also to have the competency to use it, as a computer and the access to the Internet itself do not make any difference regarding learning (Clark, 1994). Regarding these aspects, it is not merely the possession of Internet access, which is important for the educational justice, but rather the competency, or the actual use of the Internet.
Rechtsgebiet(e): Rechtstheorie
Sprache: englisch, ca. 1957 Wörter

Ηλεκτρονική διεξαγωγή της πολιτικής δίκης

2011-07-17T11:31:00.000-07:00

Με το ν. 3994/2011 "Εξορθολογισμός και βελτίωση στην απονομή της πολιτικής δικαιοσύνης και άλλες διατάξεις", με τον οποίο τροποποιείται ο ΚΠολΔ εισάγονται, μεταξύ άλλων, για πρώτη φορά ρυθμίσεις για την ηλεκτρονική διεξαγωγή της δίκης στην πολιτική δίκη. Ο ΚΠολΔ έτσι ακολουθεί το πρότυπο άλλων, αλλοδαπών νομοθεσιών όπως η γερμανική που καθιστούν δυνατή την αξιοποίηση της σύγχρονης τεχνολογίας της πληροφορικής.

Ειδικότερα, θεμελιακή είναι η διάταξη του άρθρου 119 παρ. 4 ΚΠολΔ που ορίζει τα εξής:
Τα δικόγραφα είναι δυνατόν να υποβάλλονται και με ηλεκτρονικά μέσα, εφόσον φέρουν προηγμένη ηλεκτρονική υπογραφή, κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 του προεδρικού διατάγματος 150/2001 (Α΄ 125). Το δικόγραφο που έχει υποβληθεί με ηλεκτρονικά μέσα θεωρείται ότι κατατέθηκε, εφόσον επιστραφεί στον αποστολέα του εγγράφου από το δικαστήριο ηλεκτρονική απόδειξη, που θα φέρει προηγμένη ηλεκτρονι-
κή υπογραφή, κατά την άνω έννοια και θα περιέχει και την έκθεση κατάθεσης.

Πιο ειδικά, η δυνατότητα ηλεκτρονικής κατάθεσης προβλέπεται και στο άρθρο 21 παρ. 1 ΚΠολΔ που μεταξύ άλλων προβλέπει ότι "Η κατάθεση του δικογράφου μπορεί να γίνεται και με ηλεκτρονικά μέσα σύμφωνα με την παράγραφο 4 του άρθρου 119", καθώς και ότι "Στη γραμματεία κάθε δικαστηρίου τηρείται και ηλεκτρονικό αρχείο αγωγών".

Πέρα από την ηλεκτρονική κατάθεση της αγωγής γίνεται δυνατή και η ηλεκτρονική επίδοσή της. Το άρθρο 122 παρ. 5 ΚΠολΔ προβλέπει ότι: "Τα δικόγραφα είναι δυνατόν να επιδίδονται, σύμφωνα με την παράγραφο 1, και με ηλεκτρονικά μέσα, εφόσον φέρουν προηγμένη ηλεκτρονική υπογραφή, κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 του προεδρικού διατάγματος 150/2001. Το δικόγραφο που έχει επιδοθεί με ηλεκτρονικά μέσα θεωρείται ότι επιδόθηκε, εφόσον επιστραφεί στον αποστολέα του εγγράφου από τον παραλήπτη ηλεκτρονική απόδειξη, που θα φέρει προηγμένη ηλεκτρονική υπογραφή, κατά την άνω έννοια και θα ισχύει ως έκθεση επίδοσης.

Προϋπόθεση έτσι για το υποστατό των διαδικαστικών πράξεων που διενεργούνται με ηλεκτρονικά μέσα είναι η χρήση προηγμένης ηλεκτρονικής υπογραφής. Σύμφωνα με το άρθρο 2 αριθ. 2 π.δ. 150/2001, προηγμένη είναι ηλεκτρονική υπογραφή που πληροί τους εξής όρους: α) συνδέεται µονοσήµαντα µε τον υπογράφοντα, β) είναι ικανή να καθορίσει ειδικά και αποκλειστικά την ταυτότητα του υπογράφοντος, γ) δηµιουργείται µε µέσα τα οποία ο υπογράφων µπορεί να διατηρήσει υπό τον αποκλειστικό του έλεγχο και δ) συνδέεται µε τα δεδοµένα στα οποία αναφέρεται κατά τρόπο, ώστε να µπορεί να εντοπισθεί οποιαδήποτε µεταγενέστερη αλλοίωση των εν λόγω δεδομένων.

Σύμφωνα με τον ορισμό της προηγμένης ηλ. υπογραφής που καθιερώνεται στην παραπάνω διάταξη, η μόνη τεχνολογία ηλ. υπογραφής που πληροί τις προϋποθέσεις του νόμου είναι η ψηφιακή υπογραφή, δηλ. εκείνη η ηλ. υπογραφή που χρησιμοποιεί ασσύμμετρη κρυπτογραφία (βλ. Ιγγλεζάκη, Οι νομικές ρυθμίσεις για τις ψηφιακές υπογραφές. Η οδηγία 1999/93/ΕΚ και οι εθνικές νομοθεσίες, Επισκόπηση Εμπορικού Δικαίου, 2000, σελ. 619 επ., ο ίδιος, Δίκαιο της πληροφορικής, εκδ. Σάκκουλα 2008, αριθ. περιθ. 538 και επ.).

Περαιτέρω, με την παραπομπή στη διάταξη του άρθρου 3 παρ. π.δ. 150/2001 γίνεται σαφές ότι πέρα από την προηγμένη ηλ. υπογραφή θα πρέπει για να είναι έγκυρη η διαδικαστική πράξη να έχει δημιουργεί από ασφαλή διάταξη δημιουργίας υπογραφής και να βασίζεται σε αναγνωρισμένο πιστοποιητικό.

Συνακόλουθα, θα πρέπει οι χρήστες του συστήματος όπως περιγράφεται στο νόμο να κάνουν χρήση υπηρεσιών πιστοποίησης ηλ. υπογραφής και μάλιστα των παρόχων που είναι εγγεγραμμένοι στην ΕΕΤΤ.

Ακόμα, προβλέπεται στο νόμο η εισαγωγή νέων μέσων (multimedia) κατά τη συζήτηση των υποθέσεων από τα δικαστήρια. Συγκεκριμένα, το άρθρο 270 παρ. 7 ΚΠολΔ προβλέπει ότι: "Το δικαστήριο, ύστερα από αίτηση των διαδίκων ή αυτεπαγγέλτως, μπορεί να αποφασίσει oι διάδικοι και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι τους κατά τη διάρκεια της συζήτησης να παρίστανται σε άλλο τόπο και να ενεργούν εκεί διαδικαστικές πράξεις. Η συζήτηση αυτή μεταδίδεται ταυτόχρονα με ήχο και εικόνα στην αίθουσα συνεδρίασης του δικαστηρίου και στον τόπο, όπου παρίστανται οι διάδικοι και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι τους".

Παρόμοια ισχύουν και για την εξέταση μαρτύρων και πραγματογνωμόνων. Η παρ. 8 του παραπάνω άρθρου ορίζει ότι:

Το δικαστήριο, ύστερα από αίτηση των διαδίκων ή αυτεπαγγέλτως, μπορεί να αποφασίσει την εξέταση μαρτύρων, πραγματογνωμόνων και διαδίκων χωρίς αυτοί να παρίστανται στην αίθουσα συνεδρίασής του, η δε σχετική απόφαση του δικαστηρίου δεν υπόκειται σε ένδικα μέσα. Η εξέταση μεταδίδεται ταυτόχρονα με ήχο και εικόνα στην αίθουσα συνεδρίασης του δικαστηρίου και στον τόπο εξέτασης των μαρτύρων, πραγματογνωμόνων και διαδίκων. Η εξέταση αυτή, η οποία θεωρείται ότι διεξάγεται ενώπιον του δικαστηρίου, έχει την ίδια αποδεικτική ισχύ με την εξέταση στο ακροατήριο.»

Για να ισχύσουν οι παραπάνω διατάξεις προβλέπεται στο άρθρο 72 του νόμου η έκδοση προεδρικού διατάγματος, με το οποίο θα ορίζονται οι ειδικότερες προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο θα γίνεται και θα αποδεικνύεται η με ηλεκτρονικά μέσα κατάθεση της αγωγής, η με ηλεκτρονικά μέσα σύνταξη της έκθεσης κατάθεσης της αγωγής και η τήρηση του ηλεκτρονικού αρχείου αγωγών. Παρόμοια ισχύουν και για τις διατάξεις των παραγράφων 7 και 8 του άρθρου 270 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας οι λεπτομέρειες εφαρμογής της και ειδικότερα η διεξαγωγή της συζήτησης και η εξέταση προσώπων από το δικαστήριο με τεχνολογικά μέσα, όταν τα πρόσωπα αυτά βρίσκονται εκτός της αίθουσας του δικαστηρίου και σε άλλο τόπο. Αναμένεται επίσης η έκδοση κοινής απόφασης του Υπουργού Οικονομικών και Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με την οποία θα προσδιορίζεται ειδικότερα ο τρόπος καταβολής και είσπραξης τελών και ενσήμων για τα δικόγραφα που κατατίθενται και επιδίδονται ηλεκτρονικά.

Ακόμα, αναθεωρείται το δίκαιο της απόδειξης και επαναδιατυπώνεται η διάταξη του άρθρου 444 παρ. 2, η οποία μπορούμε να πούμε ότι αφορά το λεγόμενο "ηλεκτρονικό έγγραφο", που στο ελληνικό δίκαιο νοείται ως μηχανική απεικόνιση.

Ειδικότερα, η εν λόγω διάταξη ορίζει ότι: "Μηχανική απεικόνιση, κατά την έννοια της παραγράφου 1, είναι και κάθε μέσο το οποίο χρησιμοποιείται από υπολογιστή ή περιφερειακή μνήμη υπολογιστή, με ηλεκτρονικό, μαγνητικό ή άλλο τρόπο, για εγγραφή, αποθήκευση, παραγωγή ή αναπαραγωγή στοιχείων, που δεν μπορούν να διαβαστούν άμεσα, όπως επίσης και κάθε μαγνητικό, ηλεκτρονικό ή άλλο υλικό στο οποίο εγγράφεται οποιαδήποτε πληροφορία, εικόνα, σύμβολο ή ήχος, αυτοτελώς ή σε συνδυασμό, εφόσον τα μέσα και τα υλικά αυτά προορίζονται ή είναι πρόσφορα να αποδείξουν γεγονότα που έχουν έννομη σημασία".

Η διάταξη αυτή επαναλαμβάνει τη διατύπωση του άρθρου 13 περ. γ΄ εδαφ. β΄ ΠΚ και η σημασία της είναι πρόδηλη, αφού καθιερώνει ως αποδεικτικό μέσο στην πολιτική δίκη το ηλεκτρονικό έγγραφο, όταν αυτό συγκεντρώνει τις προϋποθέσεις που προβλέπονται για να θεωρηθεί μηχανική απεικόνιση.

Σημειώνεται, ωστόσο, ότι δεν τίθεται ως προϋπόθεση η ύπαρξη ηλεκτρονικής ή προηγμένης ηλεκτρονικής υπογραφής για την αποδεικτική ισχύ ενός εγγράφου, όπως σε άλλα δίκαια. Αυτό ίσως δημιουργήσει προβλήματα στην πράξη, διότι ελλείπει ένας μηχανισμός που να εγγυάται την μη αλλοίωση του περιεχομένου ενός ηλεκτρονικού εγγράφου και θα απαιτείται ασφαλώς η συνδρομή πραγματογνωμόνων σε περίπτωση όπου αμφισβητείται η γνησιότητα μιας μηχανικής απεικόνισης (κατ' ανταπόδειξη).

Γνώμη 13/2011 της ομάδας του άρθρου 29 για τις υπηρεσίες εντοπισμού θέσης σε έξυπνες φορητές συσκευές

2011-06-29T13:27:00.000-07:00

Η Ομάδα του άρθρου 29 δημοσίευσε στις 19.5.2011 την υπ' αριθ. 13/2011 Γνώμη σχετικά με τις υπηρεσίες εντοπισμού θέσης σε εφαρμογές "έξυπνων" κινητών (smartphones), ιδίως σε ό,τι αφορά τα λειτουργικά συστήματα για κινητά της Apple και της Google.

Η παραπάνω επιτροπή εμπειρογνωμόνων δέχθηκε ότι, σύμφωνα με τις οδηγίες ΕΕ για την προστασία προσωπικών δεδομένων, πριν από κάθε χρήση δεδομένων θέσης οι χρήστες θα πρέπει να ενημερώνονται ενδελεχώς για την έκταση και το σκοπό της συλλογής δεδομένων και στη συνέχεια να δίνουν τη συγκατάθεσή τους. Παράλληλα, θα πρέπει να μπορούν να ρυθμίζουν τον εντοπισμό της θέσης τους. Οι υπηρεσίες θα πρέπει να προβάλλονται στη συσκευή και ο χρήστης θα πρέπει να μπορεί να διαγράφει όλα τα δεδομένα θέσης από τη συσκευή του.

Οι παροχείς υπηρεσίες δεν θα πρέπει να διατηρούν τις πληροφορίες περισσότερο από όσο είναι αναγκαίο για την εκάστοτε εφαρμογή και σε περίπτωση που αυτές διατηρούνται θα πρέπει να ανωνυμοποιούνται.

Ειδικότερα, τα συμπεράσματα του εγγράφου έχουν ως εξής:

1. Legal framework
• The EU legal framework for the use of geolocation data from smart mobile devices is primarily the data protection directive. Location data from smart mobile devices are personal data. The combination of the unique MAC address and the calculated location of a WiFi access point should be treated as personal data.
• In addition, the revised e-privacy directive 2002/58/EC only applies to the processing of base station data by telecom operators.

2 Controllers
• Three types of controllers can be discerned. They are: controllers of geolocation infrastructure (in particular controllers of mapped WiFi access points); providers of geolocation applications and services and developers of the operating system of smart mobile devices.

3 Legitimate ground
• Because location data from smart mobile devices reveal intimate details about the private life of their owner, the main applicable legitimate ground is prior informed consent.
• Consent cannot be obtained through general terms and conditions.
• Consent must be specific, for the different purposes that data are being processed for, including for example profiling and or behavioural targeting purposes from the controller. If the purposes of the processing change in a material way, the controller must seek renewed specific consent.
• By default, location services must be switched off. A possible opt-out mechanism does not constitute an adequate mechanism to obtain informed user consent.
• Consent is problematic with regard to employees and children. With regard to employees, employers may only adopt this technology when it is demonstrably necessary for a legitimate purpose, and the same goals cannot be achieved with less intrusive means. With regard to children, parents must be judge whether the use of such an application is justified in specific circumstances. At the very least they must inform their children, and, as soon as reasonably possible, allow them to participate in the decision to use such an application.
• The Working Party recommends limiting the scope of consent in terms of time and remind users at least once a year. The Working Party equally recommends sufficient granularity in the consent with regard to the precision of the location data.
• Data subjects must be able to withdraw their consent in a very easy way, without any negative consequences for the use of their device.
• With regard to the mapping of WiFi access points, companies can have a legitimate interest in the necessary collection and processing of the MAC addresses and calculated locations of WiFi access points for the specific purpose of offering geolocation services. The balance of interests between the rights of the controller and the rights of the data subjects requires that the controller offers the right to easily and permanently opt-out from the database, without demanding additional personal data.

4 Information
• Information must be clear, comprehensive, understandable for a broad, nontechnica audience and permanently and easily accessible. The validity of consent is inextricably linked to the quality of the information about the service.
• Third parties like browsers and social networking sites have a key role to fulfill when it comes to the visibility and quality of the information about the processing of geolocation data.

5 Data subject rights
• The different controllers of geolocation information from mobile devices should enable their customers to obtain access to their location data in a human readable format and allow for rectification and erasure without collecting excessive personal data.
• Data subjects also have a right to access, rectify and erase possible profiles based on these location data.
• The Working Party recommends the creation of (secure) online access.

6 Retention periods
• Providers of geolocation applications or services should implement retention policies which ensure that geolocation data, or profiles derived from such data, are deleted after a justified period of time.
• If the developer of the operating system and/or controller of the geolocation infrastructure processes a unique number such as a MAC address or a UDID in
relation to location data, the unique identification number may only be stored for a maximum period of 24 hours, for operational purposes.

Η Επιτροπή παρουσιάζει «οδηγό» για τα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας προς ενίσχυση της δημιουργικότητας και της καινοτομίας

2011-06-29T13:03:00.000-07:00

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημοσιοποίησε στις 24/5/2011 τη νέα στρατηγική της για τα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας. Στόχος του νέου εκσυγχρονισμένου πλαισίου είναι η ενθάρρυνση της δημιουργικότητας και της καινοτομίας.

Με τις προτάσεις της η Επιτροπή αποσκοπεί να συμβάλλει στην προστασία της βιομηχανικής και πνευματικής ιδιοκτησίας, στη διευκόλυνση της πρόσβασης στα έργα, τα προϊόντα και τις υπηρεσίες και να δημιουργήσει νέες ευκαιρίες για τις επιχειρήσεις. Ο λόγος για τον εκσυγχρονισμό που προωθείται είναι οι τεχνολογικές αλλαγές που έχουν συντελεσθεί και η εντεινόμενη σημασία του Διαδικτύου, το οποίο δημιουργεί ένα νέο περιβάλλον εντός του οποίου τα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας αλλάζουν δραματικά.

Η στρατηγική περιλαμβάνει μια ποικιλία από τις πτυχές του διπλώματος ευρεσιτεχνίας για τη δίωξη των παρανομίων και αυστηρότερα μέτρα κατά της παραποίησης και της πειρατείας. Αυτό γίνεται για να διασφαλιστεί ότι τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας καλύπτονται πλήρως. Επιπλέον, η Επιτροπή προτείνει ένα σύστημα, καθώς οι χρήστες αποκτούν καλύτερη πρόσβαση στα ορφανά έργα (MEMO/11/333).

Ειδικότερα, το δελτίο τύπου της Επιτροπής έχει ως εξής:

Reference: IP/11/630 Date: 24/05/2011
Τα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας (ΔΔΙ), τα οποία περιλαμβάνουν διπλώματα ευρεσιτεχνίας, εμπορικά σήματα, σχέδια και γεωγραφικές ενδείξεις, καθώς και τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας (δικαιώματα δημιουργού) και συγγενικά δικαιώματα (για τους εκτελεστές, παραγωγούς, και ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς), υπάρχουν εδώ και αιώνες. Συχνά, χωρίς καν να το συνειδητοποιούμε, επηρεάζουν την καθημερινή μας ζωή: προστατεύουν την τεχνολογία που χρησιμοποιούμε (αυτοκίνητα, κινητά τηλέφωνα, τρένα), τα τρόφιμα που καταναλώνουμε και τη μουσική που ακούμε ή τις ταινίες βλέπουμε. Αλλά τα τελευταία χρόνια, η τεχνολογική αλλαγή και, ιδιαίτερα, η αυξανόμενη σημασία των διαδικτυακών δραστηριοτήτων έχουν αλλάξει εντελώς τον κόσμο όπου ασκούνται τα ΔΔΙ. Ο υφιστάμενος συνδυασμός των ευρωπαϊκών και εθνικών κανόνων δεν είναι πλέον προσαρμοσμένος στη σημερινή κατάσταση και πρέπει να εκσυγχρονιστεί. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Επιτροπή υιοθέτησε σήμερα ολοκληρωμένη στρατηγική για τον εκσυγχρονισμό του νομικού πλαισίου που εφαρμόζεται στα ΔΔΙ. Στόχος μας είναι να μπορούν οι εφευρέτες, οι δημιουργοί, οι χρήστες και οι καταναλωτές να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες και να ενισχυθεί η δυνατότητα για νέες επιχειρηματικές ευκαιρίες. Οι νέοι κανόνες θα καθορίσουν τη σωστή ισορροπία, αφενός, προωθώντας τη δημιουργία και την καινοτομία, εν μέρει με τη διασφάλιση ανταμοιβής και επενδύσεων για τους δημιουργούς και, αφετέρου, προωθώντας την ευρύτερη δυνατή πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες που προστατεύονται από ΔΔΙ. Η επίτευξη αυτής της ισορροπίας θα αποτελέσει πράγματι τη διαφορά για τις επιχειρήσεις (είτε πρόκειται για τον καλλιτέχνη που εργάζεται μόνος είτε για τις μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες) ενθαρρύνοντας τις επενδύσεις στην καινοτομία. Αυτό θα ωφελήσει την ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα της ΕΕ που εξασφαλίζεται μέσω της ενιαίας αγοράς. Οι καταναλωτές θα επωφεληθούν από μια ευρύτερη και ευκολότερη πρόσβαση στις πληροφορίες και στο πολιτιστικό περιεχόμενο, για παράδειγμα, στην ηλεκτρονική μουσική. Η στρατηγική αφορά πολλά θέματα για τη διασφάλιση της πλήρους κάλυψης των ΔΔΙ - από το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας που χρειάζεται μια επιχείρηση για να προστατεύσει μια εφεύρεση έως την αντιμετώπιση της κατάχρησης των εν λόγω εφευρέσεων μέσω πρότασης που εγκρίθηκε επίσης σήμερα, η οποία θα ενισχύσει τη δράση για την καταπολέμηση της παραποίησης/απομίμησης και της πειρατείας. Μεταξύ των πρώτων αποτελεσμάτων που παράγονται στο πλαίσιο αυτής της συνολικής στρατηγικής σε θέματα ΔΔΙ συγκαταλέγονται οι σημερινές προτάσεις οι οποίες αφορούν ένα πιο εύκολο σύστημα αδειοδότησης για τα αποκαλούμενα «ορφανά έργα» που θα επιτρέψει σε πολλά πολιτιστικά έργα να είναι προσβάσιμα ηλεκτρονικά, και νέο κανονισμό που αποσκοπεί στην ενίσχυση των δράσεων των τελωνειακών αρχών για την καταπολέμηση του εμπορίου προϊόντων που παραβιάζουν τα ΔΔΙ.

«Η διασφάλιση του κατάλληλου επιπέδου προστασίας των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας στην ενιαία αγορά είναι ουσιαστικής σημασίας για την οικονομία της Ευρώπης. Η πρόοδος εξαρτάται από νέες ιδέες και γνώσεις», δήλωσε ο Επίτροπος Εσωτερικής Αγοράς κ. Michel Barnier. «Δεν θα υπάρξουν επενδύσεις στην καινοτομία, εάν τα δικαιώματα δεν προστατεύονται. Από την άλλη πλευρά, οι καταναλωτές και οι χρήστες πρέπει να έχουν πρόσβαση σε πολιτιστικό περιεχόμενο, όπως για παράδειγμα στη μουσική που διατίθεται ηλεκτρονικά, ώστε να ανθίσουν νέα επιχειρηματικά μοντέλα και η πολιτιστική πολυμορφία. Στόχος μας σήμερα είναι να επιτευχθεί ισορροπία μεταξύ αυτών των δύο επιταγών προς το συμφέρον των ΔΔΙ εν γένει, για να αποτελέσει το ευρωπαϊκό πλαίσιο σε θέματα διανοητικής ιδιοκτησίας καθοριστικό παράγοντα για τις επιχειρήσεις και τους πολίτες και να προσαρμοστεί στον ηλεκτρονικό κόσμο και στον παγκόσμιο ανταγωνισμό των ιδεών.»

Ο κ. Algirdas Šemeta, Επίτροπος αρμόδιος για τα Τελωνεíα, δήλωσε: «Η εγκατάσταση των τελωνείων στα σύνορα είναι ιδανική για να προστατεύει τους πολίτες και τις νομοταγείς επιχειρήσεις και η συμβολή τους είναι πολύτιμη στην καταπολέμηση της παραποίησης/απομίμησης και της πειρατείας». Και πρόσθεσε: «Είμαι πεπεισμένος ότι ένα εύρωστο σύστημα δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας είναι σημαντικό για το σύνολο της οικονομίας της ΕΕ. Με τη σημερινή πρόταση, οι τελωνειακές αρχές θα είναι σε θέση να παρέχουν μεγαλύτερη προστασία στα ΔΔΙ και να αντιμετωπίζουν καλύτερα το εμπόριο προϊόντων που παραβιάζουν τα ΔΔΙ.»

Στο πλαίσιο της στρατηγικής για τα ΔΔΙ καθορίζεται μια σειρά βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων βασικών δράσεων πολιτικής σε διάφορους τομείς οι οποίοι περιλαμβάνουν:

Διπλώματα ευρεσιτεχνίας: Η Επιτροπή δρομολόγησε ήδη τον Απρίλιο προτάσεις για ένα ενιαίο καθεστώς προστασίας των ευρεσιτεχνιών στο πλαίσιο της ενισχυμένης συνεργασίας (βλ. IP/11/470). Εντωμεταξύ, θα συνεχισθούν οι εργασίες όσον αφορά τις προτάσεις σχετικά με τη δημιουργία ενός ενιαίου και ειδικού δικαστηρίου διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας για το κλασικό ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας και τα μελλοντικά ευρωπαϊκά διπλωμάτα ευρεσιτεχνίας με ενιαία ισχύ. Αυτό θα μείωνε σημαντικά τα δικαστικά έξοδα και το χρόνο που απαιτείται για την επίλυση διαφορών για τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας. Θα αύξανε επίσης την ασφάλεια δικαίου για τις επιχειρήσεις.

Εμπορικά σήματα: Ενώ η καταχώρηση του εμπορικού σήματος στην ΕΕ έχει εναρμονιστεί στα κράτη μέλη εδώ και περίπου 20 χρόνια και το κοινοτικό εμπορικό σήμα δημιουργήθηκε πριν από 15 χρόνια, υπάρχει μια αυξανόμενη ζήτηση για πιο σύγχρονα, αποτελεσματικά και συνεκτικά συστήματα καταχώρησης. Η Επιτροπή προτίθεται να υποβάλει προτάσεις εντός του 2011 για τον εκσυγχρονισμό του συστήματος εμπορικών σημάτων τόσο σε επίπεδο ΕΕ όσο και σε εθνικό επίπεδο και την προσαρμογή του στην εποχή του διαδικτύου.

Γεωγραφικές ενδείξεις (ΓΕ): Οι ΓΕ εξασφαλίζουν μια σχέση μεταξύ της ποιότητας του προϊόντος και της γεωγραφικής προέλευσής του. Ωστόσο, δεν υπάρχει επί του παρόντος ένα τέτοιο σύστημα σε επίπεδο ΕΕ για την προστασία των μη γεωργικών προϊόντων, όπως το μάρμαρο Carrara ή τα μαχαίρια Solingen. Αυτό οδηγεί σε απουσία ισότιμων όρων ανταγωνισμού στην ενιαία αγορά. Η Επιτροπή θα προβεί συνεπώς σε μια εις βάθος ανάλυση του ισχύοντος νομικού πλαισίου στα κράτη μέλη, καθώς και των πιθανών οικονομικών επιπτώσεων της προστασίας των μη γεωργικών ΓΕ το 2011 και το 2012. Ανάλογα με το αποτέλεσμα της αξιολόγησης των επιπτώσεων, θα μπορούσαν στη συνέχεια να υποβληθούν ενδεχομένως νομοθετικές προτάσεις.

Πολυεδαφική αδειοδότηση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας: Ενώ το ουσιαστικό πεδίο εφαρμογής των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας έχει εναρμονιστεί σε μεγάλο βαθμό, τα δικαιώματα εξακολουθούν να παρέχονται σε εθνική βάση. Στο πλαίσιο της ψηφιακής ενιαίας αγοράς, ο εξορθολογισμός της αδειοδότησης εκμετάλλευσης πνευματικών δικαιωμάτων και της κατανομής των εσόδων είναι μία από τις πιο σημαντικές προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπιστούν. Στο δεύτερο εξάμηνο του 2011, η Επιτροπή θα υποβάλει πρόταση για τη δημιουργία ενός νομικού πλαισίου για την αποτελεσματική πολυεδαφική συλλογική διαχείριση των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, ιδίως στον τομέα της μουσικής. Θα θεσπίσει επίσης κοινούς κανόνες για τη διαφανή διακυβέρνηση και την κατανομή των εσόδων. Κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2011, η Επιτροπή θα ξεκινήσει επίσης διαβούλευση για τα διάφορα θέματα που σχετίζονται με την ηλεκτρονική διανομή των οπτικοακουστικών έργων.

Ψηφιακές βιβλιοθήκες: Η δημιουργία ευρωπαϊκών ψηφιακών βιβλιοθηκών που διατηρούν και διαδίδουν την πλούσια πολιτιστική και πνευματική κληρονομιά της Ευρώπης αποτελεί το κλειδί για την ανάπτυξη της οικονομίας της γνώσης. Για να διευκολυνθεί αυτή η διαδικασία, η Επιτροπή υποβάλλει επίσης σήμερα νομοθετική πρόταση η οποία θα επιτρέψει την ψηφιοποίηση και την ηλεκτρονική διάθεση των καλούμενων «ορφανών έργων» (όπως βιβλία και άρθρα εφημερίδων ή περιοδικών που εξακολουθούν να προστατεύονται από δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, αλλά των οποίων οι κάτοχοι είναι άγνωστοι ή δεν μπορούν να εντοπιστούν για να παράσχουν την άδειά τους) - βλέπε MEMO/11/333. Παράλληλα, η Επιτροπή προσβλέπει στη σύναψη Μνημονίου Συμφωνίας μεταξύ των βιβλιοθηκών, των εκδοτών, των συγγραφέων και των εταιρειών συλλογικής διαχείρισης, το οποίο να διευκολύνει την επίλυση θεμάτων αδειοδότησης δικαιωμάτων για την ψηφιοποίηση και τη διάθεση των βιβλίων που έχουν εξαντληθεί.

Παραβίαση των ΔΔΙ: Η παραποίηση/απομίμηση και η πειρατεία αποτελούν αυξανόμενη απειλή για την οικονομία. Μεταξύ 2005 και 2009, ο αριθμός των καταγεγραμμένων περιπτώσεων, στα σύνορα της ΕΕ, εμπορευμάτων που είναι ύποπτα ότι παραβιάζουν δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας αυξήθηκε από 26.704 σε 43.572. Εντωμεταξύ, η δημιουργική βιομηχανία εκτιμά ότι η πειρατεία έχει κοστίσει στην ευρωπαϊκή μουσική, στον κινηματογράφο, την τηλεόραση και τη βιομηχανία λογισμικού 10 δισεκατομμύρια ευρώ και περισσότερες από 185.000 θέσεις εργασίας μόνο το 2008. Η Επιτροπή αναμένεται να εντείνει τις προσπάθειές της στον τομέα αυτό. Πρώτον, η Επιτροπή υπέβαλε σήμερα κανονισμό για την ενίσχυση του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου παραποίησης και πειρατείας, το οποίο ιδρύθηκε το 2009, με την ανάθεση των καθηκόντων του στο Γραφείο Εναρμόνισης στην Εσωτερική Αγορά (ΓΕΕΑ). Αυτό θα επιτρέψει στο Παρατηρητήριο να επωφεληθεί από την εμπειρογνωμοσύνη του ΓΕΕΑ σε θέματα διανοητικής ιδιοκτησίας και τη μεγάλη εμπειρία του όσον αφορά την χορήγηση εμπορικών σημάτων, σχεδίων και υποδειγμάτων. Ο κανονισμός διαβιβάζεται επί του παρόντος προς εξέταση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο. Δεύτερον, την άνοιξη του 2012, η Επιτροπή θα προτείνει την αναθεώρηση της οδηγίας σχετικά με την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας (βλ. IP/04/540). Η οδηγία προβλέπει μέτρα αστικού δικαίου που παρέχουν στους δικαιούχους τη δυνατότητα επιβολής των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας τους, αλλά θα πρέπει να προσαρμοστούν, ιδίως προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι συγκεκριμένες προκλήσεις του ψηφιακού περιβάλλοντος.

Επιβολή των ΔΔΙ από τις τελωνειακές αρχές: Τα τελωνεία εποπτεύουν όλες τις εμπορικές συναλλαγές που διέρχονται τα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ: διενεργούν ελέγχους για πολλούς σκοπούς και έχουν ουσιαστικό ρόλο στην καταπολέμηση του εμπορίου εμπορευμάτων που παραβιάζουν τα ΔΔΙ. Μόνο το 2009, οι τελωνειακές αρχές κατάσχεσαν πάνω από 40.000 ύποπτα φορτία που περιείχαν 118 εκατομμύρια αντικείμενα. Παρότι η πλειονότητα των εμπορευμάτων που κατασχέθηκαν είναι εμπορεύματα παραποίησης/απομίμησης ή πειρατικά, η μοναδική θέση που κατέχουν τα τελωνεία στα σύνορα, τους επιτρέπει να επιβάλουν την τήρηση ενός ευρέος φάσματος δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας. Στο πλαίσιο της συνολικής στρατηγικής σε θέματα ΔΔΙ που υιοθετήθηκε σήμερα, η Επιτροπή προτείνει επίσης έναν νέο τελωνειακό κανονισμό που αποσκοπεί στην περαιτέρω ενίσχυση του νομικού πλαισίου των δράσεων των τελωνειακών αρχών. Η πρόταση αποσκοπεί επίσης στην αντιμετώπιση του εμπορίου μικρών αποστολών εμπορευμάτων παραποίησης/απομίμησης που αποστέλλονται ταχυδρομικώς, τα οποία, στη συντριπτική πλειοψηφία τους, απορρέουν από συναλλαγές που πραγματοποιούνται μέσω διαδικτύου.

Ιστορικό
Τα ΔΔΙ αποτελούν έναν από τους ακρογωνιαίους λίθους της οικονομίας της ΕΕ και καθοριστικό παράγοντα για την περαιτέρω ανάπτυξή της. Το 2009, η αξία των 10 πρώτων σημάτων σε χώρες της ΕΕ ανήλθε σχεδόν στο 9% του ΑΕΠ κατά μέσο όρο. Οι δημιουργικές βιομηχανίες που βασίζονται στα πνευματικά δικαιώματα, όπως ο κλάδος του λογισμικού, οι εκδόσεις βιβλίων και εφημερίδων, η φωνογραφική και η κινηματογραφική βιομηχανία, συνέβαλαν κατά 3,3% στο ΑΕΠ της ΕΕ το 2006 και αντιπροσωπεύουν περίπου 1,4 εκατομμύρια ΜΜΕ, δηλαδή 8,5 εκατομμύρια θέσεις εργασίας. Η απασχόληση σε κλάδους της «οικονομίας της γνώσης» αυξήθηκε κατά 24% μεταξύ 1996 και 2006 έναντι 6% σε άλλους κλάδους.

Πρόταση οδηγίας για τα ορφανά έργα

2011-06-25T00:26:00.000-07:00

Στις 24 Μαΐου η Eυρωπαϊκή Επιτροπή δημοσίευσε μια στρατηγική για τον εκσυγχρονισμό των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας στην Ενιαία Αγορά. Κάποιες από τις πρωτοβουλίες που περιλαμβάνονται στο πλαίσιο της στρατηγικής αυτής είναι η και Πρόταση Οδηγίας για τα Ορφανά Έργα, στην οποία θα αναφερθούμε εδώ.
Αξίζει προηγουμένως να σημειωθεί ότι στη Χώρα μας ο Οργανισμός Πνευματικής Ιδιοκτησίας διεξάγει διαβούλευση για την πρόταση οδηγίας και τα λοιπά προτεινόμενα μέτρα, στη διεύθυνση: http://web.opi.gr/portal/page/portal/opi

Τα ορφανά έργα, αλλά και όσα έργα έχουν εξαντληθεί, προκαλούν σημαντικά προβλήματα ιδίως όσον αφορά τη δημιουργία ψηφιακών βιβλιοθηκών. Ως ορφανά νοούνται τα έργα των οποίων οι δικαιούχοι δεν μπορούν να προσδιορισθούν ή δεν μπορούν να ευρεθούν, στην περίπτωση που είναι γνωστοί και δεν είναι έτσι δυνατόν να τους ζητηθεί η άδεια για την ψηφιοποίηση και δημοσιοποίηση των έργων τους στο Διαδίκτυο, ακόμα και με τη διενέργεια της πλέον επιμελούς έρευνας. Αυτό έχει ως συνέπεια να δημιουργείται ανασφάλεια στους χρήστες των έργων και ανυπέρβλητα εμπόδια στις ψηφιακές βιβλιοθήκες, καθώς απαιτείται μια μακρά διαδικασία για την ανεύρεση των δικαιούχων, ενώ το σχετικό κόστος είναι ιδιαίτερα υψηλό (Από τη σχετική βιβλιογραφία βλ. Ι. Ιγγλεζάκη, Ζητήματα πνευματικής ιδιοκτησίας από τη μετάβαση των βιβλιοθηκών στην ψηφιακή εποχή, Επισκόπηση Εμπορικού Δικαίου 2010, σελ. 658-671, του ίδιου, Ψηφιακές βιβλιοθήκες, Συνήγορος 2009 (72), σελ. 74-76, Commission of the European Commission, Green Paper – Copyright in the Knowledge Economy, COM (2008) 466/3• M.–D. Papadopoulou, The Issue of ‘Orphan’ Works in Digital Libraries, σε: Ioannis Iglezakis, Tatiana-Eleni Synodinou, Sarantos Kapidakis (eds.), E-Publishing and Digital Libraries Legal and Organizational Issues (υπό έκδοση)• G. Spindler/J. Heckmann, Retrodigitalisierung verwaister Printpublikationen, GRUR Int 2008, σελ. 271 επ.• i2010 Digital Libraries Initiative – High Level Expert Group on Digital Libraries, Final Report, “Digital Libraries: Recommendations and Challenges for the Future, Dec. 2009• S. Van Gompel, Unlocking the Potential of Pre-existing Content: How to Address the Issue of Orphan Works in Europe? IIC 2007, σελ. 669 επ.)

Για την επίλυση του ζητήματος υποβλήθηκε η πρόταση οδηγίας της 24.5.2011 COM(2011) 289 τελικό 2011/0136 (COD). Όπως προκύπτει από την αιτιολογική έκθεση της πρότασης οδηγίας, κύριος στόχος της είναι η δημιουργία ενός νομικού πλαισίου για την εξασφάλιση της νόμιμης, διασυνοριακής διαδικτυακής πρόσβασης σε ορφανά έργα που περιλαμβάνονται σε διαδικτυακές ψηφιακές βιβλιοθήκες ή αρχεία υπό τη διαχείριση διαφόρων οργανισμών που προσδιορίζονται στην παρούσα πρόταση, όταν τα εν λόγω ορφανά έργα χρησιμοποιούνται για την επίτευξη της αποστολής δημοσίου συμφέροντος των ανωτέρω οργανισμών. Στα έργα αυτά συγκαταλέγονται έργα που δημοσιεύονται με τη μορφή βιβλίων, επιστημονικών περιοδικών, εφημερίδων, περιοδικών ή άλλων γραπτών κειμένων, συμπεριλαμβανομένων και των έργων που είναι ενσωματωμένα σε αυτά, καθώς και οπτικοακουστικά και κινηματογραφικά έργα που περιλαμβάνονται στις συλλογές ιδρυμάτων κινηματογραφικής κληρονομιάς, και ακουστικά, οπτικοακουστικά και κινηματογραφικά έργα που παράχθηκαν από δημόσιους ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς και περιλαμβάνονται στα αρχεία τους.

Ο εν λόγω στόχος δύναται να επιτευχθεί μέσω ενός συστήματος αμοιβαίας αναγνώρισης ενός έργου ως ορφανού. Προκειμένου να εξασφαλίσουν την αναγνώριση έργων ως «ορφανών»,
οι βιβλιοθήκες, τα εκπαιδευτικά ιδρύματα, τα μουσεία ή τα αρχεία, τα ιδρύματα κινηματογραφικής κληρονομιάς και οι δημόσιοι ραδιοτηλεοπτικοί οργανισμοί υποχρεούνται να πραγματοποιήσουν προηγουμένως επιμελή αναζήτηση, σύμφωνα με τις απαιτήσεις που ορίζονται στην προτεινόμενη οδηγία, στο κράτος μέλος όπου δημοσιεύθηκε αρχικά το έργο. Αν από την επιμελή αναζήτηση αποδειχθεί το καθεστώς ενός έργου ως «ορφανού», το σχετικό έργο θα θεωρείται ορφανό σε ολόκληρη την ΕΕ, καθιστώντας περιττή τη διενέργεια πολλαπλών επιμελών αναζητήσεων. Σε αυτή τη βάση, θα είναι δυνατή η διάθεση ορφανών έργων στο διαδίκτυο για πολιτιστικούς και εκπαιδευτικούς σκοπούς χωρίς προηγούμενη άδεια, εκτός εάν ο ιδιοκτήτης του έργου θέσει τέλος στο καθεστώς του ως ορφανού.

Ένας περαιτέρω στόχος της παρούσας πρότασης είναι να διασφαλίσει ότι το νομικό πλαίσιο που θα ισχύει για τα ορφανά έργα δεν θα παρακωλύει τη χρήση διευρυμένων συλλογικών αδειών που περιλαμβάνουν έργα που θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως ορφανά. Ο ως άνω στόχος δύναται να επιτευχθεί με τον καθορισμό των προϋποθέσεων υπό τις οποίες τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέψουν την έκδοση συλλογικών αδειών που περιλαμβάνουν έργα κατόχων πνευματικών δικαιωμάτων οι οποίοι δεν έχουν συναινέσει ρητώς στην εκπροσώπησή τους από την εταιρεία συλλογικής διαχείρισης και τα οποία ενδέχεται να είναι ορφανά.

Σύμφωνα με το άρθρο 2 της πρότασης οδηγίας, ένα έργο θεωρείται ορφανό εάν ο κάτοχος των δικαιωμάτων του έργου δεν ταυτοποιηθεί ή, ακόμα και αν έχει ταυτοποιηθεί, δεν εντοπιστεί μετά από τη διενέργεια επιμελούς αναζήτησης του κατόχου των δικαιωμάτων σύμφωνα με το άρθρο 3. Παραπέρα, ορίζεται ότι σε περίπτωση που ένα έργο έχει περισσότερους από έναν κατόχους δικαιωμάτων, και ένας από αυτούς έχει ταυτοποιηθεί και εντοπιστεί, το έργο δεν θεωρείται ορφανό.

Στο άρθρο 3 εισάγεται ο κανόνας της επιμελούς αναζήτησης, σύμφωνα με τον οποίο, προκειμένου να εξακριβωθεί αν ένα έργο είναι ορφανό, οι οργανισμοί (δημόσιες βιβλιοθήκες, εκπαιδευτικά ιδρύματα ή μουσεία, αρχεία, ιδρύματα κινηματογραφικής κληρονομιάς και δημόσιους ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς), τους οποίους αφορά η οδηγία, διασφαλίζουν τη διενέργεια επιμελούς αναζήτησης για κάθε έργο, καταφεύγοντας στις κατάλληλες πηγές για την κατηγορία των σχετικών έργων. Πιο πέρα, προβλέπεται ότι οι πηγές που είναι κατάλληλες για κάθε κατηγορία έργων καθορίζονται από κάθε κράτος μέλος, κατόπιν διαβούλευσης με τους κατόχους δικαιωμάτων και τους χρήστες, και περιλαμβάνουν τις πηγές που αναφέρονται στο παράρτημα, καθώς και ότι η διενέργεια επιμελούς αναζήτησης απαιτείται να διεξάγεται μόνο στο κράτος μέλος της πρώτης δημοσίευσης ή αναμετάδοσης, ενώ τα κράτη μέλη πρέπει να διασφαλίζουν ότι τα αποτελέσματα των επιμελών αναζητήσεων που διεξάγονται εντός των συνόρων τους καταγράφονται σε βάση δεδομένων ανοιχτή για το κοινό.

Άλλος κανόνας που παρουσιάζει ενδιαφέρον είναι ο κανόνας της αμοιβαίας αναγνώρισης, σύμφωνα με τον οποίο, ένα έργο που θεωρείται ορφανό δυνάμει του άρθρου 2 σε ένα κράτος μέλος θεωρείται ορφανό έργο σε όλα τα κράτη μέλη.

Παραπέρα, για τη λήξη του καθεστώτος των ορφανών έργων ορίζεται ότι ο κάτοχος των δικαιωμάτων ενός έργου που θεωρείται ορφανό έχει, ανά πάσα στιγμή, τη δυνατότητα να θέσει τέλος στο καθεστώς του έργου ως ορφανού.

Η πρόταση οδηγία ρυθμίζει στη συνέχεια τις επιτρεπόμενες και τις εγκεκριμένες χρήσεις ορφανών έργων. Ειδικότερα, οι σχετικές διατάξεις των άρθρων 6 και 7έχουν ως εξής:

Άρθρο 6- Επιτρεπόμενες χρήσεις ορφανών έργων
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι οργανισμοί που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 επιτρέπεται να χρησιμοποιούν ένα ορφανό έργο με τους κατωτέρω τρόπους:
α) θέτοντας το ορφανό έργο στη διάθεση του κοινού, κατά την έννοια του άρθρου 3 της οδηγίας 2001/29/ΕΚ 11
β) μέσω αναπαραγωγής, κατά την έννοια του άρθρου 2 της οδηγίας 2001/29/ΕΚ, για σκοπούς ψηφιοποίησης, διάθεσης στο κοινό, ευρετηρίασης, καταλογογράφησης, συντήρησης ή αποκατάστασης.
2. Ωστόσο, εκτός εάν προβλέπεται άλλως στο άρθρο 7, οι οργανισμοί που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιούν ορφανά έργα για να επιτύχουν στόχους που δεν εμπίπτουν στις αποστολές τους δημοσίου συμφέροντος, και συγκεκριμένα στη συντήρηση, την αποκατάσταση και την παροχή πολιτιστικής και εκπαιδευτικής πρόσβασης στα έργα που περιλαμβάνονται στις συλλογές τους. 3. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται υπό την επιφύλαξη της ελευθερίας των εν λόγω οργανισμών να συνάπτουν συμβάσεις κατά την εκτέλεση των αποστολών τους δημοσίου συμφέροντος.
4. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι οργανισμοί που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1, όταν χρησιμοποιούν ορφανά έργα σύμφωνα με την παράγραφο 1, τηρούν αρχεία της επιμελούς αναζήτησης που διεξήγαγαν και αρχεία χρήσης ανοιχτά στο κοινό.

Άρθρο 7 - Εγκεκριμένες χρήσεις ορφανών έργων
1. Τα κράτη μέλη δύνανται να παρέχουν άδεια στους οργανισμούς που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 να χρησιμοποιούν ένα ορφανό έργο για άλλους σκοπούς εκτός από εκείνους που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 2, υπό την προϋπόθεση ότι:
(1) οι οργανισμοί που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 τηρούν αρχεία της επιμελούς αναζήτησης που διεξήγαγαν·
(2) οι οργανισμοί τηρούν αρχεία ανοιχτά στο κοινό σχετικά με τη χρήση των ορφανών έργων από τον οργανισμό·
(3) στην περίπτωση ορφανού έργου όπου ο κάτοχος δικαιωμάτων έχει ταυτοποιηθεί, αλλά δεν έχει εντοπιστεί, το όνομα του κατόχου δικαιωμάτων αναφέρεται σε κάθε χρήση του έργου·
(4) οι κάτοχοι δικαιωμάτων που θέτουν τέλος στο καθεστώς του έργου ως ορφανού, κατά την έννοια του άρθρου 5, αμείβονται για τη χρήση του έργου που έχει γίνει από τους οργανισμούς που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1.
(5) οι κάτοχοι δικαιωμάτων δύνανται να αξιώσουν την αμοιβή τους βάσει του σημείου 4 εντός προθεσμίας που ορίζεται από τα κράτη μέλη και η οποία δεν μπορεί να είναι μικρότερη των πέντε ετών από την ημερομηνία της πράξης που γέννησε την αξίωση.
2. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιλέξουν τα μέσα για την παροχή άδειας χρήσης κατά την έννοια της παραγράφου 1, και παραμένουν ελεύθερα να αποφασίσουν για τη χρήση οιωνδήποτε εσόδων δεν έχουν απαιτηθεί μετά τη λήξη της προθεσμίας που ορίζεται σύμφωνα με την παρ. 1 σημείο 5.

ICAIL 2011: The Thirteenth International Conference on Artificial Intelligence and Law June 6, 2011 – June 10, 2011

2011-06-07T06:54:00.000-07:00

The 13th International Conference on AI and Law (ICAIL 2011) will be held in Pittsburgh, Pennsylvania, USA, June 6-10, 2011, at the University of Pittsburgh School of Law under the auspices of the International Association for Artificial Intelligence and Law (IAAIL), an organization devoted to promoting research and development in the field of AI and Law with members throughout the world.

The field of AI and Law is concerned with:

- the study of legal reasoning and argumentation, using computational methods
- the formal representation of norms, normative actions, normative systems and norm-governed societies and multi-agent systems
- the investigation of techniques from advanced information technology, using law as the illustrative domain
- applications of advanced information technology to support tasks in the legal domain.

ICAIL provides a forum for the presentation and discussion of the latest research results and practical applications and stimulates interdisciplinary and international collaboration. Previous ICAIL conferences have been held biennially since 1987, with proceedings published by ACM.

Invited Speakers

Data, Knowledge, and Discovery in Legal Cases
Dave Lewis
David D. Lewis Consulting

Abstract: The past decade has seen the birth of a multi-billion dollar electronic discovery (e-discovery) software and services industry in which information retrieval (IR) and artificial intelligence (AI) methods play a pivotal role. Machine learning and statistical IR play a central role, and I will review their applications in e-discovery, as well as the perceptions that have emerged about them in the e-discovery community. I then take up two very different ways in which the demands of e-discovery suggest new research areas for AI. First, I make the case that knowledge-based methods should, and are likely to, play a larger role in e-discovery in the future. Second, I outline a new computational learning theory framework (Finite Population Annotation) motivated by the nature of machine learning applications in e-discovery, and the need for their outputs to stand up in court.

Biography: David D. Lewis, Ph.D. (www.DavidDLewis.com) is a Chicago-based consulting computer scientist working in the areas of information retrieval, data mining, natural language processing, and the evaluation of complex information systems. He formerly held research positions at AT&T Labs, Bell Labs, and the University of Chicago. He has published more than 75 scientific papers and 8 patents, and was elected a Fellow of the American Association for the Advancement of Science in 2006.

Rules-Driven Business Services: Flexibility within the Boundaries of the Law
Jorke van der Pol
Senior advisor, Ministry of the Interior and Kingdom Relations Immigration and Naturalisation Service, The Netherlands

Abstract: The Dutch Immigration and Naturalization Service (IND) is renewing its organization, business processes and complete IT landscape in the Renewal Program “IND with the Times”. One aspect of this program is the new information system INDiGO. This is a knowledge-based, service-oriented system, composed of standard components (Siebel, FileNet, Oracle Fusion Middleware) and a rule engine (BeInformed). The rule engine contains all knowledge on relevant laws, regulations and policies and offers this knowledge ‘as-a-service’. But the rule engine also contains knowledge on the process flow, i.e. the order in which the 165 Business Services are to be executed. At any moment in time, the rule-engine can be consulted to provide those Business Services that are relevant to the specific case and customer at that specific moment. This creates a highly flexible system; changes in law, regulation or procedures can be changed and implemented very quickly through the use of this rule engine. Moreover, the system is event driven; events that have an impact on the flow (the decision making process) can be evaluated as they occur. Last but not least, INDiGO is designed to support the highly skilled, professional end-user, who remains in control at all times. In this presentation the focus will be on the guiding principles behind the information system (the separation of the “know” from the “flow”), the approach and methodology employed, the implementation strategy and, of course, the lessons learned.

Biography: Jorke van der Pol is a senior advisor at the Dutch Immigration and Naturalization Services. Currently he is involved in solving various business challenges with an IT component. Making full use of his expertise and on-the-ground experience of immigration and naturalisation law and procedures, he searches for (technological) solutions in the fields of rule governance. His approach can be characterized as agile and result-oriented. He is involved in various projects within the INDiGO project.

Models of the Law in AI & Law
Giovanni Sartor
Faculty of Law of the University of Bologna, Cirsfid, and European University Institute of Florence

Abstract: I will address the different ways in which the law has been and may be seen by the AI & law community. First I will consider what aspects of the law are most relevant to the main lines of inquiry of AI & law, such as information retrieval, rule-based reasoning, case-based reasoning, ontologies, argumentation, theory construction and multi-agent systems. I will argue that a rich picture of the law is emerging from the AI & law research, which in some respects goes beyond the accounts currently provided by legal theory. Then, I will address norm-based societies of autonomous agents, where agents themselves have to identify what norms apply to them, in what context, and may be able to produce the norms governing their interaction. I will argue that to model normative reasoning in such contexts we need to address the dynamical nature of normative systems, namely, the way in which social facts change the content of normative systems, and how agents can refer to such facts for determining what norms they are subject to. Finally, I shall consider how agents, when faced with the request of multiple normative systems, can reason using multiple normative references and taking into account intra-systemic connections.

Biography: Giovanni Sartor is professor of Legal informatics and Legal Theory at the Faculty of Law of the University of Bologna - Cirsfid, and at European University Institute of Florence. He obtained a PhD at the European University Institute (Florence), worked at the Court of Justice of the European Union (Luxembourg), was a researcher at the Italian National Council of Research (ITTIG, Florence), held the chair in Jurisprudence at Queen’s University of Belfast. He is current President of the International Association for Artificial Intelligence and Law. He has published widely on legal reasoning, argumentation, computational logic, legislation technique, and computer law.

Beyond Jeopardy!: Prospects for DeepQA in Legal Text Analysis
Eric Nyberg
Language Technologies Institute, School of Computer Science, Carnegie Mellon University

Abstract: The success of IBM's Watson system in the Jeopardy! challenge has raised the public's awareness of question answering technology, and the prospects for its application in real-world domains such as health care and law. This presentation combines an overview of the DeepQA software architecture that powers Watson with a discussion of possible areas of application for the legal profession.

Biography: Dr. Eric Nyberg is a Professor in the Language Technologies Institute in the School of Computer Science at Carnegie Mellon University. Since joining the CMU faculty in 1993, his research has focused on practical applications of language technologies in areas such as machine translation and question answering. Most recently, Dr. Nyberg collaborated with IBM's David Ferrucci and others to found the Open Advancement of Question Answering initiative, a framework for industry-university collaboration, which seeks to advance the use of question answering technology in multiple application domains.

Law, Technology and the New Paradigm of Performance

2011-06-07T06:41:00.000-07:00

Symposium at the occasion of the retirement of Professor Richard V. De Mulder

During his long academic career, Richard De Mulder has introduced and evaluated a whole number of new paradigms and theories. This already started when he was teaching criminal law, as a member of the Louk Hulsman group, right at the beginning of his work at Erasmus University. It really took a flight, however, after he turned his attention to the subject of ‘Computers and Law’. He was a founding father of the research as well as the education in this field in The Netherlands.
Not satisfied with just that, he took an interest in management science, which not only led to the completion of an MBA, but also to the incorporation of this subject in his research and teaching of the application of information technology in the field of law. One of the results of that was an added interest in ‘legal knowledge management’, which is still a core subject for the ‘Centre for Comptuters and Law’ at Erasmus University.
All this and even more will be dealt with during a symposium that will be organized at the occasion of his retirement, on July 1, 2011.

With a special appearance by Professor Michael C. Jensen
13.30 – 15.30: Beyond Agency Theory: The Hidden and Heretofore Inaccessible Power of Integrity
When he introduced his Resourceful Evaluating Maximizing Model (‘The Nature of Man’), on which his world famous ‘Pricipal-Agent Theory’ was based, people said that it was unacademic, mad, or simply wrong.
Ten years later, his ideas were generally accepted in the world of business and in academia.
Nowadays, Professon Michael Jensen has again put his reputation on the line by introducing a new Paradigm. On the first of July, 2011, from 13.30 to 15.30, he will stress the importance of integrity, one of the main elements of the new Paradigm of Performance. You can judge for yourself whether he has got it right again. (By the way, if you get the new Paradigm, you won’t even want to judge.)

1 July 2011
Symposium Law, Technology and the New Paradigm of Performance
Michael Jensen's Workshop on Integrity
Farewell Lecture of Professor De Mulder
40th Anniversary of Richard De Mulder's employment at the Erasmus University
65th birthday of the emeritus

Location:
Erasmus University Auditorium (Aula)
Burgemeester Oudlaan 50
Rotterdam, The Netherlands

You can register here for the Symposium.

The Symposium Programme is available now.

Νόμος για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση

2011-06-01T03:19:00.000-07:00

Ψηφίσθηκε στη Συνεδρίαση της Βουλής της 24ης Μαίου το Νομοσχέδιο για την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση και με τη δημοσίευσή του στο ΦΕΚ θα γίνει νόμος του κράτους. Με το νομοθετικό αυτό κείμενο εισάγεται η δημόσια διοίκηση της Χώρας μας στην ψηφιακή εποχή. Για πρώτη φορά προβλέπεται η δυνατότητα έκδοσης ηλεκτρονικών εγγράφων και γίνεται πράξη η ηλεκτρονική διακυβέρνηση, με ταυτόχρονο σεβασμό της προστασίας των προσωπικών δεδομένων των πολιτών.

Στην πράξη βέβαια για να εφαρμοστεί ο νόμος απαιτείται η δημιουργία επιτροπών ηλ. διακυβέρνησης σε κάθε υπουργείο και η σύσταση διακυβερνητικής επιτροπής, με παράλληλη έκδοση προεδρικών διαταγμάτων. Ελπίδα μας είναι να προχωρήσει ταχύτατα η σχετική διαδικασία ώστε να γίνουν πράξη οι προβλέψεις του νόμου.

Σύμφωνα με την Αιτιολογική Έκθεση επί του νομοσχεδίου, με το προτεινόµενο σχέδιο νόµου επιδιώκεται η δηµιουργία των κανονιστικών προϋποθέσεων και της θεσµικής υποδοχής για την προώθηση της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης σε όλο το εύρος του δηµόσιου τοµέα, συµπεριλαµβανοµένων των ΟΤΑ αλλά και των ΝΠΙΔ που ελέγχονται από το Κράτος.
Με αυτό το σχέδιο νόµου που συνιστά το πλαίσιο καθιέρωσης και ανάπτυξης της ηλεκτρονικής διακυβέρνη-
σης επιδιώκεται:

α. η δηµιουργία των θεσµικών προϋποθέσεων για την επικοινωνία και συναλλαγή των πολιτών και των επιχει-
ρήσεων µε τους φορείς του δηµόσιου τοµέα µε χρήση των τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών
β. η αναδιοργάνωση των εσωτερικών λειτουργιών και διαδικασιών των φορέων του δηµόσιου τοµέα επί τη βά-
σει της πλήρους αξιοποίησης των τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών
γ. Η ευχερέστερη άσκηση των δικαιωµάτων και εκπλήρωση των υποχρεώσεων των φυσικών προσώπων αλλά
και των ΝΠΙΔ έναντι των Φορέων του Δηµόσιου Τοµέα.
δ. Η άρση κανονιστικών εµποδίων για την ταχεία και αποτελεσµατική πρόσβαση σε δηµόσιες υπηρεσίες και
πληροφορίες.
ε. Η εµπέδωση της εµπιστοσύνης και της διαφάνειας µε την επέκταση των ηλεκτρονικών εφαρμογών.

LEX 2011 Summer School: Managing Legal Resources in the Semantic Web

2011-05-30T10:22:00.000-07:00

Στις 5-10 Σεπτεμβρίου 2011 διοργανώνονται θερινά μαθήματα με θέμα τη διαχείριση των νομικών πηγών πληροφόρησης στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια, στη Ραβένα της Ιταλίας LEX (2011 Summer School: Managing Legal Resources in the Semantic Web).

Τα μαθήματα διαρκούν 6 ημέρες και οργανώνεται σε δύο φάσεις. Το βασικό μάθημα είναι μια εισαγωγή στις τεχνολογίες XML και στις βασικές τεχνολογίες για το σχεδιασμό και τη διαχείριση νομοθετικών και νομικών κειμένων με βάση ορισμένα πρότυπα.

Το δεύτερο μάθημα παρέχει μια εις βάθος ανάλυση των ανώτατων επιπέδων του σημασιολογικού διαδικτύου και των εφαρμογών του στο χώρο του δικαίου.

Διευθυντές του Θερινού σχολείο είναι οι καθηγητές Dr. Giovanni Sartor και ο καθηγητής Dr. Enrico Pattaro. Τη συνδιάσκεψη επικουρεί η Dr. Monica Palmirani.

Το Τμήμα του θερινού σχολείου περιλαμβάνει τους εξής:
Dr. Núria Casellas;
Professor Dr. Enrico Francesconi;
Dr. Simonetta Montemagni;
Professor Dr. Monica Palmirani;
Professor Dr. Giovanni Sartor;
Pierluigi Spinosa;
Daniela Tiscornia, Esq.;
Dr. Adam Wyner.
The event's sponsors include:
Università di Bologna;
The Leibniz Center for Law of the University of Amsterdam;
Consiglio Nazionale delle Ricerche, Istituto di Teoria e Tecniche dell’Informazione Giuridica (ITTIG-CNR);
The European University Institute;
Universitat Autònoma de Barcelona Institute of Law and Technology;
OASIS.

Η ιστοσελίδα παρέχει άρθρα και δημοσιεύσεις που θα συζητηθούν κατά τη διάρκεια των μαθημάτων. Επίσης παρέχει πηγές για το σημασιολογικό διαδίκτυο, το νομικό XML;
πρότυπα και έργα σχετικά με το XML και το σημασιολογικό διαδίκτυο.

Για περισσότερες πληροφορίες συμβουλευτείτε την ιστοσελίδα:
http://summerschoollex.cirsfid.unibo.it/

Κοινοποίηση δικαστικής απόφασης μέσω του κοινωνικού δικτύου Τwitter

2011-05-23T07:55:00.000-07:00

Πρωτοποριακή είναι η μέθοδος επίδοσης δικαστικής απόφασης για παράλειψη χρήσης του ονόματος του ενάγοντος, στην οποία κατέφυγε το Ανώτατο Δικαστήριο της Βρετανίας. Συγκεκριμένα, η απόφαση κοινοποιήθηκε μέσω του Twitter ! Συγκεκριμένα, με την εν λόγω απόφαση διατάσσεται πρόσωπο που χρησιμοποιούσε ανώνυμα το παραπάνω κοινωνικό δίκτυο, να αναστείλει την αποστολή μηνυμάτων μέσω της ταυτότητας άλλου προσώπου.

Βλ ειδικότερα:

PCWorld:

UK High Court Serves Injunction Over Twitter
By Jeremy Kirk, IDG News Oct 2, 2009 2:00 pm

For the first time, a U.K. court delivered an injunction over Twitter on Thursday, a groundbreaking embrace of technology by a traditionally slow-moving legal system.

The injunction orders an anonymous person to stop impersonating Donal Blaney, a prominent right-wing blogger and owner of the Griffin Law firm based in Hawkhurst, England.

The impersonator had set up a Twitter account that used Blaney's photo from his blog, linked to his blog posts and tweeted with the same style and tone of writing. While parody could be a defense, in this case "it was clearly designed to encourage people to think it was truly me," Blaney said.

Blaney's attorney went to the U.K.'s High Court in London on Thursday morning. The injunction was delivered by Twitter's direct message feature to the impersonator, so it is not public. The tweet contained a link to the injunction, which orders the person to reveal their identity and stop impersonating Blaney on Twitter.

The judge, who was familiar with Twitter, also knew of a case in Australia where court proceedings were delivered over Facebook, Blaney said.

The delivery of an injunction over Twitter is innovative and "will make it harder for people who are abusing the Internet and abusing the cowardly cloak of anonymity to harass and bully people," Blaney said.

If the impersonator doesn't get in touch with the court, Blaney has a couple of options, although identification of the person could be difficult. He could get a penal notice from the court, which would warn that the impersonator could be held in contempt of court for not coming forward.

However, penal notices must be served in person, Blaney said, and it's unlikely a judge would allow one to be delivered over Twitter.

Another option would be to file separate proceedings against Twitter in California to reveal the IP (Internet Protocol) address of the computer that posted the tweets. Then, it would be possible to ask the ISP (Internet service provider) to reveal the subscriber's identity or location of the computer. That is a "slow and expensive process," Blaney said.

The impersonator's account was still active as of Friday morning, he said.

Blaney went directly to the court instead of immediately contacting Twitter because the service can take a week to remove a fraudulent account, said he, based on his experience with one of his clients. He sent an e-mail to Twitter this morning asking for the account to be removed.

Part of his frustration stems from the fact that Twitter has no public phone line to report complaints, and users who feel there is inappropriate contact must just send an e-mail, Blaney said.

"It is unacceptable that a site as powerful as Twitter is behaving in the same manner as an ISP a decade ago," Blaney said.

Because of increasing abuse by spammers, phishers and other scams, ISPs have generally improved their response times now when alerted to problems on their networks. Social networking sites such as MySpace and Facebook, which grew very rapidly, have also made efforts to improve their reaction times.

Twitter could not be immediately reached.

4th International Conference on Information Law

2011-05-13T23:00:00.000-07:00

Thessaloniki, May 20-21, 2011

The 4th International Conference on Information Law is co-organized by the Department of Archive and Library Sciences of the Ionian University, the Section of History, Philosophy and Sociology of Law of the Faculty of Law of the Aristotle University of Thessaloniki, and the Department of Applied Informatics of the University of Macedonia. It aims at the presentation of papers on a variety of subjects within information law and also, information ethics. The conference will host invited presentations and refereed paper presentations.

ICIL 2011 is sponsored by the International Society for Ethics and Technology (US), the Institute for Legal Informatics (Germany), the International Center for Information Ethics (Germany) and NEXA Center for Internet and Society (Italy).

Latest News
Tentative Program
Updated (tentative) Program Page (version 7) (Updated: 13/05/2011)

Speakers & Chairs page
Updated Speakers & Chairs page (Updated: 12/05/2011)

All speakers of ICIL 2011 are kindly requested to send their presentation files (.ppt), as soon as possible for organisation reasons

Museum Ethics Special Session
Updated Museum Ethics page (Updated: 03/05/2011)

Young Scholars' Forum page
Updated Young Scholars' Forum page (Updated: 03/05/2011)

The president of INSEIT comments:
"On behalf of INSEIT (the International Society for Ethics and Technology), a sponsor of ICIL 2011, I wish you every success for your fourth annual conference. I have no doubt that this year's conference, like the preceding ISIL events, will be an excellent forum in which to discuss and debate key ethical issues affecting information law. It is truly amazing that in less than four years, the ICIL series has grown into a major international conference.

I regret that I will not be able to attend ICIL 2011 in person. I did have the honor of attending and chairing a session at ISIL 2009, and I plan to be at ISIL 2012 where I hope to see many of you next June. In closing, let me also say that it was nice to see some of you at the recent CEPE 2011 conference in Milwaukee (USA).

Herman T. Tavani,
President, INSEIT

Regulation models addressing data protection issues in the EU concerning RFID technology

2011-05-07T11:07:00.000-07:00

Paper presented at the 4th Conference on Information Law and Ethics, Thessaloniki, May 20-21, 2011

Ioannis Iglezakis
Assistant Professor
Faculty of Law, Aristotle University of Thessaloniki

Abstract

Radio frequency identification (RFID) is a new technology that will boost productivity and lead to a change of paradigm, as we move into ubiquitous computing and the introduction of the so-called “Internet of things”. This technology also has significant privacy implications, since processing of personal data with RFID technology takes place unnoticed and it enables identification and profiling of a person; thus, it may lead to covert monitoring of individuals, which will infringe their privacy. Issues of data protection and security with regard to RFID are addressed by various recommendations and guidelines. The provisions of Directive 2002/58 as amended by Directive 2009/136 also apply in certain cases; however, there are still issues to be tackled, and new regulatory approaches are required.

Keywords: radio frequency identification, privacy, data protection, impact assessment, privacy by design

1 Introduction

Radio frequency identification (RFID) is a new technology that is destined to change our lives in many areas, such as logistics, healthcare, public transport, the retail trade, etc., as it provides new business opportunities, cost reduction and increased efficiency (Commission, 2009). RFID uses radio waves for the automatic identification of individual items and thus, it allows the processing of data over short distances (Bannon, 2008). In more particular, RFID systems are considered as the next generation of bar codes, offering much more advantages, since they identify uniquely objects which bear a RFID tag, without line-of-sight contact, and allow for wireless transmission of data and connecting to databases and applications (A. Juels, 2006).

The main components of an RFID infrastructure are a tag and a reader. The tag on the one hand consists of an electronic circuit that stores data and an antenna which transmits the data, while the reader on the other hand has an antenna which receives the data and a demodulator which translates the analogue information into digital data (Article 29 Working Party, 2005, p. 3). The RFID reader sends and receives back signals from the tags via one or more antennas and transmits the data to databases or software applications.

An RFID tag can be easily embedded onto various products, their packages or even be implanted beneath the skin of a human (Talidou, 2006). The size of the RFID tag, which is particularly small, about 0,4 mm2, is an important factor for its proliferation.

A common taxonomy of RFID systems makes a distinction between passive tags, i.e. those tags that have no own power supply and receive energy from the reader antenna, and active tags, i.e. those tags that have their own power supply. Passive RFIDs are very small and inexpensive and their life span is almost unlimited and this makes them ideal for tracking materials through supply chains (R. Levary et al., 2005). Active tags are more powerful, as they can emit the stored data, rewrite those data and store new data. However, their life cycle is shorter. Since they present more possibilities of data processing they are considered more privacy intrusive (Synodinou, 2009).

The applications of RFID technology are extended in many sectors. The retail sector was one of the first to adopt this technology, which provides the retailer the possibility to control and lever the availability of products in a store and in storage. It also makes possible product traceability and recall of faulty or unsafe products, etc. It makes, therefore, no surprise that an unprecedented growth in sales of passive EPC RFID tags took place in 2010 and that the sales volume exceeded one billion units , while prices of tags also are decreasing.

In transportation and logistics, the said systems are implemented in order to track vehicles and products, providing security during transport. Particularly, high is the importance of this technology with regard to public transportation and as far as electronic toll collection and access to public transportation (e.g., e-ticket) are concerned (Talidou, op.cit.).

Furthermore, of great importance is RFID technology in healthcare, where it is implemented to make tracking of medicines easier and prevent counterfeiting and loss derived from theft during transportation. It would also enable pharmacists or stores selling medicines to verify the origin of medicine. In hospitals such systems may be used, e.g., to eliminate the risk of leaving items inside a patient after an operation and to locate track personnel in case of emergency, while RFID tags may be attached to patients so that it would be easier for the personnel to treat them (WP, op. cit., p. 4).

Other applications of RFID are implemented for security and access control, e.g., to monitor valuable equipment or as components in a car immobilizer system, in aviation for baggage handling purposes, in libraries as a replacement of electro-magnetic and bar code systems of control, for the tracking animals, but also for the tracking of people. It is notable that a club in Barcelona offered its clients a RFID microchip that had to be implanted in their arms, which would gave them access to VIP lounges and could also be used for billing. Last, but not least, RFID chips are used in passports and identity cards, as they provide enhanced security as regards identification of individuals.

2 The risks to privacy

An invasion to informational privacy might occur in case personal data are being processed by automatic or traditional methods. The sole requirement for the respective data protection rules to apply is that information undergoing processing is qualified as personal data, i.e. as information relating to an identified or identifiable natural person, in the sense of the Data Protection Directive. For RFID systems to underlie the provisions of a data protection act it is, thus, required that RFID information are directly or indirectly referred to a natural person (WP, op. cit., p. 8).

This is the case, at first hand, where RFID systems are implemented in order to collect information directly or indirectly linked to personal data, so e.g., where products from a store are tagged with unique product codes which the retailer combines with customer names collected upon payment with credit cards and link them with the customer database. It is also the case where personal data is stored in RFID tags, so, e.g. in transport ticketing. And finally, RFID systems may be used to track individuals without a direct link to a natural person. It may happen, e.g., that a store provides cards with RFID tags to its customers and then monitor their shopping habits and make use of relevant data for marketing purposes. Even if the customer is not directly identified by means of the tagged card, he can be identified each time he visits the same shop as the holder of the card. Similarly, an individual can be tracked by shops which scan tagged products of customers. And further, third parties may use readers to detect tagged items of by passers, violating in that way their privacy (WP, op. cit., p. 6-7).

As it is obvious from the aforementioned examples, RFID technology provides the potential for tracking and profiling of individuals. Due to the fact that RFID tags can be read without line-of-sight and from a distance without being noticed, they are prone for application by retailers for customer profiling, as well as for monitoring for other purposes, e.g., for law enforcement purposes, etc. Such practices are infringing, however, the right to privacy of individuals, as they are not complying with basic principles of data protection legislation.

Besides that there are also security threats arising from the fact that RFID tags can be secretly read, particularly in case they are hidden inside product packaging or other items and devices, and since RFID readers can also be concealed (Ayoade, 2007, p. 558). Security issues arise for businesses, referring to espionage, unauthorized access of competitors to customers’ preferences and security attacks (DoS, etc.). Personal privacy threats are more important, since individuals are exposed to the risk of their behavior being covertly monitored (Garfinkel et al., 2005).

3 Compliance with legal requirements of data protection

3.1 Directive 1995/46

The Article 29 Data Protection Working Party in working document of January 19, 2005 stresses out those data controllers which implement RFID systems must comply with the obligations of the data protection Directive (WP, op. cit., p. 5 et seq.). Accordingly, the principles related to data quality must be observed, i.e., the use limitation, data quality and conservation principles. Thus, any further processing of data, which is incompatible with the purposes of collection, is prohibited, further that irrelevant personal data must not be collected and data must be kept for no longer than it is necessary for the purpose of collection or processing.

What is more important is that data processing must be based on one of the grounds of legitimization foreseen in Article 7 of the Directive. Thus, data processing will be based in most cases on consent of the data subject, as the other requirements are not fulfilled, with the exception of the case where processing is necessary in order to protect the vital interests of the data subject, e.g. where RFID technology is used in the health sector to track items used in surgical operations or to identify and provide treatment to patients. Wherever RFID systems are implemented, e.g., by stores that offer loyalty cards to their customers should require consent from their customers to collect and process their personal data, since this would go beyond the scope of the contract.

Where RFID systems are used by corporations and stores to track products to prevent theft etc., it is appropriate to examine whether processing is necessary for the purposes of legitimate interests pursued by the controller. In our view, this requirement is not fulfilled, if tags do not incorporate privacy features, such as the “kill” command, i.e. the possibility to permanently or temporarily deactivate the tag, or the blocking of a tag (Ayoade, op. cit., p. 559). Other technical solutions that have been proposed are i) the use of encryption on tags and ii) the inclusion of a privacy bit, i.e. a logical bit resident in the memory of an RFID tag indicating the privacy properties of the tag (Talidou, op. cit., p. 14).

The Working Party also emphasizes that data controllers that use RFID systems must fulfill the information requirements, guarantee the data subject’s right of access and implement appropriate technical and organizational measures. Particularly, as regards the right of information, it is underlined that a retailer shop which employs RFID technology must provide data subjects at least with clear notice about following information: a) the presence of RFID tags on products or their package and the presence of readers, b) whether the presence of such devices enables the tags to broadcast information without individual engaging in any active action, c) the purposes for which the information is used and iv) the identity of the controller. Furthermore, data controllers must inform individuals how to discard, disable or remove tags from products and how to exercise the right of access.

However, here lies a difficulty: how can the owner of a tagged item determine what information is on the tag, who processes the stored data and for which purposes? (Flint, 2006). Due to the technical characteristics of RFID tags the right of information seems hardly realizable and only with increased cost of the tag (Garfinkel et al., 2005).

3.2 Directive 2002/58

The provisions of Directive 2002/58 on privacy in electronic communications apply also to RFID systems, particularly as this was amended by Directive 2009/136 , which re-defined the field of application of the former Directive. It applies thus “to the processing of personal data in connection with the provision of publicly available electronic communications services in public communications networks in the Community, including public communications networks supporting data collection and identification devices”.

Consequently, data controllers must comply with those provisions of the Directive which are relevant in case of data processing in RFID systems. In accordance with Article 5 (3), the storing of information or the gaining of access to information stored in the terminal equipment of a user, i.e. in an RFID tag, is only allowed if the user has given his consent, or if it is necessary for the provision of an information society service. The latter condition is not fulfilled in the context of RFID systems and therefore, consent to write data or gain access to data in RFID tags is compulsory.

The consent of the user is also necessary condition for the use of RFID technology for the purposes of direct marketing, pursuant to Article 13 of the Directive.

Furthermore, data stored in RFID tags can be regarded as location data, in the sense of Article 2 lit. c of the Directive, i.e. as data indicating the geographic position of the terminal equipment of a user. This is particular significant, since users can be located and their associations can be tracked (Talidou). Article 9 of the Directive provides for that users’ or subscribers’ consent must be given for the processing, as well as that they must be informed about the details of the processing before they provide their consent.

However, the field of application of this Directive is restricted only to processing taking place in public communications networks and thus, RFID applications which do not use such a network are exempted.

3.3 A Privacy and Data Protection Impact Assessment Framework

The European Commission issued a recommendation of May 12, 2009, in which it elaborated on self-regulation mechanisms and in particular, on the development of a framework for privacy and data protection impact assessment (Recommendation, 2009). In this recommendation it invites EU Member States to ensure that the industry in collaboration with relevant civil society develops a framework for privacy and data protection impact assessment (PIA), which would be submitted for endorsement to the Art. 29 Working Party.

It also calls Member States to identify applications posing information security threats and develop a concise, accurate and comprehensible information policy for RFID applications. It provides that operators must inform individuals of the presence of tags, using a common European sign developed by European Standardisation Organizations. And it goes even further, as it provides that retailers should deactivate or remove at the point of sale tags used in their application unless consumers give their consent to keep tags operational (Commission, op. cit., Nr. 11). This obligation may not apply, in case an impact assessment concludes that tags which used in a retail application and remain operational after the point of sale do not represent a likely threat to privacy.

Subsequently, an informal workgroup led by industry representatives delivered on March 31st 2010, a PIA of RFID applications, in cooperation with stakeholders including consumer groups, standardization bodies, and university scholars. The Working Party was critical and did not endorse the proposed the proposed Framework. It laid down its objection in Opinion 5/2010, in which it invited the industry to propose a revised privacy and data protection impact assessment framework. ENISA also published an opinion, making recommendations to improve the proposed PIA. Next, the industry redrafted a revised PIA framework and this which was submitted for endorsement to the Article 29 Working Party on January 12, 2011. The Working Party delivered an affirmative opinion, endorsing the Revised Framework. In its opinion, the Working Party acknowledges that a PIA is a tool designed to promote “privacy by design”, better information to individuals as well as transparency and dialogue with competent authorities.

4 Regulation vs Self-Regulation

It is indisputable that privacy issues related to RFID technology can not be solved by means of existing legislation alone and that tools other than regulation are necessary. Evidently, the provisions of the EU Data Protection Directive are too general, while the ones of the eCommunication Directive are restrictive as to their scope. In our view, there are two ways to solve this issue: one is to provide for mandatory PIA that would be made available to data protection authorities and the other alternative is to provide for mandatory technical solutions (privacy enhancing technologies) in RFID technology.

In more particular, although the existing Data Protection Directive contains rules that could be applied to data processing in RFID systems, its provisions are very general and in many cases it is unclear whether the processing includes personal data. The eCommunications Directive also contains interesting provisions, but it can only apply in processing taking place in public communications networks.

The PIA Framework that was endorsed by the Article 29 Working Party is an important instrument and its basic advantage is that it applies differently in each specific application, depending on the risk posed. It also provides for the documentation of System Protection and RFID Tag Protection, including access controls, policies on the retention and disposal of personal data, and technical measures such as encryption to ensure the confidentiality of the information, tamper resistance of the tag and deactivation or removal of the tag, if required or otherwise provided. However, the recommendation on which the PIA Framework was based is not mandatory, but it is drafted to provide guidance to EU Member States on the design and operation of RFID applications. Thus, the effects of the proposed measures remain unsure, as it is not certain whether Member States will implement this recommendation and in which way, if they will make it mandatory or introduce it as part of a code of conduct, etc.

To effectively address the data protection issues posed by RFID technology another regulatory approach is needed. In particular, this will require making the PIA process mandatory, providing also for the notification of its results to the competent data protection authorities, which should have the right to prior checking of RFID systems posing significant privacy risks.

Alternatively, the data protection legislation could introduce specific rules for RFID systems and more particularly, rules establishing technical solutions, since it is difficult to achieve privacy by design by self-regulation. Such rules are already foreseen in the Framework PIA as mentioned above, but they would be more effective once included in mandatory rules.

REFERENCES

Article 29 Data Protection Working Party. Working document on data protection issues related to RFID technology, WP 105, January 19, 2005, available at:
http://ec.europa.eu/justice/policies/privacy/docs/wpdocs/2005/wp105_en.pdf

Ayoade, J. 2007. Roadmap to solving security and privacy concerns in RFID systems, Computer Law & Security Report 23 (2007), pp. 555-561.

Bannon, A. (2008). RFID: Radio Frequency Identification OR Real Frailty in Data Protection?', The Journal of Information, Law and Technology (JILT), available at: http://www2.warwick.ac.uk/fac/soc/law/elj/jilt/2008_1/bannon

Commission Recommendation (2009). On the implementation of privacy and data protection principles in applications supported by radio-frequency identification, C (2009), 3200 final.

Flint, D., 2006. RFID tags, security and the individual, Computer Law & Security Report 22, pp. 165-168.

Garfinkel, S., Juels, A., Pappu, R. (2005). RFID Privacy: an overview of problems and proposed solutions (Computer Society). IEE Security and Privacy May-June 2005, Issue 3, pp. 34-43.

Juels, A. (2006). RFID Security and Privacy: A Research Survey, IEEE Journal on selected areas in Communications, vol. 24., No. 2, February, available at:
http://citeseerx.ist.psu.edu/viewdoc/download?doi=10.1.1.94.5249&rep=rep1&type=pdf

Levary, R. Thompson, Kot., K., Brother, J. 2005. Radio Frequency Identification: Legal Aspects, 12 RICH. J.L. & TECH. 6 (2005), available at: http://law.richmond.edu/jolt/v12i2/article6.pdf

Synodinou, T., 2009. RFID Technology and its Impact on Privacy: Is Society One Step before the Disappearance of Personal Data Protection, in: Politis, D., Kozyris, P., Iglezakis, I., Socioeconomic and Legal Implications of Electronic Intrusion, pp. 89-107.

Talidou, Z., 2006. Radio Frequency Identification (RFID) and Data Protection Legal Issues, in: S. Paulus, N. Pohlmann, H. Reimer (Eds.), Securing Electronic Business Processes, Vieweg, pp. 3-16.

4th Workshop on Legal Informatics and Legal Information Technology

2011-04-30T06:36:00.000-07:00

CALL FOR PAPERS

4th Workshop on Legal Informatics and Legal Information Technology (LIT
2011)

in conjunction with
14th International Conference on Business Information Systems (BIS
2011)

PoznaĹ, Poland
June 15-17, 2011

===========================================================================

Deadline for submissions: May 4, 2011 (deadline extended)

===========================================================================

The Legal Informatics and Legal Information Technology (LIT)
Workshop is an annual event which gathers people interested in broadly
understood Legal Informatics and its applications. The LIT 2011 meeting
will take place in Poznan as part of the 14th International Conference
on Business Information Systems. As a continuation of previous editions,
we invite people dealing with different domains closely related to legal
matter and Information Technology.

The 4th Legal Informatics and Legal Information Technology Workshop
will be a multi-disciplinary, one-day workshop that will bring together
practitioners and researchers to investigate challenges and
opportunities in the emerging trends on the verge of law and IT. The
workshop will examine vital issues, including law-related business
processes, legal ontologies, description frameworks, discussing new
research and innovative applications in Law, Information Technology as
well as Insurance. The workshop is receptive to all papers dealing with
any topic in these interdisciplinary domains.

In the year 2010 all papers accepted to the workshop have been
published in Springer Series: Lecture Notes in Business Information
Processing. We are planning to continue the cooperation with the
publisher on this edition of the event.

TOPICS OF INTEREST

* Information extraction & categorization of legal documents
* Computational models for legal reasoning
* Information Technology & Dispute Resolution
* Information Technology & Crime Prevention
* Knowledge Discovery & Data Mining in Law
* Knowledge management in the legal domain
* Legal argumentation
* Legal aspects of IT
* Legal discourse modeling and legal reasoning
* Legal electronic agents
* Legal Expert Systems
* Legal ontologies - creation, use & lifecycles
* Legal reasoning and its computer representation
* Natural language processing in law
* Alternative & online Dispute Resolution
* Question answering retrieval for law and governmental services
* Risk management & trust in law
* Semantic Web technologies in law and e-government
* Semantic indexing of legal documents
* Specific legal domains appliances (systems in civil, tax, commercial,
insurance law)
* Specialized knowledge representation and logics for law
* Text mining and knowledge extraction in law
* Validation of legal knowledge

SUBMISSION

* Long papers: max. 12 pages
* Work-in-progress reports: max. 6 pages

Papers must be submitted in PDF format according to Springer LNBIP
template available from http://www.springer.com/series/7911.

Submission system is available at
http://www.easychair.org/conferences/?conf=lit2011.

Papers approved for presentation at LIT 2011 will be published in
BIS 2011 workshop post-conference proceedings, as a volume in Springer's
Lecture Notes in Business Information Processing (LNBIP) series. The
volume will be edited by Witold Abramowicz. BIS 2011 Workshops
proceedings will be distributed to BIS 2011 participants in October 2011
by regular mail.

WORKSHOP FORMAT

All authors of accepted papers as well as other participants will be
asked to read accepted papers abstracts before the workshop (papers will
be available on-line in advance) to facilitate discussion.
Workshop participants will be also invited to take part in the BIS
conference and other BIS workshops.

IMPORTANT DATES

* May 4, 2011 (deadline
extended) - submission deadline for papers
* May 20, 2011 - notification of acceptance/rejection
* June 1, 2011 - submission of final papers
* June 15-17, 2011 (exact date
to be confirmed) - the workshop

ORGANIZERS

* Poznan University of Economics, Department of Information Systems
(http://kie.ue.poznan.pl/)

CHAIRS

* Erich Schweighofer
* Piotr Stolarski
* John Zeleznikow

PROGRAM COMMITTEE (to be extended)

* Emilia Bellucci, Victoria University, Australia
* Daniele Bourcier, CNRS-CERSA, Germany
* Handschke Jerzy, Poznan University of Economics, Poland
* Tania Cristina D'Agostini Bueno, Presidente da Diretoria Executiva
IJURIS, Brasil
* Arno Lodder, Free University of Amsterdam, Netherlands
* Rafal Morek, University of Warsaw, Poland
* Marta Poblet, Autonomous University of Barcelona, Spain
* Erich Schweighofer, University of Vienna, Austria, Austria
* Piotr Stolarski, Poznan University of Economics, Poland
* Andrew Stranieri, University of Ballarat, Australia
* John Zeleznikow, Victoria University, Australia

===========================================================================

Ευθύνη ιδιοκτήτη Internet Cafe

2011-04-20T11:29:00.006-07:00

Σύμφωνα με την απόφαση του Πρωτοδικείου του Αμβούργου της 25.11.2010 - αριθ. 310 O 433/10, ο ιδιοκτήτης ενός Internet Cafe μπορεί να εναχθεί με αγωγή παραλείψεως (η οποία δεν προϋποθέτει υπαιτιότητα, σύμφωνα με το γερμανικό [και το ελληνικό] δίκαιο), όταν πελάτης του καταστήματος προβαίνει σε παράνομη χρήση υπηρεσιών διαμοιρασμού αρχείων σε ομότιμα δίκτυα, εφόσον δεν έχει λάβει μέσα για να αποτρέψει την παράβαση αυτή.

Το Δικαστήριο επισημαίνει ότι μπορεί ένας ιδιοκτήτης ενός τέτοιου καταστήματος να φράξει τις θύρες του ασύρματου δικτύου του και εφόσον δεν το πράττει δύναται να εναχθεί, σύμφωνα με τα προαναφερθέντα.

βλ. σχετικά το διατακτικό της απόφασης από MEDIEN INTERNET und RECHT (MIR):

1. Der Betreiber eines Internet-Cafés kann jedenfalls dann nach den Grundsätzen der Störerhaftung verschuldensunabhängig auf Unterlassung wegen (Urheber-) Rechtsverletzungen - die durch einen Kunden begangen wurden - haften, wenn er (überhaupt) keine ihm möglichen und zumutbaren Maßnahmen ergreift, um solche Rechtsverletzungen zu verhindern. Das Überlassen eines Internetzugangs an Dritte birgt insoweit die nicht unwahrscheinliche Möglichkeit in sich, dass von den Dritten Urheberrechtsverletzungen über diesen Zugang begangen werden.

2. Zur Vermeidung von (Urheber-) Rechtsverletzungen ist es dem Betreiber eines Internet-Cafés insbesondere möglich, die für das Filesharing erforderlichen Ports in seinem (WLAN-) Netzwerk zu sperren. Das überhaupt Rechtsverletzungen begangenen wurden, spricht gegen die Vornahme solcher Maßnahmen.

3. Zur Ausräumung der - aufgrund einer widerrechtlichen Nutzung (Rechtsverletzung) vermuteten - Wiederholungsgefahr ist neben einer Einstellung der Nutzung die Abgabe einer ernsthaften, unbefristeten, vorbehaltlosen und hinreichend strafbewehrten Unterlassungsverpflichtungserklärung erforderlich.

4. Das widerrrechtliche öffentliche Zugänglichmachen eines urheberrechtlich geschützten Filmes vermittels eines Filesharingsystems im Internet stellt eine unerlaubte Handlung dar, bei der - neben dem allgemeinen Gerichtsstand - auch der besondere Gerichtsstand gemäß § 32 ZPO eröffnet ist.

Βλ. σχετικά:
Haftung eines Internet-Cafes für Filesharing
Offene Netze und Recht

Ευθύνη του ιδιοκτήτη Internet Cafe

2011-04-20T11:29:00.005-07:00

Ευθύνη του ιδιοκτήτη Internet Cafe

2011-04-20T11:29:00.003-07:00

Ευθύνη του ιδιοκτήτη Internet Cafe

2011-04-20T11:29:00.001-07:00

Nέες κατευθύνσεις για την αντιμετώπιση προβλημάτων ιδιωτικότητας από τη χρήση έξυπνων ετικετών

2011-04-19T05:28:00.000-07:00

Bρυξέλλες, 6 Aπριλίου 2011

Digital Agenda:
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέγραψε σήμερα εθελοντική συμφωνία με τον κλάδο, την κοινωνία των πολιτών, τον ENISA (Ευρωπαϊκός οργανισμός για την ασφάλεια δικτύων και πληροφοριών) και τους εποπτικούς φορείς για την προστασία της ιδιωτικής ζωής και των δεδομένων στην Ευρώπη σχετικά με τη χάραξη κατευθυντήριων γραμμών για όλες τις εταιρείες στην Ευρώπη, με σκοπό να αντιμετωπιστούν οι επιπτώσεις των έξυπνων ετικετών στην προστασία των δεδομένων (Συσκευές ραδιοσυχνικής αναγνώρισης - RFID) πριν από τη διάθεσή τους στην αγορά. Η χρήση των έξυπνων αυτών ετικετών γενικεύεται ραγδαία (περίπου ένα δισεκατομμύριο το 2011 στην Ευρώπη), υπάρχει όμως διάχυτη ανησυχία για τις επιπτώσεις τους στην ιδιωτική ζωή. Οι RFID βρίσκονται σε πολλά αντικείμενα, από τις κάρτες επιβατών στα λεωφορεία έως τις έξυπνες κάρτες για πληρωμή διοδίων σε αυτοκινητοδρόμους. Οι μικροηλεκτρονικές συσκευές μπορούν να επεξεργάζονται αυτόματα τα δεδομένα από ετικέτες RFID όταν αυτές βρεθούν κοντά στις συσκευές ανάγνωσης που τις ενεργοποιούν, δέχονται το ραδιοσήμα τους και ανταλλάσσουν δεδομένα. Η σημερινή συμφωνία αποτελεί μέρος της υλοποίησης σύστασης της Επιτροπής που εγκρίθηκε το 2009 (βλ. IP/09/740), στην οποία, μεταξύ άλλων, επισημαίνεται ότι όταν οι καταναλωτές αγοράζουν προϊόντα που φέρουν έξυπνες ετικέτες πρέπει οι ετικέτες να απενεργοποιούνται αυτόματα, αμέσως και χωρίς επιβάρυνση, εκτός εάν ο καταναλωτής δηλώσει ρητά την εν προκειμένω αντίθεσή του.

Η κα Neelie Kroes, αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αρμόδια για το Ψηφιακό θεματολόγιο, δήλωσε: «Χαιρετίζω εγκάρδια τη σημερινή συμφωνία ορόσημο που θέτει την προστασία της ιδιωτικής ζωής των καταναλωτών στο κέντρο της τεχνολογίας των έξυπνων ετικετών και εξασφαλίζει ότι οι συναφείς με την ιδιωτικότητα ανησυχίες θα αντιμετωπίζονται πρίν από τη διάθεση των προϊόντων στην αγορά. Είμαι ευτυχής που ο κλάδος συνεργάζεται με τους καταναλωτές, τους εποπτικούς φορείς προστασίας της ιδιωτικής ζωής και άλλους, ώστε να αντιμετωπιστούν οι θεμιτές ανησυχίες σχετικά με το απόρρητο των δεδομένων και την ασφάλεια, που σχετίζονται με τη χρήση των έξυπνων αυτών ετικετών. Τούτο συνιστά ένα καλό παράδειγμα για άλλους κλάδους και τεχνολογίες, ώστε οι ανησυχίες ως προς την προστασία της ιδιωτικής ζωής στην Ευρώπη να αντιμετωπίζονται με πρακτικό τρόπο.»

Η συμφωνία που υπογράφηκε σήμερα, με τίτλο «Πλαίσιο για την εκτίμηση των επιπτώσεων στην προστασία της ιδιωτικής ζωής και των δεδομένων όσον αφορά εφαρμογές RFID», αποσκοπεί στην εξασφάλιση της ιδιωτικότητας των καταναλωτών πριν από τη μαζική εισαγωγή των ετικετών RFID (βλ. IP/09/952). Το 2011 αναμένεται να πουληθούν γύρω στα 2,8 δισεκατομμύρια έξυπνες ετικέτες, από τις οποίες το ένα τρίτο περίπου στην Ευρώπη. Ο κλάδος εκτιμά όμως ότι έως το 2020 θα μπορούσαν να υπάρχουν στην Ευρώπη έως και 50 δις συνδεδεμένες ηλεκτρονικές συσκευές.

Οι ετικέτες RFID σε συσκευές όπως κινητά τηλέφωνα, υπολογιστές, ψυγεία, ηλεκτρονικά βιβλία και αυτοκίνητα προσφέρουν πολλά δυνητικά πλεονεκτήματα στις επιχειρήσεις, τις δημόσιες υπηρεσίες και τα καταναλωτικά προϊόντα. Για παράδειγμα αναφέρονται η βελτίωση της αξιοπιστίας των προϊόντων, η ενεργειακή απόδοση και οι διαδικασίες ανακύκλωσης, η πληρωμή διοδίων με διέλευση χωρίς στάση, ο περιορισμός του χρόνου αναμονής για τις αποσκευές στα αεροδρόμια και η μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος προϊόντων και υπηρεσιών.

Ωστόσο, οι ετικέτες RFID συνεπάγονται επίσης ενδεχόμενους κινδύνους όσον αφορά την προστασία της ιδιωτικής ζωής, την ασφάλεια και την προστασία των δεδομένων· συμπεριλαμβάνεται η δυνατότητα πρόσβασης τρίτων στα προσωπικά σας δεδομένα (π.χ. τη γεωγραφική θεση σας) χωρίς την άδειά σας.

Για παράδειγμα, πολλοί οδηγοί πληρώνουν ηλεκτρονικά διόδια οδικής κυκλοφορίας, τέλη στάθμευσης σε αεροδρόμια και χώρους στάθμευσης αυτοκινήτων με βάση τα δεδομένα που συλλέγονται μέσω των ετικετών RFID που είναι τοποθετημένες στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου τους. Αν δεν αναληφθεί προληπτική δράση, οι συσκευές ανάγνωσης RFID που βρεθούν ενδεχομένως έξω από τις συγκεκριμένες αυτές θέσεις θα μπορούσαν ακούσια να προκαλέσουν διαρροές δεδομένων ιδιωτικότητας, αποκαλύπτοντας την θέση του οχήματος. Πολλά νοσοκομεία χρησιμοποιούν ετικέτες RFID για την παρακολούθηση των αποθεμάτων και την ταυτοποίηση ασθενών. Η εν λόγω τεχνολογία μπορεί μεν να βελτιώσει τη συνολική ποιότητα της υγειονομικής περίθαλψης, πρέπει όμως τα οφέλη να σταθμίζονται με τις ανησυχίες όσον αφορά την προστασία της ιδιωτικής ζωής και την ασφάλεια.

Συνολική εκτίμηση των κινδύνων για την προστασία της ιδιωτικής ζωής
Στο πλαίσιο της συμφωνίας οι εταιρείες, πριν από την εισαγωγή στην αγορά κάθε νέας εφαρμογής έξυπνης ετικέτας, θα διεξάγουν συνολική εκτίμηση των κινδύνων για την ιδιωτικότητα και θα λαμβάνουν μέτρα για την αντιμετώπιση των κινδύνων που έχουν εντοπιστεί. Θα συμπεριλαμβάνονται πιθανές επιπτώσεις στην προστασία της ιδιωτικής ζωής από συνδέσεις μεταξύ των δεδομένων που συλλέγονται και διαβιβάζονται, και άλλων δεδομένων. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό στην περίπτωση ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων, όπως είναι τα βιομετρικά, τα δεδομένα υγείας ή ταυτότητας.

Με το πλαίσιο PIA θεσπίζεται για πρώτη φορά στην Ευρώπη μια σαφής μέθοδος για την αξιολόγηση και την άμβλυνση των επιπτώσεων από κινδύνους για την ιδιωτικότητα που προέρχονται από έξυπνες ετικέτες· η μέθοδος μπορεί να εφαρμοστεί από όλους τους κλάδους που χρησιμοποιούν έξυπνες ετικέτες (για παράδειγμα, από τις μεταφορές, την εφοδιαστική, το λιανικό εμπόριο, την έκδοση εισιτηρίων, την ασφάλεια και την υγειονομική περίθαλψη).

Ειδικότερα, το πλαίσιο PIA δεν θα παράσχει μόνο στις επιχειρήσεις την ασφάλεια δικαίου, ότι δηλαδή η χρήση των ετικετών τους είναι σύμφωνη με την ευρωπαϊκή νομοθεσία για την προστασία της ιδιωτικής ζωής, αλλά θα προσφέρει και καλύτερη προστασία στους ευρωπαίους πολίτες και καταναλωτές.

Ιστορικό
Τον Μάιο του 2009 όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη από τον κλάδο, τους οργανισμούς τυποποίησης, τις οργανώσεις καταναλωτών, ομάδες πολιτών, και τις συνδικαλιστικές ενώσεις, συμφώνησαν να ακολουθήσουν σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που έθετε τις αρχές για την προστασία της ιδιωτικής ζωής και των δεδομένων κατά τη χρήση των έξυπνων ετικετών (βλ. IP/09/740). Το σημερινό πλαίσιο PIA είναι μέρος της υλοποίησης της σύστασης του 2009. Οι πληροφορίες που συγκεντρώθηκαν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας κατάρτισης του πλαισίου PIA θα αποτελέσουν επίσης πολύτιμη συμβολή στις συζητήσεις για την αναθεώρηση των κανόνων της ΕΕ όσον αφορά την προστασία των δεδομένων (βλ. IP/10/1462 και MEMO/10/542), καθώς και για τον τρόπο αντιμετώπισης των νέων προβλημάτων στην προστασία των προσωπικών δεδομένων, προβλημάτων που οφείλονται στις τεχνολογικές εξελίξεις.

Περισσότερες πληροφορίες:

SPEECH/11/236

Σύνδεσμος για το πλαίσιο PIA

Ιστότοπος του Ψηφιακού θεματολογίου:

http://ec.europa.eu/information_society/digital-agenda/index_en.htm

Towards Visual and Audiovisual Evidence in Criminal Proceedings

2011-04-19T05:04:00.000-07:00

Towards Visual and Audiovisual Evidence in Criminal Proceedings: Reflections on Regina Austin’s Article “Documentation, Documentary, and the Law: What Should be Made of Victim Impact Videos?” from the Standpoint of Multisensory Law and Therapeutic Jurisprudence.

Colette R. Brunschwig, MMR-Aktuell 2010, 308737:

Visual and audiovisual evidence is becoming increasingly important in civil and criminal proceedings. Since such evidence is still far from being understood, it has begun to attract greater interest among legal scholars and practitioners. Drawing upon the insights of multisensory law and therapeutic jurisprudence, this paper reflects on Regina Austin’s article about victim impact videos, which serve as audiovisual evidence in criminal proceedings in U.S. state jurisdictions. Providing an in-depth and original study on victim impact videos, this article fully deserves to be brought not only to the attention of the U.S. legal community. Members of other legal systems challenged with the incursion of legal (audio-)visuals into (criminal) courtrooms would also benefit from her broad insights. The greatest value of Regina Austin’s article lies in opening up a wide field of vital problems and related questions that legal research and training, practice and legislation are urgently called upon to tackle. In this context, it is necessary to look out for answers offered especially by multisensory law and therapeutic jurisprudence, or indeed answers which these fields could or rather should further develop.

ΕΕ: Διαβούλευση για τα τυχερά παιχνίδια

2011-04-19T04:47:00.000-07:00

Με την Πράσινη Βίβλο που εξέδωσε στις 24.3.2011 η Ευρ. Επιτροπή αρχίζει διαβούλευση για τα τυχερά παιγνίδια, η οποία έχει ως στόχο να παρέχει σαφή εικόνα για την κατάσταση στον χώρο αυτό, στην ευρωπαϊκή αγορά και σχετικά με τα εθνικά ρυθμιστικά μοντέλα. Τα κρίσιμα θέματα που θίγονται είναι η οργάνωση των υπηρεσιών τυχερών παιχνιδιών και η επιβολή των εθνικών ρυθμίσεων, η προστασία των καταναλωτών και άλλες προκλήσεις για την πολιτική, καθώς και οι εμπορικές επικοινωνίες και οι υπηρεσίες πληρωμών. Η διαβούλευση πρόκειται να διαρκέσει μέχρι τις 31.7.2011 και στη συνέχεια, με βάση τις απαντήσεις που θα λάβει η Επιτροπή θα αποφασίσει αν λάβει πρόσθετα μέτρα και ποια μορφή θα έχουν αυτά τα μέτρα.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου της ΕΕ:

Bρυξέλλες, 24 Μαρτίου 2011
Ηλεκτρονικά στοιχήματα στην Ευρώπη: χρειάζεται συζήτηση
Τα τυχερά παιχνίδια σε απευθείας σύνδεση αποτελούν μια ταχέως αναπτυσσόμενη επιχειρηματική δραστηριότητα στην Ευρώπη, με σχεδόν 15.000 εντοπισμένους σχετικούς ιστότοπους και συνολικά ετήσια έσοδα άνω των 6 δισ. € το 2008, ενώ αναμένεται ότι το μέγεθος της αγοράς θα έχει διπλασιαστεί μέχρι το 2013. Τα εθνικά νομικά πλαίσια παρουσιάζουν τεράστιες διαφορές ανά την ΕΕ, με διαφορετικούς κανόνες να ισχύουν για τη χορήγηση αδειών, τις συναφείς υπηρεσίες σε απευθείας σύνδεση, τις πληρωμές, τους στόχους δημοσίου συμφέροντος, καθώς και την καταπολέμηση της απάτης. Προκειμένου να κατοχυρωθεί ασφάλεια δικαίου και αποτελεσματική προστασία των πολιτών της ΕΕ σε αυτήν την ταχέως αναπτυσσόμενη διασυνοριακή δραστηριότητα παροχής υπηρεσιών, έχει σημασία να αξιολογηθεί πώς θα καταστεί δυνατή η συνύπαρξη διαφορετικών ίσως μοντέλων μέσα στην εσωτερική αγορά. Πρωταρχικός στόχος της σήμερα δρομολογηθείσας διαβούλευσης με την Πράσινη Βίβλο είναι επομένως η αποτύπωση μιας τεκμηριωμένης με πραγματικά περιστατικά εικόνας της υφιστάμενης κατάστασης της ενωσιακής αγοράς τυχερών παιχνιδιών σε απευθείας σύνδεση και των διαφόρων μοντέλων εθνικών κανονιστικών ρυθμίσεων. Η Επιτροπή αναζητά τις απόψεις των εμπλεκόμενων παραγόντων και επιθυμεί να συγκεντρώσει λεπτομερείς πληροφορίες και στοιχεία σχετικά με καίρια ζητήματα πολιτικής, όπως η οργάνωση των υπηρεσιών τυχερών παιχνιδιών σε απευθείας σύνδεση και η επιβολή της εφαρμοστέας νομοθεσίας, η προστασία των καταναλωτών και οι υπόλοιπες συναφείς προκλήσεις άσκησης δημόσιας πολιτικής, καθώς και οι εμπορικές αγγελίες και υπηρεσίες πληρωμών. Οι εισηγήσεις στο πλαίσιο της διαβούλευσης, που μπορούν να υποβληθούν μέχρι τις 31 Ιουλίου 2011, θα επηρεάσουν καθοριστικά την ανάγκη και τη μορφή τυχόν επακόλουθης ενωσιακής δράσης στο πεδίο αυτό. Η διαβούλευση θα συμπληρωθεί με συναντήσεις εργασίας εμπειρογνωμόνων επί ειδικών θεμάτων.

Ο αρμόδιος για την εσωτερική αγορά και τις υπηρεσίες επίτροπος Michel Barnier δήλωσε τα εξής: «Με την παρούσα Πράσινη Βίβλο έχουμε δρομολογήσει μια φιλόδοξη διαβούλευση χωρίς προκαταλήψεις σχετικά με τις πιθανές συνέχειές της. Η αγορά τυχερών παιχνιδιών σε απευθείας σύνδεση στην ΕΕ εξακολουθεί να αναπτύσσεται ταχέως και δημιουργεί σημαντικά έσοδα που ενίοτε διατίθενται σε καλούς σκοπούς. Η ανάπτυξή της πρέπει να συμβαδίσει με βούληση για προστασία των πολιτών μας, ιδίως των ανηλίκων, και να διασφαλίσει ότι οι προσφορές των υπηρεσιών αυτού του είδους μέσα στην ΕΕ είναι άρτιες και υπάγονται στις σωστές κανονιστικές ρυθμίσεις. Η διαβούλευση ανταποκρίνεται στις εκκλήσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των κρατών μελών για να αντιμετωπίσουμε από κοινού αυτά τα προβλήματα. Η διαβούλευση δεν αφορά την ελευθέρωση της αγοράς, αλλά αποβλέπει στη διασφάλιση αγοράς υπηρεσιών τυχερών παιχνιδιών σε απευθείας σύνδεση στην ΕΕ υπαγόμενης σε σωστές κανονιστικές ρυθμίσεις για όλους.»

Ποιο είναι το αντικείμενο της δημόσιας διαβούλευσης;

Από την προσφορά υπηρεσιών τυχερών παιχνιδιών σε απευθείας σύνδεση στην ΕΕ ανακύπτουν προκλήσεις επί θεμάτων κοινωνικού χαρακτήρα και δημόσιας τάξης, καθώς και κανονιστικές και τεχνικές προκλήσεις. Τα βασικά ζητήματα πολιτικής που υπεισέρχονται στη διαβούλευση είναι τα εξής:

1. Ορισμός και οργάνωση των υπηρεσιών τυχερών παιχνιδιών σε απευθείας σύνδεση: με την Πράσινη Βίβλο ζητούνται απόψεις για τα κύρια πλεονεκτήματα ή/και προβλήματα που συνδέονται με τη συνύπαρξη, στην ΕΕ, διαφορετικών εθνικών συστημάτων και πρακτικών αδειοδότησης υπηρεσιών τυχερών παιχνιδιών που παρέχονται σε απευθείας σύνδεση.

2. Συναφείς υπηρεσίες που παρέχονται ή/και χρησιμοποιούνται από τους παρόχους υπηρεσιών τυχερών παιχνιδιών σε απευθείας σύνδεση: με την Πράσινη Βίβλο ζητούνται απόψεις για τους κανόνες και τις πρακτικές σχετικά με τις εμπορικές αγγελίες σε απευθείας σύνδεση, την ταυτοποίηση των πελατών και τους κανονισμούς για συστήματα πληρωμών ως προς υπηρεσίες τυχερών παιχνιδιών σε απευθείας σύνδεση και για λογαριασμούς παικτών.

3. Στόχοι δημοσίου συμφέροντος:

Το τμήμα αυτό της διαβούλευσης επικεντρώνεται σε τρεις στόχους οι οποίοι μπορεί να ισχύουν σε διαφορετικό βαθμό για τα κράτη μέλη από πλευράς εθνικών πολιτικών τους για τα τυχερά παιχνίδια σε απευθείας σύνδεση:

Προστασία των καταναλωτών: με τη διαβούλευση επιδιώκεται η συλλογή πληροφοριών σχετικά με τα προβλήματα λόγω τυχερών παιχνιδιών και τον εθισμό, και τα τηρούμενα μέτρα για να προστατευθούν οι παίκτες και να αποφευχθούν ή να περιοριστούν τέτοια προβλήματα. Ένα άλλο βασικό ζήτημα είναι πώς θα εξασφαλιστεί η προστασία των ανηλίκων και άλλων ευάλωτων ομάδων. Τα ερωτήματα που τίθενται αφορούν την προώθηση και το μάρκετινγκ των τυχερών παιχνιδιών σε απευθείας σύνδεση και υφιστάμενα συστήματα για την ταυτοποίηση του πελάτη, τόσο για το άνοιγμα λογαριασμού όσο και για την επεξεργασία πληρωμών.

Δημόσια τάξη: με την Πράσινη Βίβλο ζητούνται απόψεις για τις βέλτιστες πρακτικές ανίχνευσης και αποτροπής της απάτης, του ξεπλύματος παράνομου χρήματος και άλλων εγκλημάτων.

Χρηματοδότηση φιλανθρωπικών και γενικού συμφέροντος δραστηριοτήτων και εκδηλώσεων: Στη διαβούλευση εξετάζονται διαφορετικά συστήματα διοχέτευσης εσόδων για δραστηριότητες γενικού συμφέροντος και μηχανισμοί για την αναδιανομή των εσόδων από δημόσιες και ιδιωτικές υπηρεσίες τυχερών παιχνιδιών σε απευθείας σύνδεση προς όφελος της κοινωνίας, όπως των τεχνών, της εκπαίδευσης ή του αθλητισμού.

4. Επιβολή του νόμου:

Υπάρχει μια εκτεταμένη παράνομη αγορά για υπηρεσίες τυχερών παιχνιδιών σε απευθείας σύνδεση στην ΕΕ. Εκτιμάται ότι για κάθε αδειοδοτημένο δικτυακό τόπο τυχερών παιχνιδιών σε απευθείας σύνδεση σε παγκόσμιο επίπεδο αντιστοιχούν περισσότεροι από πέντε δικτυακοί τόποι που προσφέρουν πόκερ ή αθλητικό στοίχημα σε απευθείας σύνδεση χωρίς να διαθέτουν τη σχετική άδεια. Μια παράνομη διασυνοριακή αγορά είναι επί του παρόντος προσπελάσιμη από τους καταναλωτές, είτε λόγω εκ των πραγμάτων ανοχής ή λόγω της έλλειψης αποτελεσματικής επιβολής του νόμου. Γι’αυτόν ακριβώς το λόγο, με τη διαβούλευση επιδιώκεται να αξιολογηθούν τα τρέχοντα συστήματα επιβολής του νόμου και η διασυνοριακή συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών, όπως και να συλλεχθούν τεκμηριωμένες πληροφορίες σχετικά με την αποτελεσματικότητα των υφιστάμενων συστημάτων φραγής (όπως η φραγή πληρωμών ή το φιλτράρισμα ονομάτων τομέα).

Επόμενα βήματα

Γίνονται δεκτές απαντήσεις στην Πράσινη Βίβλο μέχρι τις 31 Ιουλίου 2011. Οι πληροφορίες και τα δεδομένα που θα ληφθούν στο τέλος αυτής της διαδικασίας θα αξιολογηθούν διεξοδικά από την Επιτροπή για τον καθορισμό της επακόλουθης δράσης.

Πληροφορίες για το ιστορικό

Σήμερα προσφέρονται και χρησιμοποιούνται ευρέως στην ΕΕ υπηρεσίες τυχερών παιχνιδιών σε απευθείας σύνδεση, αυξάνει δε η οικονομική σημασία του τομέα. Το 2008, οι υπηρεσίες τυχερών παιχνιδιών σε απευθείας σύνδεση αντιστοιχούσαν σε ετήσια έσοδα άνω των 6 δισ. ευρώ, ή ποσοστό 7,5% της συνολικής αγοράς τυχερών παιχνιδιών. Ο τομέας αποτελεί το ταχύτερα αναπτυσσόμενο τμήμα της αγοράς τυχερών παιχνιδιών και το 2008 αναμενόταν ότι εντός πέντε ετών θα είχε διπλασιαστεί σε μέγεθος.

Παράλληλα, μεταξύ των κρατών μελών η κατάσταση διαφέρει ως προς τις κανονιστικές ρυθμίσεις για τα τυχερά παιχνίδια. Ενώ ορισμένα κράτη μέλη περιορίζουν ή ακόμη και απαγορεύουν την προσφορά ορισμένων τυχερών παιχνιδιών, άλλα έχουν πιο ανοικτές ρυθμιζόμενες αγορές. Ορισμένα κράτη μέλη αναθεώρησαν επίσης πρόσφατα τη νομοθεσία τους περί τυχερών παιχνιδιών σε απευθείας σύνδεση ή ξεκινούν τώρα μια τέτοια διαδικασία.

Περαιτέρω πληροφορίες

MEMO/11/186

Ένα έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής το οποίο συνοδεύει την παρούσα Πράσινη Βίβλο διατίθεται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο της Επιτροπής:

http://ec.europa.eu/internal_market/services/gambling_en.htm

Τα ενδιαφερόμενα μέρη θα βρουν στον προαναφερόμενο δικτυακό τόπο περαιτέρω οδηγίες για το πώς να απαντήσουν στην εν λόγω διαβούλευση.